پيام تسليت مجمع عمومی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم

پيام تسليت مجمع عمومی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم
۱۴۰۰/۰۸/۰۱

بسم الله الرحمن الرحیم
انا لله و انا الیه راجعون

قال رسولُ اللّه صلى الله علیه و آله: مَوتُ العالِمِ ثُلمَهٌ فی الإسلامِ لا تُسَدُّ ما اختَلَفَ اللَّیلُ و النَّهارُ

در ایام سوگواری شهادت حضرت اباعبدالله‌الحسین علیه السلام و در سالروز شهادت امام علی بن الحسین علیهما السلام ارتحال ملکوتی مرجع عالیقدر جهان تشیع حضرت آیت الله العظمی حاج سید محمد سعید حکیم طاب ثراه موجب اندوه فراوان مومنین و جامعه اسلامی گردید.

زندگی سراسر مجاهدت آن عالم بزرگ در جهاد و اجتهاد و علم و تقوی، فهرستی طولانی در نشر و دفاع از معارف اسلامی و پایداری در برابر ستیزه‌جویان و ظالمان به مکتب اسلام و حریم مسلمین را رقم زده است.

آثار علمی و نوآوری‌های ارزشمند فقهی و تربیت شاگردان و هدایت‌های دلسوزانه‌ی آن فقیه نستوه، سیمایی نورانی و ماندگار را در اذهان همگان زنده و تداعی می‌نماید و به حق شخصیت علمی و عملی ایشان مصداق «العلماء ورثه الانبیاء» بود، که این مصیبت ثلمه‌ای جبران ناپذیر برای اسلام و‌ جامعه اسلامی است و این معنا در دیدار اعضای هیئت رئیسه مجنع عمومی جامعه مدرسین با آن فقیه برجسته در نجف اشرف و استفاده از نظرات و رهنمودهای حکیمانه آن مرحع عظیم الشأن، کاملاً مشهود و معلوم بود.

تحمّل سختی‌ها و زندان و شکنجه در رژیم بعث عراق، تلاش برای احیای مراسم پیاده‌روی اربعین و خدمات اجتماعی فرهنگی و ارتباط صمیمی با مؤمنین، نمونه‌های بارزی از دیگر مجاهدت‌های مستمر آن مرجع عالیقدر است.

مجمع عمومی جامعه مدزسین حوزه علمیه قم عروج ملکوتی آن عالم ربانی را به محضر شریف امام عصر ارواحنا فداه، مراجع عظام تقلید بویژه رهبر معظم انقلاب اسلامی، حوزه علمیه ‌نجف اشرف و حوزه‌های علمیه، بیت رفیع و خاندان با عظمت حکیم مخصوصا فرزندان معزز ایشان، شاگردان و ارادتمندان آن فقید سعید تسلیت عرض نموده و از درگاه ربوبی برای آن مرجع عالیقدر رحمت و رضوان و برای بازماندگان محترم صبر و اجر مسألت می‌نماید.

مجمع عمومی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم
۱۴۰۰/۶/۱۳

۲۶ محرم ۱۴۴۳

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

دختر باكره كه شوهر اختيار نكرده است آيا براى او جايز است به اندازه كمى از وسايل آرايش به صورت خود بزند مانند ماتيك و كريشان و سرمه و...تا اينكه جلب توجه نموده و با او ازدواج نمايند؟

اين عمل بخودى خود مانعى ندارد مگر اينكه محذور ديگرى را به بار آورد مانند اينكه هتك حرمت به او شود و يا شهوت انگيز نا محرمان و يا مانند آنها باشد.

زنيست كه دكتر زنها هست ناچار مى شود كه دستهايش را تا مرفق پيش از انجام هر عملى براى نازا كردن و همانند آنها باز كند آيا جايز است يا نه؟

واجب است كه در صورت امكان بپوشاند اگر چه با درخواست كردن از آنها كه نگاه نكنند به آنها، و يا وقت و يا جائى را انتخاب كند كه در آنجا نامحرم نمى باشد زيرا كه اين بر آن واجب است، و اگر ممكن نشد و ترسيد كه مريض تلف شود جايز است بر او دستهايش را تا مرفق باز نمايد.

آيا نماز خواندن در پشت سر پيشنمازى كه جنّها را در معالجه امراض بدنى و روانى استخدام مى كند (جنّ دارى مى كند) و آيا نماز خواندن جايز است در پشت سر كسى كه ميان دو نفر اصلاح مى دهد بواسطه اى همان عمل (به طريقه اى جنّ) با اينكه در اينجا ضررى به كسى نمى رسد؟

اگر از طريق سحر باشد كه آن از گناهان كبيره است و عدالت را از بين مى برد و مانع از نماز خواندن پشت سر آن مى باشد و اگر از راه ديگر باشد و ضررى به مؤمنى نرسد آن جايز است و به عدالت لطمه نمى زند و از نماز خواندن پشت سر آن مانع نمى شود.

شوهرى زن خود را تهديد كرده كه اگر به حجّة الاسلام برود و يا حجابش را رعايت كند طلاق خواهد داد آيا مخالفت او بكند در حالى كه اگر طلاق داده شود در حرج واقع مى شود؟

اگر حرج شديد باشد ترك حجاب و نرفتن به حجّ جايز مى شود، و شوهر بايد كيفرش را پس بدهد و لكن براى زن با ايمان نمى شايد كه با ترك اين شوهر به حرج بيافتد كه خداوند متعال فرموده ( وان يتفرقا يغن الله كلامن سفته )( ) و اگر از هم جدا شوند خداوند از وسعت خود آنها را غنى مى كند، و بر فرض اينكه حجاب را ترك نمايد لازم است به اندازه كه ضرورت اقتضاء مى كند مصاحبت با مردان نامحرم نمايد.