اگر شوهر را به طلاق دادن مجبور كنند طلاق صحيح نمى شود، و امّا اگر شوهر خودش بخواهد طلاق دهد و به آن راضى باشد اگر چه براى رهائى از پى آمدها و مشكلات باشد آنوقت طلاق صحيح مى شود، ولى خلعى نمى شود اگر زن آماده براى قيام به حقوق همسرى بوده باشد، و در آن صورت شوهر حق دارد كه به زنش رجوع كند اگر در عدّه باشد، و امّا پس از تمام شدن عدّه احتياط وجوبى اين است كه دوباره عقد بخوانند.
بلى جايز است مگر اينكه حاضرين نتواند از آنجا بيرون روند، و ناراحتى آنها خيلى سخت باشد بدون اينكه او احتياج شديدى به استعمال دخانيات داشته باشد در اين صورت استعمال آن مشكل است كه جايز باشد.
بلى براى آن زن جايز است اگر جايز بودن آن را قبول نمايد، و به خطاى فقهاى خودشان در خصوص حرام بودن آن و بسته بودن باب اجتهاد پى ببرد، امّا امامى بر آن ازدواج كردن در هر حال حلال است پس اگر توانست زن را قانع كند به اقدام كردن به ازدواج به طورى كه مضمون عقد را قصد نمايد بر او حلال مى شود گر چه از نظر شرع به جايز بودن آن قانع نباشد.
احتياط وجوبى آنست كه نفروشد اگر مقصود از آن خوردن باشد و يا به كسى كه حلال مى داند خوردن آن را هم نفروشد و اما براى كود كردن و خوردن حيوانات و مانند آنها جايز است بلى اگر گناه كرد و فروخت بر آن كسى كه خوردن آن را حلال مى داند از مخالفها جايز است كه پول آن را بگيرد.
