دیدار ایت الله العظمی حکیم (مدظله) با ائمه جماعت مساجد شهر مقدس مشهد

دیدار ایت الله العظمی حکیم (مدظله) با ائمه جماعت مساجد شهر مقدس مشهد
۱۳۹۸/۰۶/۰۴

در شب سالروز عید سعید غدیر خم که در آن حضرت رسول اکرم (صلی الله عليه و آله) به دستور خداوند متعال حضرت علی (عليه السلام) را به عنوان ولی و امام مسلمانان منصوب کرد، ایشان به اين مطلب اشاره کردند وگفتند: اگر معصومین (عليهم السلام) بر حفظ بنيان اسلام اهتمام نمی ورزیدند، اين دين نيز مثل ساير اديان از بین می رفت.
معظم له همچنین از حاضران خواستند خداوند را به خاطر نعمت هدایت و ولایت شکرگزاری کنند. وبا استقامت، ایمان و اخلاص برای خداوند متعال از ولایت اهل بیت محافظت کنند و همگی به وظیفه خود در برابر دین و جامعه عمل کرده و از راهی که ائمه معصومین (علیه السلام ) ترسیم کرده اند، خارج نشوند.
در خاتمه معظم له برای موفقیت همگی در عمل به مسئولیت ها، بازگشت به وطن و قبولی زیارت آنان دعا کردند

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

اميدواريم كه براى ما مصداق مجنون (ديوانه) را بيان فرمائيد زيرا كه برخى از ديوانه ها بعض چيزها را مى فهمند و بعضى را نمى فهمند، و يا اينكه روشنتر بگوئيم بعضى تصرفاتش موافق با كار صاحبان عقل است و برخى موافق نيست و آنكه براى بعضى از اهل علم پيش آمد مى كند اينست كه مرد ديوانه و يا زن ديوانه را كه حالات ذكر شده را دارند مى آورند، آيا ازدواج نمودن آنان صحيح است اگر مختصرى معناى ازدواج و مقصود از آن را بفهمند؟ و آيا ولايت پدر و يا پدر پدر كافى است و يا اينكه فقيه و يا وكيلش در امور حسبيّه هم بايستى اجازه دهند؟ و در صورتى كه پدر نداشته باشند از كدامين شخص وكالت گرفته مى شود، و اگر كمى مى فهمد كه اين عالم آمده است تا او را ازدواج نمايد آيا گرفتن وكالت از آنها با ياد دادن عالم و گفتن آنكه عالم مى گويد كفايت مى كند، و طبيعى هست كه عالم هم احراز نمى كند كه ديوانه معناى وكالت را دانست يا نه، و نسبت به دو تا ديوانه كه هيچ چيز را نمى فهمند چگونه عقد به آنها جارى مى شود؟

معيار در بار شدن احكام ديوانگى از آنها قصد كردن به آن طورى كه در نزد صاحبان عقل معتبر است محقق نمى شود، و اين امر نسبت به كارها متفاوت است، بلى لازم است كه درك كردن او چيزى را بايستى آنچه را كه صلاح او هست و يا صلاح او نيست را درك نمايد و بفهمد، پس اگر معناى ازدواج را مى فهمد ولى اختيار كردن او و يا اختيار نكردنش آن را وابسته بر ملاحظه مصلحتش به طورى كه صاحبان عقل مى نمايند نباشد آنوقت به عمل او اعتبارى نيست، بلكه لازم است به ولىّ او كه پدر و پدر پدرش مراجعه نمود اگر ديوانگى آن از دوران كودكيش باشد احتياط وجوبى اينست كه ولايت ميان حاكم شرعى و ولىّ عرفى آن كه در نسب به او نزديكتر است مشترك مى باشد، و در اين وقت اگر ولىّ درك كرد كه او احتياج به ازدواج دارد مى تواند خودش اجراء صيغه ازدواج بنمايد، و مى تواند به اجراء صيغه خود ديوانه و يا وكيل آن اگر چنانچه معناى انشاء ازدواج و وكيل كردن را مى داند كفايت كند.

بانكهايى كه معامله ربوى انجام مى دهند ( بانك شخصى و دولتى و كافر ) آيا جايز است كه وديعه بگذارى و معروف است كه فقهاء مى گويند كه اگر شرط زيادى كنى حرام است و در معامله با بانك شرط زياد دادن نمى شود بلكه معامله بر اساس مقررات بانك است كه الزام به دادن زيادى به وديعه گذاران مى نمايد حتّى مردم آن بانك را اختيار مى كنند كه بيشتر منفعت مى دهد بدون اينكه با آن شرط خاصّى در وسط معامله بنمايند آيا اين جايز است يا نه؟

در شرط نمودن زيادى كفايت مى كند كه انسان مال را در بانك بر روال مقرراتش بدهد، و در اين وقت وديعه گذاردن در بانكهاى غير مسلمان جايز است زيرا كه ربا ميان مسلمان و كافر حرام نيست اگر سود گيرنده مسلمان باشد ، همانطورى كه جايز است در بانكهاى دولتى پس انداز گذاشتن نه به قصد اينكه زيادى بگيرد زيرا كه به قصد حكومت اعتناء نمى كند و در اين صورت گرفتن زيادى به عنوان استحقاق نمى شود بلكه از بابت رهانيدن از دست آنها مى باشد همانند ساير چيزهايى كه از عطاياى دولت مى گيرد كه حلال مى شود با اجراء حكم مجهول المالك به آن اما اگر بانك شخصى اسلامى باشد پس انداز در آن بر اساس مقررات آن جايز نيست زيرا كه رباى حرام را لازم گرفته است، و چه بهتر بود كه بانكهاى نامبرده خودشان اين مشكل را حلّ مى كردند با اينكه اعلان مى كردند كه هر كه از شرط كردن زيادى جهت ترس از ربا پرهيز مى كند زيادى كه ما مى دهيم بخشش محض بدون شرط است و به وعده اش وفا مى كرد كه زيادى را به عنوان هبه مى داد، گرچه از نظر شرعى بر او لازم نبود كه به وعده اش وفا نمايد.

آيا نگاه كردن به بازيكنان فوتبال و مشت زنها و... به لحاظ اينكه بدن بازيكنان باز است جايز است يا نه؟

بلى جايز است بدان سانى كه در جواب مسئله گذشته بيان كرديم ولى اگر در تلويزيون نشان داده شود نگاه كردن با دقت نظر هم اشكال ندارد ولى نبايد با قصد ريبه باشد.

آيا شهرهاى بزرگ با شهرهاى كوچك در احكام سفر در رفت و برگشت تفاوت دارد؟ و آيا در ازاى آبادى داخل در عنوان مسافت است و يا اينكه با رسيدن به ساختمانهاى شهر مسافت تمام مى شود؟

اگر شخص در شهر بزرگى در يك محلّه زندگى مى كند به طورى كه كارش و سكونتش و ديدارهايش در مناسبتهاى عمومى و مانند آنها اختصاص به آن محلّه دارد و رفتن آن به ديگر محلّه ها استثنائى و كمتر اتفاق مى افتد آنوقت اوّل مسافت از حدود اين محلّه حساب مى شود. و اگر بيشتر با چند محلّه سر و كار داشته باشد مبداء حساب از آن محله ها است و اگر تمامى محله ها محل رفت و آمد اوست و با همه اى محله ها سر و كار دارد از حدود شهر مسافت را ملاحظه خواهد كرد.

آرشیو اخبار