پيام تسليت حضرت آیت اللّه نوری همدانی

پيام تسليت حضرت آیت اللّه نوری همدانی
۱۴۰۰/۰۸/۰۱

بسم الله الرحمن الرحیم
انا لله و انا الیه راجعون

در سالروز شهادت حضرت علی بن الحسین، زین العابدین(علیه السلام)، ارتحال عالم بزرگوار و مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی حاج سید محمد سعید حکیم (رحمت الله علیه)که از خاندان بزرگ علم و فقاهت ، جهاد و شهادت بودند، موجب تأثر و تأسف گردید.

ایشان در کنار تالیف و تدریس معارف اسلامی و نشر فرهنگ اهل بیت عصمت وطهارت(علیهم السلام) و تربیت طلاب علوم دینی هرگز از حق طلبی دست بر نداشت. جهاد فی سبیل الله و تحمل زندان حزب بعث در سالیان طولانی، از معظم له چهره ای ماندگار در احقاق الحق و ازهاق الباطل به یادگار گذاشت.

اینجانب ارتحال این عالم ربانی را به محضر حضرت ولی‌عصر (اروحنا له الفداء) ، رهبر معظم انقلاب اسلامی، مراجع عظام تقلید، حوزه‌های‌ علمیه ‌نجف و قم، خاندان رفیع حکیم ، مخصوصاً فرزندان معزز ایشان، شاگردان و ارادتمندان آن فقید سعید تسلیت گفته و رحمت و غفران الهی را برای آن مرحوم از خداوند متعال مسئلت می‌نمایم.

حسین نوری همدانی
۱۳شهریورماه ۱۴۰۰

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

نگاه كردن به فيلمهاى تلويزيونى خارجى و عربى در صورتى كه زنان مسلمان و غير مسلمان موهاى سرشان و قسمتى از بدنشان را باز مى كنند چگونه است علاوه بر اينكه اين فيلمها بيشتر داراى بد آموزى و ترويج فساد اخلاقى مى باشد؟

نگاه كردن به آنها با ريبه (لذت) حرام است، و همچنين اگر ترويج حرام و جرى نمودن انسان به گناه و شايع نمودن گناه باشد نگاه كردن به چنين فيلمها جايز نيست.

اگر انسان سه و يا چهار روز در هفته مسافرت مى كند و مدت ماندنش در آن شهر شش ساعت و سه يا چهار ساعتش را در راه سپرى مى شود آيا قصر خواهد كرد و يا تمام خواهد نمود؟

اگر مسافرتش سه روز باشد بايد قصر كند و اگر چهار روز باشد تمام مى نمايد اگر چه احتياط استحبابى آنست كه ميان قصر و اتمام جمع نمايد.

اگر ميّت وصيت كند به يك قطعه طلا مثلا به يكى از فرزندانش در حال حيات خودش و آن را چندين بار در ميان فرزندانش اعلان نمايد ولى براى حفاظت آن نزد خود نگهدارد آيا عمل به اين وصيت واجب است و آن قطعه را به او مى دهند؟

اگر آن قطعه طلا برابر با ثلث و يا كمتر از ثلث ميّت باشد آن را لازم است كه به آن شخصى كه گفته است بدهند، ولى اگر بيشتر از ثلث اموال موصى باشد در اندازه ثلث نافذ است و مابقى به اجازه ورثه هاى ميت موقوف است و اگر ميت غير از آن مالى نداشته باشد بازهم ثلث آن براى آنكسى است كه وصيت نموده است و باقيمانده محتاج به اجازه وراث است و اين در آن صورتى است كه نظر ميّت به تمليك آن بعد از وفاتش باشد ولى اگر مقصود او دادن در حال حياتش باشد اگر آن شخصى كه به او داده قبض نموده و تحويل گرفته است و دوباره به او داده كه نگهدارد همه آن مال او مى باشد ولى اگر تحويل نگرفته باشد براى او چيزى نمى باشد و همانند مابقى ورثه ها نسبت به آن مى باشد.