بيانيه دفتر ايت الله العظمى حكيم (مدظله) به مناسبت ارتحال خطیب توانا وروحانی تلاشگر دکتر سید کلب صادق نقوی ـ قدس سره ـ

بيانيه دفتر ايت الله العظمى حكيم (مدظله) به مناسبت ارتحال خطیب توانا وروحانی تلاشگر دکتر سید کلب صادق نقوی ـ قدس سره ـ
۱۳۹۹/۰۹/۱۰

بيانيه دفتر ايت الله العظمى حكيم (مدظله) به مناسبت ارتحال خطیب توانا وروحانی تلاشگر دکتر سید کلب صادق نقوی ـ قدس سره ـ

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

لباس كوتاه پوشيدن زنان چطور است؟

جواب از گذشته معلوم مى شود.

من بنام احمد عباسّى نسب من به عباس ابن عبدالمطلب عموى پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) آن طورى كه مشهور است مى رسد و فاميل من همان قرابت را دارند: 1 ـ آيا در درجه اوّل سهم سادات را به آنها در صورت فقير بودن مى توان داد؟ 2 ـ آيا گفتن لفظ سيدّ به آنها جايز است؟ 3 ـ آيا پوشيدن عمامه سياه و يا شال سبز بر آنها جايز است؟ 4 ـ آيا گرفتن نذر امام همانند ساير علوى ها براى آنان جايز است؟

اگر نسبت آنها به عباس با طريق شرعى ثابت بشود براى آنها در صورت فقير بودن اخذ سهم سادات جايز است امّا گفتن لفظ سيّد و پوشيدن لباسهاى كه علامت سادات است محل اشكال است، زيرا كه بعيد نيست كه اينها مخصوص به فاطمى ها و يا علوى ها (خدا به عزتشان بيافزايد) باشد و امّا گرفتن نذرى كه بر امامان است آن به علوى ها مخصوص نيست بلكه گرفتن آن به فقراء غير سيّد هم جايز مى باشد مگر اينكه نظر كننده طرز معينى را در نظر گرفته باشد.

در زيارت عاشورا عبارتى آمده است در آخر آن ( و ابدأ به اوّلاً ثم العن الثانى ) و در اول به آن سپس به دوّمى لعن كن، آيا اين از آن چيزى است كه در مقام زيارت گفته مى شود، و يا اينكه توضيحى است، بدين معنا كه فعل امر ( ابدأ ) اول به آن لعن بكن از خداوند مى خواهد كه او لعنش را شامل حال آن نمايد، و يا اينكه آن امر است از امام (عليه السلام) بر آنكه زيارت مى كند، يعنى تو اى زائر اول به آن لعن كن؟ كدامين اينها منظور است؟

آن فراز ياد شده جزيى از زيارت است، و لذا آن از قبيل دعا است، و به آنكه امام بر او زيارت را تعليم مى نمايد امر نيست.

بعضى از دكترها در اين روزها آب مرد را با آب زن (زن و شوهر) را با هم مخلوط مى نمايند و در محل آزمايش نگه مى دارند و از اين اوّلين مراحل جنين بوجود مى آيد، و در اينجا تفاوت دارد كه براى بعضى از زنها يكى و يا دو و يا سه و يا... تلقيح مى نمايند ولى در محل آزمايش بيشتر آنها مى ماند آيا همه اى آنها را بايستى كه در رحم مادر تلقيح نمود، در صورتى كه اى بسا اين عمل باعث مرگ زن گردد، و آيا جايز است يكى از آنها را تلقيح نمود و مابقى را كه از كثرت نمى توان شمرد هلاك كرد؟ و آيا ديه با آن زياد بودن واجب مى باشد يا نه؟ حكم آن را بيان فرمائيد؟

مادامى كه روح به آن جنين ها داخل نشده كشتن آنها جايز است بلى احتياط وجوبى اينست كه آن اندازه كه ممكن است گذاشتن آن به رحم مادر در صورت رضايتش بايستى بگذارند، و بر زن واجب نيست كه به آن رضايت بدهد.

آرشیو اخبار