مديون بودن زنده تنها با دو شاهد ( بيّنه ) ثابت مى شود و احتياج به سوگند نيست، همانطورى كه با يك شاهد و سوگندى هم ثابت مى شود، و با شهادت يك مرد و دو زن هم ثابت مى شود بدون اينكه احتياج به سوگند باشد.
بنابر احتياط وجوبى با نظر شهوت نگاه كردن جايز نيست ولى بدون شهوت جايز است مگر اينكه اين امر باعث هتك حرمت و از بين رفتن عزت و تستر و امثال آن بوده باشد.
در صورت دارا بودن وام گيرنده به شرايط جايز است كه از سهم سادات حساب شود ولى احتياط واجب اينست كه وام دهنده به سيّد مزبور آن مقدارى كه مى خواهد از وامش به عنوان سهم سادات بدهد آن اندازه نقداً به عنوان سهم سادات به آن پرداخت نمايد و سپس آن سيّد از لحاظ وامش به او برگرداند.