مراسم دسته سینه زنی وعزاداری رئیس مذهب شیعه در دفتر مرجع عالیقدر آیت الله العظمی حکیم (مد ظله) تهران برگزار شد

مراسم دسته سینه زنی وعزاداری رئیس مذهب شیعه در دفتر مرجع عالیقدر آیت الله العظمی حکیم (مد ظله) تهران برگزار شد
۱۳۹۸/۰۴/۰۹

هر سال در سالروز شهادت رئیس مذهب شیعه امام جعفر صادق (علیه السلام) مراسم عزاداری ویژه‌ای در دفتر مرجع عالیقدر حاج سید محمدسعید حکیم (مد ظله) واقع در میدان خراسان کوچه نور مهدی برگزار می شود. امسال هم طبق روال هر ساله با حضور، علما ومردم دوست دار اهل بیت (علیهم السلام) این مراسم برگزار شد.

قابل ذکر است که از ساعت ۱۰ صبح حجت الاسلام و المسلمین سید حسین موسوی کارشناس مذهبی به بیان فعالیت های جهادی رئیس مذهب تشیع امام جعفر صادق (علیه السلام) پرداخت.

ودر ادامه دسته عزاداری از دفتر معظم له وبا نوای گرم کربلایی احمد زمانی دسته شروع به حرکت کرد. در میان راه، مردم عاشق با تماشای این کاروان عزاداری به نشانه احترام چند دقیقه ای در کنار دسته حضور پیدا می کردند و دم سینه زنی می گرفتند. این مراسم با حضور اهالی رسانه نیز همراه بود.

در ادامه دسته عزاداری امام صادق (علیه السلام) وارد دفتر شدند. اینبار سخنران در باره مظلومیت و غریبی امام صادق (علیه السلام) پرداخت. با روضه امام جعفر صادق (علیه السلام) چند دقیقه ای فضای دفتر آیت الله حکیم فضای سوگ، آه و اشک شد. برنامه عزاداری با اقامه نماز جماعت به امامت فرزند معظم له آیت الله سید ریاض حکیم به پایان رسید.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

آنهائى كه در گذشته از اهالى فاو بودند و اكنون هم به آنها اهالى فاو گفته مى شود در صورتى كه در آنجا نمى نشينند ولى براى گرفتن ماهى از دريا كه مى روند از محل سكونت خودشان به اندازه اى مسافت شرعى مسافرت مى كنند،ليكن در فاو دو روز و يا بيشتر مى مانند آيا حكم روزه و نمازشان چيست؟

آنان با اين وضع مسافرند و لازم است روزه شان را افطار و نمازشان را شكسته بخوانند مگر اينكه زندگى بيشتر آنها در سفر باشد به طورى كه در زندگى آنها مسافرت عادتشان شمرده شود و بيشتر مسافرت نمايند كه در آنوقت تمام نمودن نماز و روزه گرفتن واجب مى شود مگر اينكه يكى از آنها ده روزى در يك جا بماند كه در اين صورت در سفر اوّل قصر مى خواند و روزه را مى خورد سپس در سفر دوم و بعد از آن برمى گردد بر اينكه نماز را تمام بخواند و روزه را بگيرد.

نظر شرع مقدس را درباره اى شخصى كه بر دو هم بزنى اقدام مى كند و ميان دو برادر و زن و شوهر و پدر و پسر و... جدائى مى اندازد، آيا غيبت آن و بيان حال آن به پيروانش و ديگران جايز است؟ تا از ضررى كه در اثر فرمانبردارى از اوامر آن و تأثّر از انكار آن دامنگير آنان نشود در صورتى كه ما مى دانيم كه او شخص مذهبى نيست ولى با نام دين سخن مى گويد و با زيركى و خوش رفتاريش در ديگران اثر مى گذارد؟

حالتى كه در سئوال گفته شده از سخن چينى است در صورتى كه شخص سخن كسى را به ديگرى كه سبب به هم خوردن ميان آنها مى شود نقل مى كند آن از گناهان كبيره است كه خداوند به آن وعده اى آتش داده است، و ترسانيدن مردم از آن با اظهار چگونگى وضع آن بدون كوچك شمردن و يا عيب جوئى كردن جايز است و گفتن حال آن به قصد نقل واقع قضيّه مى باشد اين در صورتى است كه مخفى باشد و اما اگر آشكارا به اين عمل اقدام نمايد آنوقت متجاهر به فسق (آشكارا معصيت كننده) است غيبتش و كوچك شمردنش و ترسانيدن مردم از او و بد جلوه دادن كارش جايز مى باشد.

آيا اختيار داشتن مسافر ميان تمام خواندن نماز و قصر كردن آن در منطقه هاى قديمى مكه اى مكرمه و مدينه اى منوره است و يا اينكه شامل منطقه هائى هم هست كه تازه احداث شده است؟

مخصوص است به آن منطقه هائى كه در زمان پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) و ائمه اى هُدى صلوات الله عليهم تا زمان حضرت جواد (عليه السلام) در حرمين بود.

براى زكات سهم هائى هست كه كتاب خدا و سنّت پيامبرش حضرت محمّد (صلى الله عليه وآله وسلم) و اهل بيت اطهارش (عليهم السلام) معين شده است: الف ـ آيا چه كسى تعيين سهم ها را مى كند اگر شخص غافل از معين شدن سهم ها باشد و فقط بطور اجمال مى داند كه زكات را به فقير بايد داد آيا برى او معين مى شود كه بدين نحو عمل نمايد؟ ب: و اگر آن را به شخص مورد اطمينان بدهد و بگويد كه در آن هر طور خواستى تصرف كن و يا تنها بگويد كه آن را به فقراء بده آيا به وكيل جايز است كه آن را به سهمها تقسيم نمايد. ج: و اگر زكات را به وكيل حاكم شرعى بدهد و بگويد كه به فلان سهم بده آيا وكيل به جهت رعايت برخى از مصالح به غير از آنكه تعيين كرده است مى تواند بدهد يا نه؟

الف: اين نحو بر او معين نمى شود ولى اگر زكات را به فقير بدهد كفايت مى كند. ب : بلى اگر بگويد كه در آن تصرف كن هر جور كه خواستى وكيل حق دارد تقسيم به سهمها نمايد مگر بعضى از سهمها را كه او را ولايت بر نصب و دفع آن ندارد مانند سهم جمع كنندگان زكات كه نمى تواند به آنها بدهد و اگر گفته باشد كه به فقراء بده لازم است كه به فقراء بدهد و نمى تواند تقسيم كند. ج : جايز نيست.

آرشیو اخبار