پيام تسليت آیت پیمان ـ دبیرکل مجمع جهانی شیعه شناسی

پيام تسليت آیت پیمان ـ دبیرکل مجمع جهانی شیعه شناسی
۱۴۰۰/۰۸/۰۱

بسم الله الرحمن الرحیم
انا لله و انا الیه راجعون
قال امیرالمومنین علیه السلام : إِذَا مَاتَ الْمُؤْمِنُ الْفَقِیهُ ثُلِمَ فِی الْإِسْلَامِ ثُلْمَهٌ لَا یَسدُّها شَیء.

حضرت آیت الله جناب آقای سید ریاض حکیم
سلام علیکم بما صبرتم

با تاسف و تاثر فراوان و حزن و اندوه ، خبر ناگوار درگذشت مرحوم آیه الله العظمى سید محمد سعید حکیم ، قلوب شیعیان جهان را متالم و اندوهگین نمود.

این ثلمه بزرگ تاثرى عمیق در دل شیعیان و حوزه هاى علمیه نجف أشرف و قم و سایر حوزه های علمیه جهان بوجود آورد.

این ضایعه اسفناک را به ساحت مقدس حضرت ولى عصر ارواحنا فداه و مراجع عظام تقلید و حوزه هاى علمیه جهان و بیت معظم و معزز و رفیع حکیم و فرزندان با فضیلت آن مرجع راحل و نیز به همه شیعیان جهان ، تسلیت عرض مى کنیم.

رفعت درجات متعالی و رضوان و رحمت واسعه الهی برای آن مرجع بزرگوار و صبر و اجر برای تمامی مصیبت دیدگان از خداوند قادر و متعال مسئلت می نماییم. عظم الله أجورنا و أجورکم.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

آيا متعه (صيغه) كردن دختر باكره بدون اذن ولىّ اگر غرض از آن استمناء بدون دخول باشد صحيح است؟

بلى جايز است ولى لازم است كه از هيجان شهوت پرهيز نمايند به جهت اينكه به حرام نيافتند و با مشكلات اجتماعى مواجه نگردند.

آيا سر بريدن با كاردهايى كه از مادّه آهن درست نشده مانند مس و استيل و غير آنها جايز است؟

در صورت توانايى به ذبح با آهن سر بريدن به غير آهن صحيح نيست، بلى با كاردهايى كه با مواد ديگر مخلوط است اگر آن مخلوط در نظر عرف مستهلك باشد ( عرف آن را به حساب نياورد ) ذبح كردن مانعى ندارد، و اما استيل پس آن همانطورى كه گفته مى شود آهن خالص است و يا مخلوط است به چيزى كه مستهلك است در نظر عرف به حساب نمى آيد.

در اين ايّام شايع شده بعضى از تقليدها و رسمهاى عشايرى ( قبيله اى ) كه هر عشيره ( قبيله ) تقسيم مى شود به چند شاخه گوناگون و هر شاخه جمعيتى از مردم مى باشد و در ميان اين شاخه ها قراردادى ( سانية ) بسته مى شود كه به چيزهايى متعهد مى شوند و پيمان مى بندند، كه از جمله آن اينست كه هر قتلى كه در يك شاخه اتفاق بيافتد شاخه هاى ديگر بايستى متحمل خسارت آن بشوند ( در دادن ديه سهيم باشند ) و اين امر الزامى است و براى هر شخص لازم است كه در نوبه خودش در اين خصوص سهيم باشد خواه دارا باشد و يا نادار باشد و اگر فقير باشد كه نتواند مخارج زندگى خودش و خانواده اش را تأمين نمايد، بر او لازم مى شود كه قرض كند و يا از اثاث خانه اش بفروشد و سهم خود را بدهد ، آيا نظر شرع مقدس در اين قرارداد و پيمان عشيره اى چيست؟

بر اهل قبيله ( عشيره ) واجب نيست كه جنايت ديگران را تحمل كنند ( ديه آن را پرداخت نمايند ) مگر در قتل خطايى محض، كه در اين صورت هم فقط به پسران قاتل و پدر و برادران و عموها و فرزندان آن پرداخت ديه لازم مى شود و آن هم با شرايطى، و از جمله آنها بالغ بودن و عاقل بودن است ( مكلف باشد ) و يكى از شرايط اين است كه آن شخص توانايى بر مشاركت داشته باشد و بتواند سهم خود را از ديه پرداخت نمايد، و شرطهاى ديگرى كه در جاى خودش ذكر شده است و به غير از اينها واجب نمى باشد و وادار كردن آنها به پرداخت چيزى به غير از اين حرام است مگر اينكه خودش با رضايت خودش چيزى بدهد.