اگر شوهر اوّل با او نزديكى كرده است، در صورت طلاق دادن واجب است كه عدّه نگهدارد، پس اگر شوهر دوّم پيش از تمام شدن عدّه اى اوّلى ازدواج كند و نزديكى نمايد، آنوقت آن زن براى هميشه بر او حرام مى شود، پس واجب است كه از او دورى نمايد و احتياج به طلاق نمى باشد، و اگر وضع حال را نمى دانست (كه او در عدّه هست) فرزندانش اولاد شبهه مى شوند، و بر او لاحق مى شوند و از آنها ارث مى برد و آنها هم از اين ارث مى برد.
بخشش مزبور صحيح و قطعى هست و به باقى ارث داخل نمى شود ، بلى لازم است در صحيح بودن بخشش اينكه شخص هبه شده آن بخشوده شده را در زمان زنده بودن بخشنده تحويل بگيرد ولى اگر پيش از قبض كردن بخشش كننده بميرد بذل باطل مى شود و آن چيز به ميراث برمى گردد.