• صفحه نخست
  • اخبار
  • ديداريها مرجعيت

    • كلامى از نور

    پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

    استفتائات روز

    اگر تربت حسينى (بر صاحب آن هزاران تهيت و سلام باشد) از حيّز استفاده كردن افتاد، و با آن نماز خواندن ممكن نشد آن را چه كنيم؟

    در جائى گذاشته مى شود كه در معرض اهانت نباشد همانند آب جارى و مثل آن.

    مردى در ماه رمضان پيش از اذان صبح محتلم و جنب شده است و چون مريض و بدنش ناتوان است و خانه اش درست و حسابى نيست و حمامى كه از سرما موقع غسل كردن نگه دارد ندارد و او غسل نكرد تا اينكه آفتاب درآمد و سپس نماز خواند و روزه را گرفت حكم آن با اين وضع چيست؟

    روزه اش صحيح است و چيزى بر آن نيست اگر از غسل كردن براى ضررش بترسد همانطورى كه فرض شده است اگر چه احتياط مستحبى آن است كه تيمم بنمايد ولى براى آن به جهت نمازش تيمم واجب است.

    در حال نازا بودن ـ عقيم بودن ـ دكترها به يافتن علّت اين در مى آيند و اوّل از مرد شروع مى كنند، اگر سالم باشد آنوقت به بررسى از زن مى پردازند آيا جايز است بر مرد كشف عورت نموده و منى خود را به آنها بدهد تا آزمايش نمايند، و در بعضى اوقات به طريق استمناء منى را اخذ مى كنند آيا جايز است منى مرد و زن را بگيرند و آن را در جايگاه معينى بگذارند، سپس به رحم زن داخل نمايند، و آيا جايز است از حيوان منى دار از دنبلانش منى بواسطه عمل جراحى گرفته شود و با اُوُل زن آميخته نموده و آن را در جايگاه مخصوصى نگاه دارند و بعد از گذشتن مدتّى به زن تلقيح نمايند يا نه؟

    1 ـ اگر نازائى يك نوعى سبب حرج شود آن وقت كشف عورت جايز مى باشد، و جايز نيست از راه استمناء منى گرفتن مگر اينكه چاره به آن منحصر باشد. 2 ـ مانعى نيست كه آب مرد و زن را در جايگاه مخصوصى نگه بدارند سپس آن را در رحم زن داخل نمايند. 3 ـ باز هم مانعى نيست كه از خصيه اى حيوان منى دار منى بواسطه عمل جراحى اخذ نمايند و با اُوُل زن آميخته نموده سپس آن را در رحم زن داخل نمايند.

    مشهور در ميان عشاير اين است زنى كه با مرد غير از خويشاوند ازدواج كرده است، اگر آن زن فرزندش را بكشد، بر او لازم است كه ديه آن را بر فاميل شوهرش بدهد حكم شرعى را در اين خصوص بيان فرماييد؟

    آنكه ديه را ارث مى برد ورثه فرزند كشته شده است، و آنها هم پدر آن و اولاد آن است، و در صورت نبودن آنان وارث ديه، طبقه دوم است و آنها اجداد او از هر دو طرف و برادران و اولاد آنهاست، و با نبودن آنها طبقه سوم است كه آنها هم عموها و دايى ها هستند و... مطابق آنچه در كتابهاى فقهى ذكر شده است و ديه به فاميل پدر مخصوص نمى شود.

    آرشیو اخبار