از چگونگى جمع آورى اين اموال اين شناخته مى شود، پس اگر بناء بر اين است كه اموال براى عزادارى امام حسين (عليه السلام) است، همانند اينكه به صندوق نوشته شود مثلاً ( وقف امام حسين (عليه السلام) است ) اين براى مجلس عزادارى حسينى صرف مى شود، و اگر به صندوق نوشته شود ( وقف مسجد است ) آن وقت براى مسجد بايد صرف شود، و يا اگر دليل ديگرى غير از اينها باشد كه دلالت كند بر يكى از دو جهت به آن عمل مى شود.
اگر نسبت آنها به عباس با طريق شرعى ثابت بشود براى آنها در صورت فقير بودن اخذ سهم سادات جايز است امّا گفتن لفظ سيّد و پوشيدن لباسهاى كه علامت سادات است محل اشكال است، زيرا كه بعيد نيست كه اينها مخصوص به فاطمى ها و يا علوى ها (خدا به عزتشان بيافزايد) باشد و امّا گرفتن نذرى كه بر امامان است آن به علوى ها مخصوص نيست بلكه گرفتن آن به فقراء غير سيّد هم جايز مى باشد مگر اينكه نظر كننده طرز معينى را در نظر گرفته باشد.
اگر در طول سال سفر آنان بيشتر نباشد لازم است كه نمازشان را شكسته بخوانند، و تنها ملتزم شدن به حج در سال براى راهنمائى حجاج و اداره كردن شئون آنان كفايت در تمام بودن نماز نمى كند.