سخنرانی سید عزالدین حکیم در دانشکده ادبیات دانشگاه واسط

سخنرانی سید عزالدین حکیم در دانشکده ادبیات دانشگاه واسط
۱۳۹۶/۱۱/۱۷

حضرت حجت الاسلام و المسلمین سید عزالدین حکیم فرزند مرجع  عالیقدر آیت الله سید محمد سعید حکیم مدظله سخنرانی را در جمع دانشجویان دانشکده ادبیات دانشگاه واسط ، ایراد نمود.

مراسم دسته سینه زنی وعزاداری رئیس مذهب شیعه در دفتر مرجع عالیقدر آیت الله العظمی حکیم (مد ظله) تهران برگزار شد

مراسم دسته سینه زنی وعزاداری رئیس مذهب شیعه در دفتر مرجع عالیقدر آیت الله العظمی حکیم (مد ظله) تهران برگزار شد

۱۳۹۸/۰۴/۰۹ 10477
مشارکت ایت الله سید ریاض حکیم در همایش گفتگوی ادیان در پایتخت تایلند بانکوک

مشارکت ایت الله سید ریاض حکیم در همایش گفتگوی ادیان در پایتخت تایلند بانکوک

۱۳۹۸/۰۳/۲۸ 9558
برپایی مراسم وفات حضرت ام البنین (علیها سلام) در دفتر منطقه السیده زینب (علیها السلام) دمشق

برپایی مراسم وفات حضرت ام البنین (علیها سلام) در دفتر منطقه السیده زینب (علیها السلام) دمشق

۱۳۹۷/۰۱/۲۲ 9577
برپایی مراسم شهادت حضرت فاطمه زهراء علیها سلام در دفتر سوریه

برپایی مراسم شهادت حضرت فاطمه زهراء علیها سلام در دفتر سوریه

۱۳۹۶/۱۲/۱۵ 9217
بازدید از شهرک الاعلام در منطقه السیدیه بغداد

بازدید از شهرک الاعلام در منطقه السیدیه بغداد

۱۳۹۶/۱۲/۱۵ 9295
تجلیل از 35 پزشک متخصص در شهر (المدَيْنٓة) از توابع استان بصره

تجلیل از 35 پزشک متخصص در شهر (المدَيْنٓة) از توابع استان بصره

۱۳۹۶/۱۲/۱۳ 8484
دیدار با شیوخ و چهره های عشایر و برگزیدگان شهرک العامل در شرق بغداد

دیدار با شیوخ و چهره های عشایر و برگزیدگان شهرک العامل در شرق بغداد

۱۳۹۶/۱۲/۱۳ 8524
استقبال حجت الاسلام و المسلمین سید عزالدین حکیم از هیئت مسجد مالک اشتر بغداد

استقبال حجت الاسلام و المسلمین سید عزالدین حکیم از هیئت مسجد مالک اشتر بغداد

۱۳۹۶/۱۲/۱۳ 8427
افتتاح نمایشگاه داستانهای قرآنی در مدرسه الاهوار استان بصره

افتتاح نمایشگاه داستانهای قرآنی در مدرسه الاهوار استان بصره

۱۳۹۶/۱۲/۱۳ 8471
کلنگ زنی تعدادی مسجد و حسینیه در بخش اللطیفیه جنوب بغداد

کلنگ زنی تعدادی مسجد و حسینیه در بخش اللطیفیه جنوب بغداد

۱۳۹۶/۱۲/۱۳ 8358

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

در اينجا كسى هست كه در خانه ها كار مى كند او گر چه همسر دارد ولى نماز نمى خواند، و با زنان سخنان بى لياقت مى گويد، مثلا اينكه به يكى از آنها مى گفت كه تو زيباتر از همسر من هستى و يا از همسر فلانى زيباترى، و همانند اين حرفها را مى زند، آيا به خدمت گرفتن او در خانه و با زن گذاشتن بدون اينكه در خانه همسر زن و يا يكى از محرمهايش باشد جايز است يا نه بالخصوص كه زن راضى نباشد كه او را در خانه با او بدون اينكه محرمى باشد بگذارند؟ ب ـ و آيا پاك نمودن او چيز ناپاك را با شك كردن در پاك نمودن او كافى مى باشد و يا اينكه نمى توان به درستى قول او اطمينان كرد؟ معلوم باشد كه او مسلمان و جعفرى مذهب مى باشد؟

اگر مرد بترسد كه همسرش به حرام بيافتد جايز نيست او را با همسرش تنها در يك منزل بگذارد، بلكه لازم است كه عفّت همسرش و خانواده اش را نگهدارى نمايد و آنها را از افتادن به فساد دور نمايد. ب: اگر خبر از پاك نمودنش بدهد و احتمال راست گفتن او احتمال معتنابه باشد ممكن است كه به آن كفايت نمود، و اما اگر علامتهائى بر دروغ گفتنش باشد پاك كردن او كفايت نمى كند.

