پیام تسلیت موسسه خیریه امام خویی قدس سره

پیام تسلیت موسسه خیریه امام خویی قدس سره
۱۴۰۰/۰۶/۱۵

موسسه خیریه امام خویی با دل هایی راضی به قضای الهی، خبر درگذشت حضرت آیت الله العظمی سید محمد سعید حکیم(قدس سره) عالم جلیل القدر و فقیهی برجسته از فقهای مکتب اهل بیت علیهم السلام را که امروز در نجف اشرف به دیار باقی شتافت، اعلام می کند.

آن مرحوم از بزرگان خانواده مرجعیت و فقاهت بود که همانند جد مرحومش امام حکیم(قدس سره)، مرجع عالیقدر شیعیان امام خوئی(اعلی الله مقامه) و فقیه نادر آیت الله شیخ حسین حلی(رضوان الله علیه)، از سرچشمه علوم بزرگان حوزه علمیه نجف اشرف بهره برد و از طاغوتیان زمانه شدیدترین درجات رنج و محنت را در طول هشت سال زندان تحمل کرد اما علی رغم محدودیت های شدید در داخل زندان، دست از بخشش علمی و تربیتی برنداشت.

در رحلت این مرجع بزرگ و این عالم جلیل القدر تنها می توانیم مراتب تسلیت خود را به امام حجت (ارواحنا فداه)، مرجعیت عالی دینی در نجف اشرف، سایر مراجع عظام در حوزه های علمیه نجف و قم و خاندال امام حکیم(قدس سره) تقدیم کنیم و از خداوند متعال مسئلت نماییم تا آن مرحوم را با ائمه طاهرین محشور گرداند و درجه اش را در فردوس اعلی بالا ببرد که اوست شنونده و اجابت کننده. انا  لله و انا الیه راجعون…

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

عرف رايج كه ( ادعا كننده بايستى شاهد بياورد و انكار كننده سوگند بخورد ) اگر چنانچه متهم به جرم بگويد كه من نكرده ام بر طبق قانون بايستى سوگند ياد كند، ولى اگر متّهم سنّش كوچك باشد، و تبرئه كردن خودش مورد اطمينان نگردد، ادعا كننده بخواهد كس ديگرى كه مورد اطمينان است، به جاى انكار كننده سوگند ياد كند تا جايگزين سوگند متهم باشد، آيا اين از نظر شرع مقدس جايز است؟ و اگر آن شخص سوم از سخن متهم يقين پيدا كند و عوض آن قسم بخورد سپس بعد از مدّتى دروغ متهم آشكار گردد آيا بر شخص سوگند خورنده كفّاره واجب مى شود، و حكم شرعى در اين موضوع چيست بيان فرماييد؟

خواستن سوگند از انكار كننده از شئون حاكم شرعى است، و براى هيچ كس حق سوگند دادن نيست، در صورتى كه منظور پايان دادن به نزاع باشد، بلى براى مدّعى از انكار كننده خواستن سوگند به خاطر اينكه اطمينان نمايد عيب ندارد، و انكار كننده مى تواند خواسته آن را قبول كند ولى بر آن واجب نيست بلكه جايز است، پس بنابر آن جايز نيست براى ادعا كننده در حالت ياد شده سوگند خواستن مگر از لحاظ اينكه اطمينان بدست آورد، و واجب نيست قبول كردن خواسته او بلكه جايز است، همانطورى كه سوگند خورنده را سوگند جايز نيست مگر با يقين و گرنه گنهكار مى شود، ولى بر سوگند مذكور كفّاره نيست.