فعالان عرصه فرهنگی مسئولیت بزرگی در قبال فرهنگ سازی دینی نسل جدید بر عهده دارند

فعالان عرصه فرهنگی مسئولیت بزرگی در قبال فرهنگ سازی دینی نسل جدید بر عهده دارند
۱۳۹۷/۰۵/۲۵

مرجع عالیقدر حاج سید محمد سعید حکیم (مدظله) با جمعی از فعالان فرهنگی و تربیتی استان بصره دیدار و گفت وگو کردند.
ایشان در این دیدار فرمودند: فعالان این عرصه مسئولیت بزرگی در قبال فرهنگ سازی دینی نسل جدید بر عهده دارند.
همچنین افزودند: این مسأله از اهمیت فراوانی برخوردار است و همانگونه که به آموزش فروع معرفتی مختلف زندگی به نسل جدید می پردازید باید به آموزش فرهنگ دینی نیز اهتمام بورزید.
معظم له تصریح کردند که اسلام بر همه چیز مقدم است به ویژه اینکه شاهد گسترش فساد در همه دنیا هستیم.
ایشان اظهار داشتند: نسل جدید باید بر اساس اخلاق فاضله و ارزش های انسانی و تربیتی که قرآن کریم به مردم هدیه داده و حضرت محمد(صلی الله علیه وآله) و اهل بیت(علیهم السلام) بر آنها تأکید دارند، تربیت شوند.
معظم له تأکید کردند که فعالیت بر اساس موازین شرعی اسلام می تواند نسل جوان را از هر گزندی در امان بدارد.
ایشان افزودند: جوانان در معرض موجهای مختلفی قرار دارند که آنها را به این سو و آن سو می برند بنابراین فعالان فرهنگی و تربیتی باید جوانان را به راه راست هدایت کنند.
در پایان ایشان از خداوند موفقیت برای فعالان فرهنگی و تربیتی را خواستار شدند

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

در تاريخ 17/9/91 مغازه اى را اجاره كردم از مالك آن و در ضمن عقد اجاره با توافق هم شرايطى كرديم كه آنها عبارتند از: 1 ـ من وقتى كه احتياج به مغازه نداشتم نتوانم به كس ديگرى اجاره دهم. 2 ـ حق نداشته باشم كه به سرقفلى بفروشم. 3 ـ ماليات املاك را لازم است كه من خودم در موقع رسيدن وقت مطالبه آن كه در آينده در سال 1995 خواهد بود پرداخت نمايم. و با ناديده گرفتن وفاى من به شرايط ذكر شده مالك از من مى خواهد كه مغازه را تحويل دهم و جهتى ندارد غير از اينكه آن را به كس ديگرى اجاره بدهد، آيا نظر حضرتعالى اين است كه مالك حق دارد كه به تجديد عقد با من ملتزم نباشد به خاطر اينكه با صراحت در ضمن عقد شرط نشده است؟ با اينكه اى بسا استفاده مى شود از جريان ماليات املاك و غير آن كه ملتزم به تجديد قرارداد شده است و علاوه بر اين التزام به تجديد اكنون متعارف است در اجاره دادن محلّها بطورى كه متعارف بودن آن انسان را از شرط كردن ضمن عقد بى نياز مى نمايد؟

يكى از دو طرف لازم نيست به شرطى عمل كنند مگر اينكه در ضمن عقد با صراحت شرط شده باشد، و يا اينكه ضمناً معلوم باشد و قرينه هاى ذكر شده در سؤال اى بسا شاهد به شرط نمودن مذكور مى باشد، ولى ما نمى توانيم بر اين امر يقين كنيم زيرا كه به عرف تجارى جايى كه عقد خوانده شده ( قرارداد بسته شده ) نداريم، پس لازم است كه به اهل خبره هاى عادل رجوع شود همانطورى كه اين هم امكان دارد كه يكى از دو طرف ادعا كند كه قرينه بر خلاف متعارف در ميان مردم بود، و در صورت منازعه لازم است كه به حاكم شرع مراجعه نمايند تا او نزاع را با طريقه شرعى فيصله دهد.

