كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

بعض قبيله حلّ نزاعشان با قبيله ديگرى را به رئيس قبيله اى ديگر كه بى طرف است موكول مى نمايد، آيا به آن مى توانيم با نظرى كه به قاضى شرع مقدس اسلام مى نگريم نگاه كنيم؟

قاضى نيست از نظر شرع مقدس اسلام مگر حاكم شرعى و اوست كه حكمش نافذ و قهرى است براى هر دو طرف، و اما غير از آن حكمش قطعى و نافذ نمى باشد. مگر به رضايت طرفهاى درگير و با اينكه با طيب نفس خودشان به نفوذ حكم آن مصالحه نمايند.

يكى از مؤمنين پس از جستجو و پرس و جو از اعلم مجتهدين بر او يقين حاصل شد كه يكى از مجتهدين اعلم است و حقوق شرعى خود را به او داد پس از آن بر او يقين حاصل شد كه يكى ديگر اعلم است آيا عمل اوّلش صحيح و مجزى است؟

اگر در بدست آوردن اعلم سعى خود را كرده و تقصير ننموده و مسامحه و شتابزدگى نكرده است آنكه انجام داده صحيح و مجزى است انشاءالله تعالى و اگر شتابزدگى كرده و سعى خود را در جستجو كردن به كمال نرسانده است لازم است به آن كسى كه ميزان شرعى در حق آن از مجتهدين نزد او ثابت شده است رجوع نمايد و جريان خود را به او بگويد پس اگر صرف مال در محل باشد آنوقت مجتهد مزبور كافى بودن آن را اعلان مى كند ولى اگر صرف مال را در محلش احراز نكرد لازم است كه آن را دوباره پرداخت نمايد و به آنكه قبلا داده كفايت نكند.

آيا جايز بودن غناء زنها در عروسيها به مجلس زفاف مخصوص است و يا مجالس ديگر عروسى را شامل مى شود؟

دليلى كه جايز مى شمارد مخصوص به زفاف عروسها است و براى غير از آن از مجالسى كه به تناسب ازدواج منعقد مى شود شامل نمى شود بلكه مرجع در آن عموميّت دليل منع است پس از اينكه ممكن است زفاف خصوصيتى در حلال بودن آن داشته باشد زيرا كه در آن جمع كردن الفتى است كه از نظر شرعى مرغوب است.