جايز نيست مگر اينكه زندگى مادر به آن وابسته باشد، بطوريكه امر داير شود ميان اينكه اسقاط جنين شود و يا مادر با بچه اش بميرد، وهم چنين اگر امر وابسته به اين باشد كه يا مادر زنده بماند و يا بچه زنده بماند، و زنده ماندن مادر از اهميت بيشترى برخوردار باشد.
احتياط وجوبى اين است كه به بستن رحم كه باعث نازائى حتّى در آينده مى شود اقدام ننمايند، و فرمانبردارى از شوهر در اين خصوص واجب نيست در صورتى كه امر نمايد، و اگر چنين كارى كرد غير از استغفار و توبه چيزى بر او نيست و امّا لولب آن جايز است در صورتى كه ندانيم آن نطفه را مى كشد ولى چون آن باعث كشف عورت و دست زدن آن از طرف خانم دكتر مى باشد لذا اقدام كردن به آن جايز نيست مگر اينكه به نبودن حمل هم مضطر باشد، و چاره منحصر به آن باشد كه در آن وقت جايز مى باشد.
