سفارش ما بر او اينست كه او در خصوص جان خودش از خدا بترسد زيرا كه خداوند به مؤمنين مهربان و رحم كننده است و براى آنها در دين سختى قرار نداده و از آنها آسان را مى خواهد و دشوار را نمى خواهد، و پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) و امامان (عليهم السلام) و مؤمنين بااخلاص وضو مى گرفتند و نماز مى خواندند و پاكى و نظافت مى كردند بدون اينكه خود را به مشقت بياندازند و يا به خوانواده هايشان اذيت نمايند، و پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) نمازش كوتاهتر از نماز مردم بود و اين به جهت رحم به مؤمنين بود، و آنكه از شيعه شناخته شده به خاطر پيروى از امامان خودشان اينست كه تخفيف در وضو مى نمايند، و در روايت آمده است كه در وضو سه كف آب كفايت مى كند و به هر جا كه آب جارى مى شود طهارت آنجا حاصل مى شود، پس آنكه بر مؤمنين لازم است اينست كه به پيامبرشان (صلى الله عليه وآله وسلم) و امامانشان (عليهم السلام)و نياكان صالحشان پيروى نمايند، و آن كسى كه از اين رو گردان باشد و خود را از آنچه خدا به آن امر نكرده مكلف بداند، او از شيطان پيروى نموده و از او تبعيت كرده است، و چه چيزى شيطان را خوشحال تر كننده از اين است كه ببيند كه مؤمن را به جهت دينش خود و خانواده اش و دوستانش را به زحمت و مشقت انداخته است پس لازم است كه به طور كلى و جدّى از وسوسه ها و فريبهاى شيطانى روگردان شده و بطور طبيعى و متعارف عمل هايش را انجام دهد، و من مسؤوليت آن را به عهده مى گيرم، زيرا كه خداوند بيشتر از اين از او نمى خواهد و به اين وسوسه ها تكليف نمى نمايد، و بايد از شيطان دورى گزيند و از او بترسد و الاّ او را به مهلكه ها و بدبختى ها مى اندازد، و ما از خداوند سبحان براى او شفا و عافيت از آنچه به آن گرفتار است مى خواهيم و او ارحم الراحمين است.
منفعتهاى آنها در مصرفهاى وقف عام و صدقه هاى عمومى خرج مى شود، بلى اگر وقف ميان دو يا چند جهت معلوم مردّد باشد در صورت امكان احتياط كردن واجب است مثل اينكه انسان ترديد نمايد در اينكه آيا براى فقراء وقف گرديد و يا به اهل علم وقف شده است آن وقت احتياط در اين است آن را براى اهل علمى كه فقير است صرف نمايند، و هنگامى كه احتياط كردن ممكن نشد قرعه مى اندازند.
