كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

از خويشان من زن سيّده اى مستحق است و شوهرش سيّد نيست مريض شد و وفات كرد شوهرش آمد و از من پولى خواست كه در مخارج دفن و فاتحه صرف نمايد و من هم از رد كردن آن خجالت كشيدم و بيست هزار دينار دادم و من از بابت سهم امام (عليه السلام) چهارده هزار دينار و از سهم سادات نوزده هزار دينار بدهكار هستم، آيا مى توانم آن وجه را از خمس و يا از كدام سهم حساب كنم و ذمّه اى آن را از مبلغى كه داده ام برئ نمايم و من ميدانم كه آن شخص مستحق است و پاى بند دين است؟

اگر آنكه داده اى از باب هديّه و احسان داده اى ديگر آن را از مال امام حساب كردن صحيح نيست بلكه آن از عملهاى خير است كه ذخيره خواهد شد ان شاءالله تعالى و اگر آنچه داده اى از بابت وام است و گيرنده مؤمنى است كه احتياج زياد و شديدى دارد ممكن است آن را فقط از سهم امام حساب كنى و باقى وام در ذمّه اى آن باقى مى ماند و خداوند توفيق دهنده است.

شخصى جنب شده ولى نمى داند كه پيش از صبح بوده و يا پس از آن بوده و غسل نكرد تا اينكه آفتاب طلوع كرد حكم آن را بيان فرمائيد؟

به روزه اش ضرر نمى رساند ولى او در نمازش كه اهميّت آن از روزه بيشتر است كوتاهى كرده است.

فرموده ايد كه فرزندان را بيش از شش ضربه كه با مدارا باشد نزنند آيا اين فتوى هست، و آيا اين حكم در صورت عدم كفايت شش ضربه در ادب كردن كودك باز هم باقى است؟

اين فتوى هست، ولى در موقع احتياج و ضرورت به جهت كافى نبودن شش ضربه در ادب كردن فرزند و باز داشتن شرّ آن بيشتر از آن هم جايز است همانطورى كه در منهاج اشاره كرده ايم، پنج ضربه و شش ضربه مقتضاى اصل اوّلى هست براى اينكه ادب با آن محقق شود و اين در زمانى است كه انسان نداند كمتر از آن كفايت مى كند و يا كفايت نمى كند.