آيا در داخل حرمها و عتبات مقدّسه صلوات بر محمّد و آل محمّد (عليهم السلام)را بلند گفتن همانطورى كه عوامها در حرم حضرت امام حسين (عليه السلام) و غير از آن صلوات بلندى مى فرستند جايز است؟ و آيا آن مصداق به قول خداوند متعال نمى شود كه فرمود: ( لاترفعوا اصواتكم فوق صوت النبى و لاتجهر واله... )( ) صداهاى خودتان را فراتر از صداى پيامبر نكنيد و در برابر او سخن مگوييد (و داد و فرياد نزنيد)؟

مستحب است كه در فرستادن صلوات بر پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) صدايش را بلند نمايد همانطورى كه در حديث صحيح از ابى عبدالله الصادق (عليه السلام) آمده است كه فرمود (قال رسول الله (صلى الله عليه وآله وسلم) ارفعوا اصواتكم باالصّلاة علّى فانها تذهب بالنفاق) پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)فرمود صداهايتان را هنگام صلوات فرستادن بر من بلند كنيد كه آن نفاق را از بين مى برد، امّا آيه كريمه همانا آن در خصوص بلند كردن صدائى كه با ادب منافات دارد، و به مبناى اهانت است وارد شده است، همانطورى كه روايت شده از بعض اهل جفاء كه آنها آمدند حضرت را صدا مى كردند در حالى كه او در خانه و اينها در بيرون بودند، مى گفتند: يا محمّد بيرون شو پيش ما بيا، و اين پيامبر خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) را ناراحت مى كرد آيه نازل شد تا آنها را از اين كار باز دارد و آيه به آنجائى كه احترام كردن به او است و بزرگداشت از خداوند متعال است، و يا مى خواهد واجبى را انجام دهد را شامل نمى شود، همانطورى كه در حضور پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)صبح و شام صدا را با اذان گفتن بلند مى كردند، و شاعران و گويندگان در مجالس با حضور پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) در مدح او شعر مى گفتند و سخنرانى مى كردند، و صدايشان را در موقع جنگ و همانند آن از مناسباتى كه مقتضى بر آن بود بلند مى كردند، پس آنكه در مشاهد مشرفه صداهايشان را با صلوات فرستادن بر او بلند مى نمايند از افضل نزديكى ها (قربات) است، مگر اينكه از رسيدن ضرر به گوينده و يا به ديگرى از مؤمنين بترسند آنوقت به خاطر اين زيان حرام مى شود، نه به جهت بلند كردن صدا.

اندازه شرعى حجاب چيست؟ آيا پوشاندن بشره با ظاهر شدن علائم بدن كافى است يا نه؟

پوشانيدن بدن غير از رو و دستها واجب است، و لازم است كه پوشش زير را نشان ندهد، همانطورى كه واجب است جاهاى فريبنده بدن را پنهان نمايد و واجب است كه پوشاك شهوت انگيز نباشد و جلب توجه مردان را با زينتش ننمايد و از اهل بيت عصمت (عليهم السلام) روايت شده است زن وقتى كه عطر زد و يا براى غير از شوهرش زينت نمود (بزك كرد) آن ملعونه است تا آن وقتى كه به خانه اش برگردد و يا اينكه اگر اين چنين كند خداوند سزاوار است كه او را در آتش بسوزاند و غير از اينها از اخبارى كه نهى مى كنند از شايع كردن فساد و فتنه ميان مردان و زنان، و ضرورت دارد كه از شهوترانى و نگرش با ريبه پرهيز و لازم است كه مردان و زنان با ايمان عفت و پاكدامنى خود را حفظ نمايند زيرا در صورت عدم رعايت عفت هم به زن و هم به مرد و هم به اجتماع به صورت عمومى ضرر و زيان متوجه خواهد شد.

آرشیو اخبار