دیدار نماینده مرجع عالی قدر حضرت آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) با استادان و طلاب دانشگاه علوم دینی «ناظمیه» در شهر «لکنو» در هندوستان

دیدار نماینده مرجع عالی قدر حضرت آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) با استادان و طلاب دانشگاه علوم دینی «ناظمیه» در شهر «لکنو» در هندوستان
۱۳۹۷/۱۲/۰۶

نماینده مرجع عالی قدر حضرت آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) سلام و دعای ایشان را به استادان و طلاب دانشگاه علوم دینی «ناظمیه» در شهر «لکنو» در هندوستان ابلاغ و در سخنان خود به دو حدیث ثقلین و غدیر، که امت را از گمراهی حفظ کرده‌اند، اشاره کرد.
حجت الاسلام و المسلمین سید عزالدین حکیم، نماینده مرجع عالی قدر حضرت آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) در این دیدار با اساتید و طلاب علوم دینی در دانشگاه علوم دینی ناظمیه در شهر لکنو واقع در ایالت اوتار پرادش هند، ضمن سخنانی با اشاره به دو حدیث ثقلین و غدیر، از چگونگی حفظ و حراست امت اسلامی توسط حضرت رسول اعظم (صلی الله علیه و آله) از هر نوع گمراهی پس از خود، سخن به میان آورد.
در ادامه این دیدار، حجت الاسلام سید عزالدین حکیم (دام عزه) وضعیت تحصیلی دانشجویان دانشگاه ناظمیه را از حجت الاسلام سید حمید حسن (دام توفیقه)، نماینده مرجع عالی قدر آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) در شهرستان لکنو هند جویا شد.
در پایان هیأت اعزامی از سوی مرجعیت عالی قدر، پرچم حرم امیرالمومنین حضرت علی (علیه السلام) را تقدیم مدیریت و دانشجویان دانشگاه کرد. آنان نیز در پاسخ، از دریافت این هدیه مبارک تشکر و بر توجه خود نسبت به این پرچم، که آن را در ایام محرم به خواست خداوند متعال به اهتزاز درخواهند آورد، تأکید کردند.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

رواياتى وارد شده كه بيش از سه روز دورى گزيدن از برادران را نهى نموده است، حكم قطع ارتباط ميان برادران چيست؟ و اندازه اى آن چقدر است؟ و آيا حكم نسبت به آنكه او اول قطع ارتباط نموده با ديگرى فرق دارد؟ و اندازه اى قطع ارتباط حرام چقدر مى باشد؟

قطع ارتباط اگر ساختار آن بر دشمنى مؤمن و يا توهين به او و سبك شمردن آن و اعراض از آن باشد حرام است، و ظاهر اينست كه روايات در اين خصوص نظر ندارد، بلكه آن روزى را كه به جهت يك و دو كردن و ستيزه كردن و كشمكش كردن در حقوق و همانند آن كه مبتنى بر اعراض كردن از خود آن نيست بلكه به جهت علّتى است كه پيش آمده است و آن هم ظاهر در حرمت است، اگر بنابر مقتضاى ظاهر مذكور باشد كفايت مى كند در عدم قطع ارتباط اينكه يكى از آنان ارتباط برقرار نمايد و لو اينكه با سلام دادن و آماده شدن بر ارتباط باشد به هنگاميكه آن ديگرى قبول نمايد، همانطورى كه در دو مورد زير قطع ارتباط حرام نمى باشد. 1 ـ دورى گزيدن به جهت بد رفتارى طرف ديگر از لحاظ دينى باشد. 2 ـ ارتباط برقرار كردن سبب ذليلى و توهينش باشد، آرى بيشتر دورى نمودن از ذلّت با منيّت و عناد ورزى مشبته مى شود لازم است كه از آن پرهيز گردد.

شخصى كه سر سال شرعى ندارد و منفعت ناگهانى نمود و يا مقدارى از مال عايدش شد آيا لازم است خمس آن را بدهد و يا جايز است يكسال پس از منفعت نمودن خمسش را بدهد. الف ـ اگر محتاج به اين مال باشد در خريدن منزل يا ماشينى براى مؤنه اش و يا در اختيار كردن همسر براى خودش حكمش چيست؟ ب ـ اگر بخواهد با اين مال وسيله اى براى تحصيل مخارج زندگى بخرد و يا سرمايه براى تجارت نمايد كه سود ببرد و او را مالى غير از اين نبوده باشد و چيزى نداشته باشد كه مخارج زندگى خودش را كه لايق به حالش باشد تأمين نمايد حكم آن را بيان فرمائيد؟ ج ـ همان فرض (ب) ولى او وسيله اى خريد براى بدست آوردن مخارجشان همانند ماشين و يا مغازه اى كه بتواند داد و ستد كند و ثروت خود را بيافزايد. د ـ آن مال را در مخارج خود و خانواده اش (از خوردنى و آشاميدنى و لباس) خرج نمايد ولى در نزد او موارد در آمد ديگرى دارد كه مخارجاتش را كفايت مى كند اما خودش نمى خواهد از آنها مخارجاتش را تأمين نمايد حكمش چيست؟

واجب است بر او به حاكم شرع مراجعه كند تا بر او سر سال شرعى معيّن فرمايد و اندازه اى كه خمس بر او واجب مى شود تعيين كند و در اين جواب فرعهاى مطرح شده شريك مى باشند.

غيبت چيست و آيا گفتن حكايت از آنچه رويداده است از غيبت حساب مى شود؟

غيبت خورده گرفتن بر مؤمن و عيب گرفتن بر او در نبودن آن در حضور است و اگر گفتن رويداد به قصد خورده گرفتن بر او باشد آنوقت از غيبت مى شود و اگر با اين قصد نباشد غيبت نمى شود، و چنانچه از گفتن آن رويداد هتك حرمت مؤمن باشد بدون اينكه قصد خورده گيرى داشته باشد باز هم حرام مى باشد گرچه غيبت نيست، و بهتر براى مؤمن اينست: كه از گفتار درباره اى ديگران تا حدّ امكان خوددارى كند، زيرا كه اين از جاهاى امتحان و فتنه مى باشد.