كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

آيا در داخل حرمها و عتبات مقدّسه صلوات بر محمّد و آل محمّد (عليهم السلام)را بلند گفتن همانطورى كه عوامها در حرم حضرت امام حسين (عليه السلام) و غير از آن صلوات بلندى مى فرستند جايز است؟ و آيا آن مصداق به قول خداوند متعال نمى شود كه فرمود: ( لاترفعوا اصواتكم فوق صوت النبى و لاتجهر واله... )( ) صداهاى خودتان را فراتر از صداى پيامبر نكنيد و در برابر او سخن مگوييد (و داد و فرياد نزنيد)؟

مستحب است كه در فرستادن صلوات بر پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) صدايش را بلند نمايد همانطورى كه در حديث صحيح از ابى عبدالله الصادق (عليه السلام) آمده است كه فرمود (قال رسول الله (صلى الله عليه وآله وسلم) ارفعوا اصواتكم باالصّلاة علّى فانها تذهب بالنفاق) پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)فرمود صداهايتان را هنگام صلوات فرستادن بر من بلند كنيد كه آن نفاق را از بين مى برد، امّا آيه كريمه همانا آن در خصوص بلند كردن صدائى كه با ادب منافات دارد، و به مبناى اهانت است وارد شده است، همانطورى كه روايت شده از بعض اهل جفاء كه آنها آمدند حضرت را صدا مى كردند در حالى كه او در خانه و اينها در بيرون بودند، مى گفتند: يا محمّد بيرون شو پيش ما بيا، و اين پيامبر خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) را ناراحت مى كرد آيه نازل شد تا آنها را از اين كار باز دارد و آيه به آنجائى كه احترام كردن به او است و بزرگداشت از خداوند متعال است، و يا مى خواهد واجبى را انجام دهد را شامل نمى شود، همانطورى كه در حضور پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)صبح و شام صدا را با اذان گفتن بلند مى كردند، و شاعران و گويندگان در مجالس با حضور پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) در مدح او شعر مى گفتند و سخنرانى مى كردند، و صدايشان را در موقع جنگ و همانند آن از مناسباتى كه مقتضى بر آن بود بلند مى كردند، پس آنكه در مشاهد مشرفه صداهايشان را با صلوات فرستادن بر او بلند مى نمايند از افضل نزديكى ها (قربات) است، مگر اينكه از رسيدن ضرر به گوينده و يا به ديگرى از مؤمنين بترسند آنوقت به خاطر اين زيان حرام مى شود، نه به جهت بلند كردن صدا.

در حال نازا بودن ـ عقيم بودن ـ دكترها به يافتن علّت اين در مى آيند و اوّل از مرد شروع مى كنند، اگر سالم باشد آنوقت به بررسى از زن مى پردازند آيا جايز است بر مرد كشف عورت نموده و منى خود را به آنها بدهد تا آزمايش نمايند، و در بعضى اوقات به طريق استمناء منى را اخذ مى كنند آيا جايز است منى مرد و زن را بگيرند و آن را در جايگاه معينى بگذارند، سپس به رحم زن داخل نمايند، و آيا جايز است از حيوان منى دار از دنبلانش منى بواسطه عمل جراحى گرفته شود و با اُوُل زن آميخته نموده و آن را در جايگاه مخصوصى نگاه دارند و بعد از گذشتن مدتّى به زن تلقيح نمايند يا نه؟

1 ـ اگر نازائى يك نوعى سبب حرج شود آن وقت كشف عورت جايز مى باشد، و جايز نيست از راه استمناء منى گرفتن مگر اينكه چاره به آن منحصر باشد. 2 ـ مانعى نيست كه آب مرد و زن را در جايگاه مخصوصى نگه بدارند سپس آن را در رحم زن داخل نمايند. 3 ـ باز هم مانعى نيست كه از خصيه اى حيوان منى دار منى بواسطه عمل جراحى اخذ نمايند و با اُوُل زن آميخته نموده سپس آن را در رحم زن داخل نمايند.

آيا بر پسر واجب است در صورتى كه پدرش امر كند كه همسرش را بواسطه اى بد رفتاريش با خانواده اى شوهرش طلاق دهد قبول نموده و طلاق دهد؟

بر پسر واجب نيست كه همسرش را طلاق دهد ولى بر پسر واجب است كه با نزديكانش خوب رفتار نمايد و سزاوار است بر او كه از بد رفتارى همسرش با فاميلش جلوگيرى نمايد.

آرشیو اخبار