پيام تسليت آیت پیمان ـ دبیرکل مجمع جهانی شیعه شناسی

پيام تسليت آیت پیمان ـ دبیرکل مجمع جهانی شیعه شناسی
۱۴۰۰/۰۸/۰۱

بسم الله الرحمن الرحیم
انا لله و انا الیه راجعون
قال امیرالمومنین علیه السلام : إِذَا مَاتَ الْمُؤْمِنُ الْفَقِیهُ ثُلِمَ فِی الْإِسْلَامِ ثُلْمَهٌ لَا یَسدُّها شَیء.

حضرت آیت الله جناب آقای سید ریاض حکیم
سلام علیکم بما صبرتم

با تاسف و تاثر فراوان و حزن و اندوه ، خبر ناگوار درگذشت مرحوم آیه الله العظمى سید محمد سعید حکیم ، قلوب شیعیان جهان را متالم و اندوهگین نمود.

این ثلمه بزرگ تاثرى عمیق در دل شیعیان و حوزه هاى علمیه نجف أشرف و قم و سایر حوزه های علمیه جهان بوجود آورد.

این ضایعه اسفناک را به ساحت مقدس حضرت ولى عصر ارواحنا فداه و مراجع عظام تقلید و حوزه هاى علمیه جهان و بیت معظم و معزز و رفیع حکیم و فرزندان با فضیلت آن مرجع راحل و نیز به همه شیعیان جهان ، تسلیت عرض مى کنیم.

رفعت درجات متعالی و رضوان و رحمت واسعه الهی برای آن مرجع بزرگوار و صبر و اجر برای تمامی مصیبت دیدگان از خداوند قادر و متعال مسئلت می نماییم. عظم الله أجورنا و أجورکم.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

الف ـ آيا به شريك جايز است كه اموال ديگرى را بدون اينكه شريكش بداند و بدون اينكه با موافقت او باشد به مال مشترك داخل نمايد و چنانكه جايز نبوده باشد اين به كدام عنوان از محرمات داخل مى شود؟ ب ـ آيا جايز است براى شريك كه اموال ديگرى را داخل كند بدون اينكه اين اموال و عوض آن را در موقع خريد و فروش در دفترى و يا مانند آن يادداشت نمايد با اينكه فراموشى و اشتباه و مسامحه بر او رخ مى دهد در صورتى كه شريكش پس از دانستن اينكه مال ديگرى را به مال مشترك داخل نموده اصرار نمود كه سهل انگارى ننمايد ولى او باز هم سهل انگارى كرد؟ جـ ـ آيا جايز است كه كارگرى را براى خريد و فروش مال مشترك بگيرد بدون اينكه با شريكش توافق نمايد و ناگفته نماند كه شريك ديگر هم تلاشى براى خريد و فروش همانند آن مى نمايد بدون اينكه كارگرى بگيرد؟ د ـ و آيا جايز است كه برخى از اثاثها را كه شريك هستند بدون اطلاع شريك و بدون اجازه او استعمال كند در صورتى كه شريك بيشتر از اين احتياج به آن اثاثها دارد؟ هـ ـ و با فسخ كردن شركت و يا با ميل او به داخل كردن شريك سوّمى به اين شركت و يا بودن آن در حال حاضر آيا اين شخص سوّمى را آگاه كردن از حال اين شخص و تصرفات خودسرانه اش جايز است؟ و در صورت جايز بودن آگاه نمودن شخص سوّمى آيا آگاه نمودن واجب مى باشد در صورتى كه امكان بيشتر دارد كه آن سوّمى با همانند اين مشكلات برخورد نمايد؟ و ـ و پس از اينكه شريك به خودش اجازه داد كه كارمندى بدون اطلاع شريكها بگيرد به معامله تجارى ديگرى اقدام كرد ولى زيان كرد و پس از اطلاّع شريكها از اين دو كار آيا او بايد بطور كلى و يا جزئى عوض نمايد؟ و آيا جايز است كه شريكها خسارت آن را كه به سبب تقصير او شده است از او مطالبه نمايند؟

الف ـ جايز نيست و آن از باب خيانت است. ب ـ جايز نيست و اين از خيانت است. جـ ـ جايز نيست و لازم است كه به شريك خبر بدهد و با او توافق بنمايند. د ـ جايز نيست. هـ ـ بلى جايز است بدون اينكه نظر عيب جويى داشته باشد اگر كار او پنهانى است، و اگر خودش آشكار مى نمايد عيب گرفتن به عملش جايز است. و ـ اگر با اجازه آنها اين جنس را گرفته باشد زيان از آن او نيست ولى اگر از طرف آنها ماذون نبوده زيان مال او است.

اندازه شرعى حجاب چيست؟ آيا پوشاندن بشره با ظاهر شدن علائم بدن كافى است يا نه؟

پوشانيدن بدن غير از رو و دستها واجب است، و لازم است كه پوشش زير را نشان ندهد، همانطورى كه واجب است جاهاى فريبنده بدن را پنهان نمايد و واجب است كه پوشاك شهوت انگيز نباشد و جلب توجه مردان را با زينتش ننمايد و از اهل بيت عصمت (عليهم السلام) روايت شده است زن وقتى كه عطر زد و يا براى غير از شوهرش زينت نمود (بزك كرد) آن ملعونه است تا آن وقتى كه به خانه اش برگردد و يا اينكه اگر اين چنين كند خداوند سزاوار است كه او را در آتش بسوزاند و غير از اينها از اخبارى كه نهى مى كنند از شايع كردن فساد و فتنه ميان مردان و زنان، و ضرورت دارد كه از شهوترانى و نگرش با ريبه پرهيز و لازم است كه مردان و زنان با ايمان عفت و پاكدامنى خود را حفظ نمايند زيرا در صورت عدم رعايت عفت هم به زن و هم به مرد و هم به اجتماع به صورت عمومى ضرر و زيان متوجه خواهد شد.

در رساله اى عمليّه منهاج الصالحين در مسأله اى (258) اين چنين فرموده ايد و اگر تشهد فراموش شده پس از ركوع يادش آمد نمازش را ادامه مى دهد و قضاى آن مواجب است و در مسأله اى قضاى اجزاء فراموش شده فرموده ايد كه و اما تشهد اوّل اگر فراموش كند و يا قسمتى از آن را فراموش كند و بعد از ركوع يادش بيايد سجده اى سهو كفايت مى كند ميان اين دو فتوى چطور بايد جمع كرد؟

كفايت نمودن به سجده اى سهو برگشت آن به اين است كه قضاى تشهد فراموش شده با تشهدى كه در ضمن سجده سهو است بجا مى آيد پس آن در حقيقت قضا است به تشهد فراموش شده كه تداخل مى كند با تشهدى كه در ضمن سجده سهو است نه اينكه قضا ساقط مى شود و تمامى سجده اى سهو از آن خارج است و به سبب سهو واجب مى باشد اين همان چيزى است كه جمع كردن ميان دليل ها آن را تقاضا مى كند، و شايد كه عوض كردن عبارت و رفع ابهام بهتر باشد.