نخستین سالگرد ارتحال مرجع عاليقىر تشيع مرحوم آیت الله العظمى سید محمد سعید حکیم قدس سره

نخستین سالگرد ارتحال مرجع عاليقىر تشيع مرحوم آیت الله العظمى سید محمد سعید حکیم قدس سره
۱۴۰۱/۰۵/۲۹

نخستین سالگرد ارتحال مرجع عاليقىر تشيع مرحوم آیت الله العظمى سید محمد سعید حکیم قدس سره

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

در خصوص بعضى از كارمندان دولتى كه در ادارات مرد و زن باهم در يك محل كار مى كنند و آنها با همديگر صحبت مى كنند و يا هم غذا مى خورند و يا همانند اينها را با همديگر مى نمايند حكمشان چيست و حدود اين اختلاط چيست؟ در صورتى كه آنها در يك رشته و در يك محل كار مى نمايند؟

1 ـ براى زن باز گذاشتن رو و كف دستها بشرط اينكه بغير از سرمه و انگشتر و دستبند به طورى كه از قديم متعارف است زينت ننمايد جايز است، و زينت كردن به غير از اينها حرام است همانطورى كه كشف كردن زيادى از رو و كف دستها حتّى پاها جايز نيست و احتياط وجوبى اينست كه پاها را هم بپوشاند. 2 ـ بر مرد حرام است كه به زن نامحرم با ريبه و با قصد لذت بردن نگاه كند همانطورى كه بنا بر احتياط وجوبى براى زن هم حرام است با چشم پر به مرد نگاه نمايد و بايستى با دقت و تأمل به نامحرم نگاه ننمايد. 3 ـ بر هر يك از آنها حرام است يكديگر را مسّ نمايند گرچه با دست دادن و روبوسى باشد و اگر چه اين تماسّ بدون ريبه بوده باشد و به جهت احترام خالصانه باشد. 4 ـ لازم است بر آنها كه از خلوت نمودن پرهيز نمايند گرچه با باز گذاشتن درب منزل باشد، و هم چنين از بيشتر صحبت كردن كه گاهى به فساد مى كشد و از افتادن به شر و فساد جدّاً پرهيز نمايند، و بخدا پناه ببرند از شر شيطان ملعون.

پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود خداوند لعنت كند دروغگو را اگرچه مزاح كننده باشد (لعن الله الكاذب ولوكان مازحاً) آيادروغ به صورت مزاح جايز است و آيا دروغ به كودكى كه تمييز نمى دهد جايز است؟

خبر دادن دروغ جايز نيست اگرچه از باب مزاح باشد و امّا دروغ بر كودك كه داراى تمييز نيست ظاهر اين است كه آن به قصد خبر دادن نمى باشد كه دروغ باشد در آن بلكه مقصود از آن صورت خبر است دروغ نمى شود بلى اگر مقصود از آن خبر دادن باشد آنوقت دروغ حرام مى شود.

در زمان كنونى رايج شده كارتهاى اعتبار ( كريدت كارت ) كه بانكها اين كارت را به كارمندانش هر سال در مقابل ده پوند مى دهد تا اينكه كارمند مبلغ زيادى پول غير از موجودى خودش در بانك ( او فردرافت ) را هر وقت خواست به عنوان قرض بوسيله همان كارت استفاده نمايد و آن را تا يك ماه پرداخت نمايد و اگر از يك ماه گذشت بانك سود ( 5/1% ) يك و نيم درصد مى گيرد حكم معامله كردن با اين كارتها با اين سود چيست؟

معامله ياد شده بخودى خود حلال است، زيرا كه رسم ساليانه اى كه كارمند مى دهد ـ و آن ده پوند است ـ سود وام نيست بلكه آن هبه است از آن به دولت كه مشروط است به وام دادن و اين حرام نيست بلكه حرام آن وام است كه در آن سودى شرط شده باشد، بلى لازم است كه وظيفه مجهول المالك را كه در جواب سؤال سابق گفته شد بر آن جارى نمود اگر بدانيم كه از دست مسلمان مرور كرده است و يا در مملكت اسلامى بوده باشد همانطورى كه در فرض عدم پرداخت در يك ماه و ثابت شدن سودى كه گفته شد لازم است كه موقع پرداخت به عنوان جريمه دولت پرداخت نمايد و به قصد سود وام ندهد همان طورى كه همانند اين در جواب سؤال پيشين گفته شد.

اگر پيشنماز حمد و سوره يا تسبيحات را فراموش كرد و ركوع كرد وظيفه اى اقتداء كننده چيست؟

وقتى كه اقتداء كننده پيش از ركوع متوجه شد خودش قرائت و تسبيح را مى گويد و اگر بعد از ركوع كردن با امام متوجه شد چيزى بر او نيست و نمازش صحيح است.