كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

آيا تلويزيون در زمان ما از آلات لهو شمرده مى شود يا نه؟

ظاهر اين است كه آن از آلات مشترك ميان لهو و غير لهو است پس فروش آن جايز مى شود.

شخصى وكيل مدافعى گرفته تا اينكه از قوانين به نفع او استفاده نمايد و شرط كرده با او كه اگر قضيّه را بطور كامل به پايان رسانيد مزد او را خواهد داد ولى برخلاف قرارداد، در اول چندين هزار دينار داد ( همانند بيعانه ) و به او گفت اگر كارمان به مصالحه بكشد اجرت قراردادى را بطور كامل خواهم داد ولى بعداً روشن شد كه او در وكالت وارد نبوده و يا اينكه اهميّت نمى داد به آنچه در توانش بود كه به طرف دعوايى كه مى رفت و پرس و جو مى كرد كه چگونه شئون قانونى جريان را اداره كند فائق آيد فقط او وكيل مدافع زبانى بود مى گفت و عمل نمى كرد تا اينكه كار صاحب قضيه به مصالحه با طرفهايش كشيد سؤال اين است كه آيا به اين وكيل چيزى بايد داد يا نه؟

اگر قرارداد ميان آنان از اول بر اين بود كه مزد او را با شروع كردن تعقيب جريان و لو اينكه كار به مصالحه بيانجامد خواهد داد واجب است بر او كه حق وكالت را بطور كامل بدهد. و اما اگر از اول توافق كنند بر اينكه اگر در محكمه جريان فيصله يابد فقط آن وقت اجرت كامل خواهد داد، اگر چنانكه با طرف بدون اتفاق قبلى مصالحه كنند ديگر واجب نمى شود مزد و حق وكالت كامل پرداخت نمايد.

خداوند متعال در قران مجيد فرموده است ( خذالعفو و امربالعرف و اعرض عن الجاهلين و اما ينزغنك من الشيّطان نزغٌ فاستعذ بالله انه سميع عليم )اعراف 199 با آنها مدارا كن و عذرشانرا بپذير، و به نيكيها دعوت نما، و از جاهلان روى بگردان (و با آنان ستيزه مكن) و هر گاه وسوسه اى از شيطان به تو رسد به خدا پناه بر، كه او شنونده و دانا است.تفسير دو آيه چيست؟ و خداوند عزوجل به حضرت رسول (صلى الله عليه وآله وسلم) عفو و امر بمعروف را خطاب مى فرمايد؟

در برخى از روايات آمده است كه مراد از آن امر به عفو از مردم است، همانطوريكه در بعضى تفسيرها آمده است كه مقصود از اخذ عفو آنكه از اموال مردم اخذ مى شود كه مازاد از احتياجاتشان باشد بيان گر اينست كه اجحاف نمودن و زياده از حد گرفتن جايز نمى باشد و مقصود از معروف همانا عرف و خصلتهاى پسنديده است.

در خصوص مضاربه كارگر سهم خود را از منفعت كدام وقت مستحق مى شود؟ آيا در اوّلين اقدام آن به خريد و فروش و يا در آخر روزى كه خريد و فروش مى كند مستحق سود مى گردد و يا استحقاقش در پايان فروش جنس است و يا در موقعى كه ضمن قرارداد مضاربه به آن توافق كرده اند و يا در ضمن شرط خارجى شرط كرده اند صاحب حق مى شود كه از سود بردارد، پس اگر سودى در بعضى از جنس هاى فروخته شده باشد و زيانى در برخى از جنسها باشد آيا زيان با سود جبران مى شود سپس باقيمانده از سود ميان دو طرف ( عامل و صاحب مال ) تقسيم مى شود؟

عامل در اولين مرحله ظاهر شدن سود اگر چه به بالا رفتن قيمت هم باشد مستحق مى شود ولى مالك بودن به آن بستگى به اين دارد كه زيانى نباشد و اگر زيان باشد بايستى با سود جبران گردد تا آن زمانى كه مضاربه مى ماند و تصفيه حساب ميان دو طرف نشده باشد، بلى اگر در اول توافق ميان آنها آشكارا و يا ضمنى باشد كه زيان تا فلان مدت با سود جبران خواهد شد مطابق آن عمل خواهند نمود و جبران زيان تا آن وقت خواهد بود .