دیدار ایت الله حکیم (مدظله) با جمعی از طلاب و اساتید حوزه علمیه نجف اشرف

دیدار ایت الله حکیم (مدظله) با جمعی از طلاب و اساتید حوزه علمیه نجف اشرف
۱۳۹۷/۰۳/۲۰

مرجع عالیقدر ایت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) در دیدار خود با اساتید و طلاب حوزه انها را به ارتباط هرچه بیشتر با خداوند، عمل به مسئولیت ها و وظایف تبلیغی، عدم کوتاهی و سستی در وظیفه ای که نسبت به مردم بر عهده دارند و تحمل سختی ها و دشواری ها و عدم نا امیدی از رحمت الهی توصیه کردند.
ایشان به برهه سخت و دشوار تاریخ تشیع و حوزه علمیه نجف اشرف اشاره کردند و گفتند: این دو با پایداری و پافشاری به تمسک به حقیقت با قول وعمل، سنت خداوند و پیامبرش و اصول راستین که ائمه اطهار (علیهم السلام) اساس انرا محکم کردند که مبنی بر رفتار وکردارهای پایدار وبدور از تعصب وآذار دیگران را احیا نمودند.
در پایان ایشان موفقيت را برای اساتید و طلاب حوزه علمیه وعمل به بهترین وجه به وظایفشان که نفع به مردم در دنیا وآخرت انها داشته باشد را از خداوند خواستار شدند

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

و در پرسش گذشته اگر شروع به ساختن خانه نمايد و تا سر سال تمام نشود آيا وجهى كه براى ساختن خرج كرده است خمس دارد يا نه؟

بلى واجب است خمس آنكه خرج كرده است بدهد بلكه واجب است بر آن خمس زمين اگر آباد كرده باشد آن را با ساختن به قيمت آن به هنگام دادن خمس بلى حق دارد وجهى را كه به هنگام متروكه و غير آباد بودن داده است و مخارجى كه موقع خريدن كرده است كسر نمايد.

زيد در خرج كردن مالش سفيه (ولخرج) است مالش را در محلش صرف نمى كند و يا اينكه زياده از شأن خود خرج مى كند و يا به بعضى اشخاص قرض مى دهد، در آخر ماه كه مى آيد در صورتى كه چيزى ندارد كه به زن و فرزندش خرج نمايد، زن او مى گويد كه وضع او را كه اين چنين ديدم من كارى براى مصلحت شوهرم و فرزندش و خانه اش كردم، و آن اينست كه هر مرتبه از جيب او مبلغى را بدون اينكه به او بگويم برداشتم و براى روز تنگى معيشت نگه داشتم آيا اين عمل براى من جايز است يا نه و آيا اين احتياج به اجازه حاكم شرع و يا وكيلش دارد يا نه؟ زيرا كه او سفيه است ؟

ظاهر در سفيه بودن اينست كه در سفاهت لازم است كه حفظ نكردن مالش در نظر عرف از كمى درك آن سرچشمه بگيرد، به طورى كه تصرف او به سبب كمى دركش خوب نباشد، امّا اگر ولخرجى كردن او از كم فهمى او ناشى نباشد بلكه به خاطر منظورهائى كه اختصاص بخودش دارد باشد سفاهت با آن محقق نمى شود، علاوه بر اين اگر سفيه هم بوده باشد، براى زن ولايتى بر او نمى باشد بلكه ولايت از آن حاكم شرعى و ولىّ عرفى او است، و ولىّ عرفى نزديكترين فاميل نسبى او بنابر احتياط وجوبى هست، بلى اگر زن بداند كه او رضايت دارد از او چيزى براى روز مبادا بر دارد بر او جايز مى باشد بدون اينكه از او اجازه بخواهد، ولى براى او باز هم خرج كردن به خوراكى خانه و مثل آن جايز نيست، و تصرّف او صحيح نمى باشد مگر اينكه اذن بدهد، و يا بعد از تصرف اجازه بدهد.

شخصى مالى را كه تعرف آن ممكن نيست همانند سكّه هاى تكى و يا مالى كه همه از آن دارند را پيدا كند، آيا براى يابنده جايز است كه آن را خودش بردارد ( تملك كند )؟

اگر آن قيمتش از ارزش سه گرم نقره كمتر باشد، مالك شدن به آن عيب ندارد و گرنه واجب است آن را تا مدت يكسال جستجو كند، و پس از آن جايز است كه تصدق كند و جايز است خودش بردارد ولى اگر بعداً مالك پيدا گرديد و به او جريان را خبر مى دهد اگر راضى نشد ضامن است، و اگر تعريف ممكن نباشد، اگر كمتر از قيمت سه گرم نقره باشد تملك آن جايز است، و لى اگر بيشتر باشد احتياط وجوبى اينست كه آن را تصدق دهد.

من احتياج دارم به برداشتن جمجمه اى براى درس گفتن روى آن در خارج از بيمارستان، آيا جايز است كه يك عدد از آنها را از بازار بگيرم، و آيا اين معامله در صورت صحت تحت چه عنوانى مى تواند بوده باشد؟

اگر جمجمه مسلمان باشد معامله كردن آن جايز نيست و دفن آن واجب است كه بنابر احتياط وجوبى به پارچه اى پيچيده و آن را دفن نمايند و امّا اگر از كافر باشد آنوقت تصرّف كردن در آن و خريدنش مانعى ندارد.

آرشیو اخبار