مرجع عالی قدر حضرت آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) بر الگوگیری درست از معصومین (علیهم السلام) در داخل نکردن مسائل دور از شأن فاجعه کربلا در نهضت سید الشهداء (علیه السلام) تأکید کردند.

مرجع عالی قدر حضرت آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) بر الگوگیری درست از معصومین (علیهم السلام) در داخل نکردن مسائل دور از شأن فاجعه کربلا در نهضت سید الشهداء (علیه السلام) تأکید کردند.
۱۳۹۷/۰۶/۳۱

مرجع عالی قدر حضرت آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) در دیدار با ادیبان عرصه حماسه کربلا و صاحبان منابر و عزاداران دسته های حسینی بر الگوگیری درست از معصومین (علیهم السلام) در داخل نکردن مسائل دور از شأن فاجعه کربلا در نهضت سید الشهداء (علیه السلام) تأکید کردند.
حضرت آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) در دیدار با صدها نفر از مداحان، شاعران، ادیبان و عزاداران دسته‌جات حسینی در شهر نجف اشرف، بر ضرورت الگوگیری از حضرات معصومین (سلام الله علیهم اجمعین) در یادآوری نهضت حضرت سید الشهداء امام حسین (علیه السلام) و عدم دخالت دادن امور دیگر در آن به شکل کامل طی ایام عزاداری ماه محرم الحرام تأکید کردند.
ایشان همچنین حاضرین را به عدم از بین بردن فرصت مهیا شده در ایام عزادارای عاشورا بوسیله پرداختن به امور دور از شأن قیام امام حسین (علیه السلام) سفارش کردند. ایشان با اشاره به این عزاداری ها به عنوان وسیله شناخت شیعیان در جهان، و برکات برگزاری این مجالس عزاداری، خاطر نشان کردند به برکت این مجالس که اهل بیت آن را استوار و محکم کردند، خداوند بلاهای حتمی که از هر جهت ما را فرا گرفته بود از ما دور کرد. به همین خاطر این ایام عزاداری نعمتی از سوی خدا برای ما و بهاری برای شیعه است و نباید این فرصت مبارک را که تمام انبیاء و رسولان و امامان (سلام الله علیهم) یکی پس از دیگری تا حضرت حجت بن الحسن (عج) در آن به عزاداری و گریه مشغول شدند از دست بدهیم همان طور که حضرت مهدی (عج) خطاب به جد شهیدش می فرماید: «لاندبنک صباحا و مساء و لابکین علیک بدل الدموع دما...» (هر صبح و شام قطعا بر تو خواهم گریست و جای اشک، بر تو خون گریه خواهم کرد!)
مرجع عالی قدر حضرت آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) در پایان سخنان خود پس از دعای توفیق و استواری در راه حق برای حاضران، تمام مومنین را به اقامه مراسم عزاداری برای حضرت سید الشهداء امام حسین (علیه السلام) سفارش و تأکید کردند: «شاعران وظیفه دارند در رثای امام حسین (علیه السلام) و عظمت مصیبت های سرشار از ظلم و قتل و شکنجه که به ایشان و اهل بیت و یاران شان (علیهم السلام) روا داشته شد، گریه و زاری کنند چنان که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم/ پدر و مادرم به فدایش باد) برای حضرت سید الشهداء گریه و زاری کردند. پس از ایشان نیز اهل بیت (علیهم السلام)، که هم تراز قرآن هستند و مثل آنان مثل کشتی نوح است که هر کس سوار آن شد نجات یافت و هر کس از آن دوری کرد، غرق و نابود شد، نیز چنین کردند. آنان همواره بر گریه بر سرور آزادگان جهان و برپایی مجالس عزاداری و اقامه ماتم برای حضرت امام حسین (علیه السلام)، و نه بر اموری که جای آن در مکان هایی غیر از مجالس عزاداری عاشورا است، تأکید داشتند.»

استقبال طلبات التسجيل في الدورة الصيفية الحادية عشر للشباب المغترب

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

ما دو طرف هستيم كه در انجام كار شركت كرده ايم ، اوّلى سرمايه را داده و دومى هم كارها را از قبيل خريد و فروش خرما را انجام مى دهد با اين قرارداد كه اوّلى يك سوم سود را در صورت بودن ببرد و دوّمى دو سوم را ببرد و به موجب سند نوشته شده به مبلغ 1350000 دومى ضمانت نمود و در اختيار او قرار گرفت و به خريد و فروش خرما مشغول شد و از فروش مبلغ 186000 دينار جمع شد و يك مرتبه نرخ خرما پايين آ مد و زيان كرد و فقط يك قسمت از سرمايه به دست آمد، آيا حكم باقى سرمايه چيست؟ آيا طرف دوم از زيان تحمّل خواهد نمود مخصوصاً كه ضمانت مبلغ مزبور را نموده و امين قرار گرفته است، و از سوى ديگر طرف دوم در مبلغى كه ( 186000 دينار كه ) نزد او بوده است پيش از آنكه تصفيه حساب سرمايه را نمايد و بدون اينكه از صاحب سرمايه اجازه بگيرد در منافع شخصى خود خرج كرده است، و ثانياً آن مبلغ كه از فروختن خرما نزد او جمع شده بود نزد او كه امانت بود عذرخواهى مى كند كه آن را خرج كرده است و چيزى از آن نزد او باقى نمانده است و درخواست مسامحه و چشم پوشى كرد و مبلغ را پايين آوردند تا اينكه به 6800 دينار رسيد ولى او با اينكه دو سال گذشته است و در تازگى قيمتها بالاتر از زمان قرارداد بستن با اوّلى تا پايان توافقشان رسيده است ولى آنها نداده است آيا وظيفه شرعى دو طرف چيست؟

زيان از آن سرمايه است و عامل نمى تواند در مال پس از تمام شدن مضاربه تصرف كند، و اما مبلغى كه پيش از پايين آمدن قيمت بدست آمده بود بايد عامل تمامى آن را برگرداند بلى چون توافق به پايين آوردن مبلغ مزبور شده اند چنانچه توافق با رضايت مالك باشد و وقت دادن آن محدود نباشد لازم است كه آن را پرداخت نمايد ولى اگر وقت آن محدود باشد و دومى از پرداخت آن در وقتش خوددارى كند مالك حق دارد از توافق اخير برگردد و آن مبلغى را كه وقت پايين آمدن قيمتها در نزدش بود مطالبه كند، و اينها در صورتى است كه در اولين توافق ضامن بودن طرف دومى به زيان شرط نشده باشد، اما اگر ضمانت شرط شده باشد معامله به حكم قرض مبدل مى شود طرف اول ( صاحب سرمايه ) تمامى مبلغ را مى تواند بخواهد و براى دومى از سود چيزى نمى رسيد.

آيا طريقه مستحبى در مو كوتاه بودن است يا بلند بودن با نرمه گوشها است؟

آنكه از اخبار ظاهر مى شود اين است كه سنّت در تراشيدن موى سر است بلى اگر بلند شد از نرمه گوشت تجاوز نكند.

آرشیو اخبار