ديدار مرجع عاليقدر حاج سيد محمدسعيد حكيم (مدظله) با هيئتى از استان قدس رضوى

ديدار مرجع عاليقدر حاج سيد محمدسعيد حكيم (مدظله) با هيئتى از استان قدس رضوى
۱۳۹۸/۰۴/۲۹

مرجع عاليقدر ايت الله العظمى حكيم (مدظله)  هيئتى از آستان قدس رضوی را استقبال كرده وولادت امام رضا (عليه السلام) را به مومنین و کارکنان آستان قدس رضوی تبریک گفتند.
معظم له همچنین به کارکنان عتبات مقدسه توصیه کردند كه در خدمت رسانی به زائران گرامی جانفشانی کنند.
هيئت آستان قدس رضوی نيز میلاد حضرت علی بن موسی الرضا (علیه السلام) را تبریک گفتند، و پرچم حرم امام رضا (عليه السلام) را برای تبرک خدمت ایشان بردند.
معظم له در پایان برای موفقیت همگی در التزام به آموزه های رسول اکرم (صلى الله عليه وآله) و ائمه معصومین (علیهم السلام) دعا کردند.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

آيا يك سوم مال امام را به جوانى كه مى خواهد همسر اختيار كند و قادر به پرداخت مهريّه نيست مى توان داد؟

يك سوم خصوصيتى ندارد و لازم است كه به حاكم شرع مراجعه شود تا وضع را او تشخيص دهد و براى ما قاعده اى عمومى بر آن گفتن آسان نيست؟

آيا شهرهاى بزرگ با شهرهاى كوچك در احكام سفر در رفت و برگشت تفاوت دارد؟ و آيا در ازاى آبادى داخل در عنوان مسافت است و يا اينكه با رسيدن به ساختمانهاى شهر مسافت تمام مى شود؟

اگر شخص در شهر بزرگى در يك محلّه زندگى مى كند به طورى كه كارش و سكونتش و ديدارهايش در مناسبتهاى عمومى و مانند آنها اختصاص به آن محلّه دارد و رفتن آن به ديگر محلّه ها استثنائى و كمتر اتفاق مى افتد آنوقت اوّل مسافت از حدود اين محلّه حساب مى شود. و اگر بيشتر با چند محلّه سر و كار داشته باشد مبداء حساب از آن محله ها است و اگر تمامى محله ها محل رفت و آمد اوست و با همه اى محله ها سر و كار دارد از حدود شهر مسافت را ملاحظه خواهد كرد.

آنهائى كه در گذشته از اهالى فاو بودند و اكنون هم به آنها اهالى فاو گفته مى شود در صورتى كه در آنجا نمى نشينند ولى براى گرفتن ماهى از دريا كه مى روند از محل سكونت خودشان به اندازه اى مسافت شرعى مسافرت مى كنند،ليكن در فاو دو روز و يا بيشتر مى مانند آيا حكم روزه و نمازشان چيست؟

آنان با اين وضع مسافرند و لازم است روزه شان را افطار و نمازشان را شكسته بخوانند مگر اينكه زندگى بيشتر آنها در سفر باشد به طورى كه در زندگى آنها مسافرت عادتشان شمرده شود و بيشتر مسافرت نمايند كه در آنوقت تمام نمودن نماز و روزه گرفتن واجب مى شود مگر اينكه يكى از آنها ده روزى در يك جا بماند كه در اين صورت در سفر اوّل قصر مى خواند و روزه را مى خورد سپس در سفر دوم و بعد از آن برمى گردد بر اينكه نماز را تمام بخواند و روزه را بگيرد.

آرشیو اخبار