پیام تسلیت موسسه خیریه امام خویی قدس سره

پیام تسلیت موسسه خیریه امام خویی قدس سره
۱۴۰۰/۰۶/۱۵

موسسه خیریه امام خویی با دل هایی راضی به قضای الهی، خبر درگذشت حضرت آیت الله العظمی سید محمد سعید حکیم(قدس سره) عالم جلیل القدر و فقیهی برجسته از فقهای مکتب اهل بیت علیهم السلام را که امروز در نجف اشرف به دیار باقی شتافت، اعلام می کند.

آن مرحوم از بزرگان خانواده مرجعیت و فقاهت بود که همانند جد مرحومش امام حکیم(قدس سره)، مرجع عالیقدر شیعیان امام خوئی(اعلی الله مقامه) و فقیه نادر آیت الله شیخ حسین حلی(رضوان الله علیه)، از سرچشمه علوم بزرگان حوزه علمیه نجف اشرف بهره برد و از طاغوتیان زمانه شدیدترین درجات رنج و محنت را در طول هشت سال زندان تحمل کرد اما علی رغم محدودیت های شدید در داخل زندان، دست از بخشش علمی و تربیتی برنداشت.

در رحلت این مرجع بزرگ و این عالم جلیل القدر تنها می توانیم مراتب تسلیت خود را به امام حجت (ارواحنا فداه)، مرجعیت عالی دینی در نجف اشرف، سایر مراجع عظام در حوزه های علمیه نجف و قم و خاندال امام حکیم(قدس سره) تقدیم کنیم و از خداوند متعال مسئلت نماییم تا آن مرحوم را با ائمه طاهرین محشور گرداند و درجه اش را در فردوس اعلی بالا ببرد که اوست شنونده و اجابت کننده. انا  لله و انا الیه راجعون…

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

اگر به جهت ازدواج موقّت بدگوئى و اهانت نسبت به طرفين باشد آيا حكم به حرمت آن مى شود؟

براى مؤمن حرام است كه آبروى خود را به مخاطره بياندازد و كردن آن چيزى كه باعث هتك حرمت و اهانت باشد حرام است، پس اگر ازدواج موقت لازمه اش اين باشد حرام مى شود ولى باطل نمى شود، همانطورى كه هتك حرمت و اهانت اگر مخصوص باشد به آن وقتى كه آن را آشكار كنند و مردم بدانند حرام مى شود ولى اگر پنهان نمايند آنوقت ازدواج حرام نمى شود بلكه آشكار نمودن آن حرام مى باشد و آنهم فقط براى خلاصى از هتك احترام و توهين مى باشد.

اميدواريم كه براى ما مصداق مجنون (ديوانه) را بيان فرمائيد زيرا كه برخى از ديوانه ها بعض چيزها را مى فهمند و بعضى را نمى فهمند، و يا اينكه روشنتر بگوئيم بعضى تصرفاتش موافق با كار صاحبان عقل است و برخى موافق نيست و آنكه براى بعضى از اهل علم پيش آمد مى كند اينست كه مرد ديوانه و يا زن ديوانه را كه حالات ذكر شده را دارند مى آورند، آيا ازدواج نمودن آنان صحيح است اگر مختصرى معناى ازدواج و مقصود از آن را بفهمند؟ و آيا ولايت پدر و يا پدر پدر كافى است و يا اينكه فقيه و يا وكيلش در امور حسبيّه هم بايستى اجازه دهند؟ و در صورتى كه پدر نداشته باشند از كدامين شخص وكالت گرفته مى شود، و اگر كمى مى فهمد كه اين عالم آمده است تا او را ازدواج نمايد آيا گرفتن وكالت از آنها با ياد دادن عالم و گفتن آنكه عالم مى گويد كفايت مى كند، و طبيعى هست كه عالم هم احراز نمى كند كه ديوانه معناى وكالت را دانست يا نه، و نسبت به دو تا ديوانه كه هيچ چيز را نمى فهمند چگونه عقد به آنها جارى مى شود؟

معيار در بار شدن احكام ديوانگى از آنها قصد كردن به آن طورى كه در نزد صاحبان عقل معتبر است محقق نمى شود، و اين امر نسبت به كارها متفاوت است، بلى لازم است كه درك كردن او چيزى را بايستى آنچه را كه صلاح او هست و يا صلاح او نيست را درك نمايد و بفهمد، پس اگر معناى ازدواج را مى فهمد ولى اختيار كردن او و يا اختيار نكردنش آن را وابسته بر ملاحظه مصلحتش به طورى كه صاحبان عقل مى نمايند نباشد آنوقت به عمل او اعتبارى نيست، بلكه لازم است به ولىّ او كه پدر و پدر پدرش مراجعه نمود اگر ديوانگى آن از دوران كودكيش باشد احتياط وجوبى اينست كه ولايت ميان حاكم شرعى و ولىّ عرفى آن كه در نسب به او نزديكتر است مشترك مى باشد، و در اين وقت اگر ولىّ درك كرد كه او احتياج به ازدواج دارد مى تواند خودش اجراء صيغه ازدواج بنمايد، و مى تواند به اجراء صيغه خود ديوانه و يا وكيل آن اگر چنانچه معناى انشاء ازدواج و وكيل كردن را مى داند كفايت كند.

آيا بر آنانى كه در ممالك غربى كه كافرند اقامت نموده اند، چيزهائى واجب است كه بر اقامت كنندگان در ممالك اسلامى واجب نمى باشد؟

براى همه واجب است كه دين خود را از ضايع شدن فرهنگى و سهل انگارى عملى با همّت والاى خود نگه دارد.