موسسه «شعائر» از مراکز تحت نظر دفتر مرجع عالی قدر حضرت آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) مراسم سوگواری عزاداری عاشوراء را در حسینیه امام حکیم (قدس سره) در شهر سلیمانیه برگزار و کمک های خود را تقدیم دسته‌ های عزاداری در کردستان عراق کرد.

موسسه «شعائر» از مراکز تحت نظر دفتر مرجع عالی قدر حضرت آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) مراسم سوگواری عزاداری عاشوراء را در حسینیه امام حکیم (قدس سره) در شهر سلیمانیه برگزار و کمک های خود را تقدیم دسته‌ های عزاداری در کردستان عراق کرد.
۱۳۹۷/۱۲/۰۷

موسسه «شعائر» از مراکز تحت نظر دفتر مرجع عالی قدر حضرت آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) مراسم سوگواری عزاداری عاشوراء را در حسینیه امام حکیم (قدس سره) در شهر سلیمانیه برگزار و کمک های خود را تقدیم دسته‌ های عزاداری در کردستان عراق کرد. در راستای احیای عزاداری ایام عاشورا و شهادت امام حسین (علیه السلام)، هیأت اعزامی از سوی موسسه شعائر، از مراکز زیرمجموعه دفتر مرجع عالی قدر حضرت آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) به شهر سلیمانیه سفر کردند تا ضمن ابلاغ سلام و دعای این مرجع عالی قدر (مدظله) برای مومنین، در عزاداری آنان مشارکت و کمک های مادی و معنوی خود را تقدیم دسته های عزاداری مستقر در حسینیه امام حکیم (قدس سره الشریف) در شهر سلیمانیه در کردستان عراق کنند.
اعضای این هیأت، که متشکل از سید هادی حکیم، سید امجد عذاری و سید حسن حکیم بود، ضمن مشارکت در مراسم عزادارای مومنین حاضر در حسینیه امام حکیم (قدس سره) در شهر سلیمانیه عراق، سلام و درود مرجع عالی قدر حضرت آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) را به آنان ابلاغ کردند.
شایان ذکر است این برنامه بخشی از فعالیت هایی است که موسسه شعائر مسئولیت آن را بر عهده گرفته و جزو اقداماتی است که از سوی دفتر آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) به این موسسه محول شده است.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

آيا جايز است بر كسى كه عدالت خودش را احراز نكرده و يا مى داند كه عدالت ندارد و آن چيزهائى كه مشروط به عدالت است مانند نماز جماعت و شهادت در نزد قاضى اقدام نمايد؟

جايز نيست بر او كه متصدى باشد و سعى بر پيشنماز بودن نمايد، آرى اگر آمدند و نماز پشت سرش خواندند بدون اينكه خود متصدى اين امر باشد واجب نيست كه آنها را منع كند و شهادت هم در صورت يقين به راست بودن آنكه شهادت مى دهد جايز است.

آيا براى همسر جايز است كه براى به شوق آوردن شوهرش رقص نموده و آوازه خوانى و غناء كند؟

غناء جايز نيست و اما رقص كردن اگر تنظيم آن با هماهنگى موسيقى باشد احتياط وجوبى آنست كه آن را ترك نمايد ولى اگر آن جور نباشد عيب ندارد.

مردى كه مالك زمينهاى زراعى هست با جمعى از كشاورزان توافق كردند كه اصلاح زمين و زراعت آن و چيزهايى كه مربوط به زراعت است به عهده آنها باشد در مقابل قسمتى از زمين براى هر فردى از آنها باشد و اين توافق ميان آنها در حدود سى سال پيش بود و مالك زمين وفات كرد همسرى داشت كه سهم آن را به او مى دادند و پس از زمانى كه از پنج سال بيشتر نمى باشد همسر آن هم وفات كرد، و ديگر براى مرد و همسرش وارثى تا به حال پيدا نشده است و كشاورزان در طول اين مدت در سهم آن مالك بدين سان تصرف مى كردند كه سهم آن را در ترويج شعائر حسينى خرج مى كردند و طعام مى پختند به نام امام حسين (عليه السلام) و مى دادند، و در اين حال اين سؤالات را از حضرتعالى مى نماييم: 1 ـ آيا معامله مزبور صحيح است يا نه؟ 2 ـ سهم مالك به كدام شخصى در اين وقت داده شود؟ 3 ـ آيا تصرفاتى كه در طول اين مدت در سهم مالك شده است شرعى است يا نه؟

1 ـ معامله مذكور صحيح است. 2 ـ سهم مالك در نزد تصرف كنندگان در زمين براى صاحب آن و يا وارث آن امانت مى ماند و واجب است كه بطور جدّى از آنها جستجو شود و لازم است كه سهم آنها به صورت چيزى كه قيمت آن باقى مى ماند همانند طلا و يا پول معتبر نگهدارى شود. 3 ـ تصرفاتى كه ذكر گرديده است شرعى نمى باشد و آنان به مال مزبور ضامن هستند و ذمّه آنان مشغول است به آن تا اينكه وارث را پيدا نموده و رضايت آن را جلب نمايند.

آنهائى كه در گذشته از اهالى فاو بودند و اكنون هم به آنها اهالى فاو گفته مى شود در صورتى كه در آنجا نمى نشينند ولى براى گرفتن ماهى از دريا كه مى روند از محل سكونت خودشان به اندازه اى مسافت شرعى مسافرت مى كنند،ليكن در فاو دو روز و يا بيشتر مى مانند آيا حكم روزه و نمازشان چيست؟

آنان با اين وضع مسافرند و لازم است روزه شان را افطار و نمازشان را شكسته بخوانند مگر اينكه زندگى بيشتر آنها در سفر باشد به طورى كه در زندگى آنها مسافرت عادتشان شمرده شود و بيشتر مسافرت نمايند كه در آنوقت تمام نمودن نماز و روزه گرفتن واجب مى شود مگر اينكه يكى از آنها ده روزى در يك جا بماند كه در اين صورت در سفر اوّل قصر مى خواند و روزه را مى خورد سپس در سفر دوم و بعد از آن برمى گردد بر اينكه نماز را تمام بخواند و روزه را بگيرد.

آرشیو اخبار