حقيقت شيخى ها را بيان فرمائيد؟ و تفاوت ميان آنان و ميان ساير شيعه اماميّه را توضيح دهيد؟ و من يكى از خانواده شيخى ها هستم و من كه فرقى ميان آنها و باقى شيعه نمى دانم و خود از اين امر آگاهى دارم زيرا كه من كتابهاى شيخيّه را همانند (عقيدة الشيعة) كه مال ميرزا على حائرى است و همچنين كتاب (حياة النفس) مال شيخ احمد احسائى را خوانده ام و فرقى نيافته ام و اميدوارم به طور تفصيل جواب بفرمائيد؟

عقيده فرقه شيعه كه حق هستند هيچ گونه در آن ابهام و پيچيدگى و اشتباهى وجود ندارد زيرا كه عقيده اى آنان از توحيد و ايمان به پيامبر و امامت امامان معصوم شروع مى شود با رعايت اين شرط كه هيچگونه غلّو در امر و شأن امامان ننموده و آنان را بندگان و مخلوق خداوند متعال دانسته با اين مزيّت كه خداوند متعال آنان را امين دين و بندگان خود قرار داده است و آنان حجّت خداوند بر بندگان در امورات دينيشان و خليفه خداوندى در امر دنياى آنان مى باشند و خبر راستين مى دهند و حكم به حق مى نمايند و سلسله و خاندان مبارك و باميمنت آنان يكى پس از ديگرى سپرى شده تا اينكه نوبت زعامت به امام منتظر (سلام الله عليه) رسيده است و خداوند او را از نظرهاى شيعه غايب نموده تا آن زمانيكه اجازه به ظاهر كردن دعوتش و اعلان كلمه اش بدهد و اكنون سفير و واسطه ميان آن و ميان يكى از شيعيانش وجود ندارد و هر كسى ادعّاى خلاف اين كند دروغ و افتراء است وليكن خداوند سبحان مردم را در تاريكى هاى جهالت نگذاشته و آنان را از سرگردانى و گمراهى به نور هدايت بوسيله علماء و مجتهدين پرهيزكار دلالت نموده و مسؤليّت ارشاد مردم را با بيان احكام شريعت و توضيح معالم دينى بعهده آنان گذاشته است و اين مقام و موقعيّت دائر مدار علم و تقوى است در هر كجا باشند و در هر كسى پيدا شوند بدون اينكه موروثى و يا نسبى و يا وابسته به وصيّت و عهد و غير از اينها باشد و اين مقام را در انحصار جمع مخصوصى قرار نميدهند و ملك آنها نمى كنند و هر طور كه ميلشان خواست درباره آن حكم نمى نمايند و بر اين روال طائفه حقّه شيعه در قرنهاى متمادى رفتار نموده اند تا اينكه به ما رسيده است اما طائفه شيخيّه بنظر مى آيد كه مرجعيّت آنان در برابر ضابطه هاى خاصّ انعطاف پذير است و مرجعيّت را طورى مى كنند كه در مدار معيّنى دور بزند و در انحصار جمع مخصوصى باشد و در اختيار غير از آنها قرار نگيرد، و اين امر يست كه اساس و بنياد شرعى ندارد و همانا آن از بدعتهاى نوظهور در قرنهاى اخير است، امّا از جنبه عقايد نسبت بعضى از امور به آنها در زبانها تكرار مى گردد كه با عقايد اماميّه سازگار نمى باشد، و عوامهاى آنان چيزى از عقايد خواصّ شان نمى دانند و خواصّ و علماء آنان اظهار عقيده نمى كنند تا كه تمامى وضع حال آنان بدست آيد و اين پنهان كردن خواصّشان و فرقه گرائى جماعت شيخيّه از بقيّه اى فرقه اماميّه و كناره گيريشان انسان را به شك مياندازد زيرا كه اگر ميان ما و آنان فرقى نبود همانطوريكه آنان ادعّا مى كنند پس چرا آنان خودشان را از ما كنار مى كشند و از فرقه حقّه شيعه جدا مى شوند تا آن اندازه كه فرقه اى داخل فرقه تشكيل مى دهند و فائده اين غير از تضعيف حق و پاره كردن وحدت چه مى تواند بوده باشد، و بدين جهت براى ما دشوار است كه يقين كنيم به مطابق بودن عقايد آنان با عقايد حقّه شيعه كه بدان اشاره گرديد و براى ما ممكن نيست كه با اين سكوت و كناره گيرى و مخفى نمودن عقايد شان بتوانيم درباره معالم دينى آنان بطور مبسوط سخن بگوئيم، و آنان با اين وضعى كه هستند مسؤليّت اين جدا شدن و تفرقه را بايد متحمّل باشند. و از خداوند متعال اصلاح احوال و وحدت كلمه را خواستاريم كه او ارحم الراحمين است .

مرد دزدى به خانه اى يكى از مسلمانان به قصد دزدى مى رود، و وقتى كه صاحب خانه احساس مى كند دزد آمده به اسلحه پناه مى برد كه از خودش و مالش و ناموسش دفاع نمايد، و به كشتن دزدى كه آشكارا به دزدى كردن آمده است اقدام مى كند، و در اينجا قضاوت عشايرى حكم مى كند كه خون بهاى مقتول را قاتل كه صاحب خانه است بدهد آيا ديه خواستن و گرفتن آن جايز است؟

خون دزد هدر است و براى آن ديه نيست، و خواستن خون بهاى آن جايز نيست، بلى اگر بواسطه زخمى كردن و يا پى كردن او بتوان از شرّ او در امان شد احتياط وجوبى اين است كه او را از پا در نياورد ( نكشد ).

آيا دادن حق ملى از خمس و زكات بر هر مرجعى جايز است يا نه؟ و يا اينكه نمى تواند به غير از مرجع خودش بدهد، و اگر مرجع تقليدش مرده باشد بايستى به اعلم مجتهدين زنده بدهد؟

بر آنكه حق برگردنش هست لازم است به آنكسى كه مورد اعتمادش در امانت و معرفت و نيكو تصرف كردن و دور انديشى و در رساندن حقّ به مستحق و صرف آن در مصرفش بهتر باشد بدهد.

آرشیو اخبار