مسؤولان عتبات مقدسه باید توجه ویژه ای به میراث بارگاه های مطهر، شهرهای مقدس، واز افراد با توان کاری برای خدمت رسانی بیشتر به زائرین استفاده نمایند

مسؤولان عتبات مقدسه باید توجه ویژه ای به میراث بارگاه های مطهر، شهرهای مقدس، واز افراد با توان کاری  برای خدمت رسانی بیشتر به زائرین استفاده نمایند
۱۳۹۷/۰۳/۲۰

مرجع عالیقدر ایت الله حکیم (مدظله) با دبیر کل عتبه مقدسه علویه شیخ یوسف هادی الشیخ الراضی وهیئت همراه دیدار کرد.
در این دیدار گفتند: مسئولان عتبات مقدس باید توجه ویژه ای به میراث بارگاه های مطهر وشهرهای مقدس داشته باشند
ایشان خاطر نشان کردند: اماکن مذهبی به عنوان میراث عظیم اسلامی ظرفیت فراوانی در آگاهی بخشی به جوانان و آشنایی پیروان و محبان اهل بیت(علیهم السلام) با تاریخ خود و عبرت گیری از آن دارد.
وی در پایان این دیدار که مدیریت اداره عتبات مقدس وهیئت همراه حضور داشت، ضمن تجلیل از زحمات مسؤولان, از خداوند متعال موفقیت برای خدمتگزارا ن عتبات را خواستار شدند.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

رأى حضرتعالى درباره روزه اى كه ميان مردم معروف به روزه اى زكريّا و آن روزه اى روز يكشنبه از اوّلين هفته اى شعبان است به طورى كه مردم به روزه گرفتن در آن روز اهميت مى دهند و شرعى بودن آن را ادعّا مى كنند آيا روزه گرفتن اين روز به نيّت روزه اى زكريّا جايز است؟

بطور عموم روزه گرفتن مستحب است ولى از نظر شرعى در آن روز به عنوان روزه زكريّا وارد نشده است و آوردن آن بدين عنوان كه آن مستحب خاصّى هست بدعت و حرام است و خداوند سبحان عالم است.

رواياتى وارد شده كه بيش از سه روز دورى گزيدن از برادران را نهى نموده است، حكم قطع ارتباط ميان برادران چيست؟ و اندازه اى آن چقدر است؟ و آيا حكم نسبت به آنكه او اول قطع ارتباط نموده با ديگرى فرق دارد؟ و اندازه اى قطع ارتباط حرام چقدر مى باشد؟

قطع ارتباط اگر ساختار آن بر دشمنى مؤمن و يا توهين به او و سبك شمردن آن و اعراض از آن باشد حرام است، و ظاهر اينست كه روايات در اين خصوص نظر ندارد، بلكه آن روزى را كه به جهت يك و دو كردن و ستيزه كردن و كشمكش كردن در حقوق و همانند آن كه مبتنى بر اعراض كردن از خود آن نيست بلكه به جهت علّتى است كه پيش آمده است و آن هم ظاهر در حرمت است، اگر بنابر مقتضاى ظاهر مذكور باشد كفايت مى كند در عدم قطع ارتباط اينكه يكى از آنان ارتباط برقرار نمايد و لو اينكه با سلام دادن و آماده شدن بر ارتباط باشد به هنگاميكه آن ديگرى قبول نمايد، همانطورى كه در دو مورد زير قطع ارتباط حرام نمى باشد. 1 ـ دورى گزيدن به جهت بد رفتارى طرف ديگر از لحاظ دينى باشد. 2 ـ ارتباط برقرار كردن سبب ذليلى و توهينش باشد، آرى بيشتر دورى نمودن از ذلّت با منيّت و عناد ورزى مشبته مى شود لازم است كه از آن پرهيز گردد.

آرشیو اخبار