كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

اكنون ميان جوانان با ايمان سيماى عرفان و روحان و عالم به خدا و عارف باالله و سالك... تا آخر و غير از اينها از كلمه هائى كه جوان مؤمن را جذب مى كند، معناى اين كلمه ها چيست؟ و آيا اين طريق بر مكلّفها واجب است يا نه؟ و اگر چنانچه واجب نباشد، آيا پيروى كردن از آن صحيح است و سلوك و غير آن از سئوالها در خصوص اين موضوع چگونه بايد باشد؟

اين الفاظ پايه اش بر ادعاهائى است كه هيچ دليلى بر آن نمى باشد، و اين ادعاها از معارف اهل بيت (عليهم السلام) آب نخورده (بدست نيامده) است بطوريكه بشود با آن دليل آورد، پس لازم است كه انسان دورى كند از آن كسى كه اين ادعا را مى كند، زيرا كه آنها يا غافل و مغلوب و فريفته شده بر امرش بوده اند و يا گمراه كننده و افتراء گوينده اى مى باشند كه انسان مى ترسد از آنان به دين و مؤمنين صدمه برسد، و اى بسا كار آنها به آنجا مى رسد كه حرامها را حلال و حرمتها را هتك مى كنند، همانطورى كه ديگران از آنها كارشان به آنجا منجّر شد ( انالله و اناالله راجعون ) همانا بر اين ادعّاها پذيرش نيست مگر ميان مردمى كه از معارف اصلى حوزه هاى علميّه به جهت ضعف حوزه و كمتر بودن مبلغّين درست و حسابى محروم مى باشند.

جوانى كه ديندارى و اخلاقش مورد رضايت هست پيشقدم شد به خواستگارى دختر جوانى كه ولىّ امر از پدر و جدّ ندارد ولى مادرش آن را بدين عنوان كه استخاره خوب نيامده رد كرده است، آيا استخاره مانع از ازدواج مى شود، و آيا مادر بواسطه اينكه با اين ازدواج مخالفت كرده گنهكار نمى باشد؟

مادر حق ندارد دخالت در ازدواج دختر نمايد، و هنگاميكه دختر پدر و جد را از دست بدهد، اختيار ازدواج با خود دختر مى باشد، و استخاره مادر اثر ندارد و از ازدواج او نمى تواند مانع شود، بلى اگر دختر خواست استخاره نمايد او حق دارد كه استخاره نمايد لكن ما سفارش مى كنيم در صورتى كه خواستگار مورد رضايت از جهت دينى و اخلاقى بوده باشد استخاره ننمايد، زيرا كه شرع مقدس به چنين وصلتى ترغيب نموده است، در حديث شريف از پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) آمده است كه او فرمود: اگر خواستگارى نمود كسى كه از دين و اخلاق او راضى هستيد با آن ازدواج نمائيد، و اگر نكنيد فتنه و فساد بزرگى در زمين رخ خواهد داد، و از شارع مقدس در اين خصوص امر به استخاره نشده است.

آيا جايز است كه زن از خانه شوهرش در حالتى كه مورد ضرب و شتم و اذيت بدون جهت واقع مى شود بيرون برود، در صورتى كه كسى نيست كه شوهرش را از آن اذيت و آزارش باز دارد، مخصوصاً زمانى كه احتمال مى دهد و يا مى داند كه باز هم اين عمل را تكرار خواهد نمود؟ و اگر چنانچه برزن بيرون رفتن جايز باشد آيا بر شوهر نفقه و خوراكى زن لازم است كه بدهد در صورتى كه در خانه شوهر نيست، به طورى كه اگر ندهد زن مى تواند به حاكم شرع براى طلاق دادنش مراجعه كند يا نه؟

بلى بيرون رفتن از خانه شوهر اگر برطرف كردن ضرر از خودش به آن منحصر باشد جايز است، و نفقه اش بر شوهرش واجب است زيرا كه با بيرون رفتن ناشزه نمى شود و اگر از دادن نفقه خوددارى كرد و از او خواست كه به خانه برگردد بدون اينكه از ضرر نرساندن شوهرش خاطر جمع باشد در آنوقت جايز است كه به حاكم شرعى براى خواستن طلاقش مراجعه نمايد.

آيا پوشانيدن زن خودش را در مقابل كودكى كه مميز است واجب است و حدّ مميّز بودن چيست؟

پوشانيدن زن خودش را در مقابل كودك واجب نيست مگر اينكه به حدّ بلوغ برسد و وقتى كه به حدّ بلوغ رسيد آنوقت واجب است حجاب را رعايت نمايد.