تأكيد ایت الله حکیم (مدّظله) به پیروان اهل بیت (علیهم السلام) بر اهمیت مراقبت از فرزندان خود و راهنمايى وهدایت آنها با رفتارهاي نرم وآرامش بخش، همانند یک دوست ودوست دار برای انها

تأكيد ایت الله حکیم (مدّظله) به پیروان اهل بیت (علیهم السلام) بر اهمیت مراقبت از فرزندان خود و راهنمايى وهدایت آنها با رفتارهاي نرم وآرامش بخش، همانند یک دوست ودوست دار برای انها
۱۳۹۷/۰۳/۰۵

مرجع عالیقدر ایت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) به پیروان اهل بیت (علیهم السلام) بر اهمیت توجه به خانواده ومراقبت وتربیت فرزندان وراهنمايى وهدایت آنها را به راه راست از طریق گفتگوی مسالمت آمیز و خالی از خشونت وسلطه گری، بلکه با محبت ودوستی با انها تعامل نمایند، همچنین به انها آموزها ومفاهیمی که از اهل بیت (علیهم السلام) به ما رسیده ودرس وعبرت هایی که می توان از انها استفاده نمود یاآوری كنند.
ایشان متذکر شدند که مؤمنان می بایست توصيه به حق بين خودشان وهمسایگان ووابستگان خود در رفتار وکردار خود منعکس کنند، وهر یک با توجه به مسؤولیت وشغل خود ، به بیان وتوضیح احکام شرعی، تعهد به احکام دینی ، رعایت حشمت، عفت با محبت وحکمت ومهربانی وبه دور از دعوا و عصبانیت به دیگران منتقل نماید
این بیانات باحضور مؤمنان مسجد الرسول الاعظم (صلی الله علیه وآله) در منطقه بغداد الجدیده ودر روز شنبه 18 ماه شعبان 1439 گفته شد.
در پایان از خداوند متعال قبولی اعمال وموفقیت وعاقبت به خیری برای حاضرین خواستار شدند واز مهمانان محترم خواستند تا سلام ودعاهای خود را به خانواده هایشان انتقال دهند.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

زنى كه در كربلا ازدواج كرده است و بستگانش در نجف اشرف مى باشد اگر به نزد خاندانش مسافرت كند آيا حكم نماز و روزه اش چگونه مى باشد؟

واجب است كه نمازش را شكسته بخواند و روزه اش را بخورد، مگر اينكه قصد جدّى كند كه ده روز در پيش خانواده اش بماند.

كسى كه كارش در سفر است و فرستاده شد به محل ديگرى كه آنهم سفر است و مربوط به كار اولش است حكم نماز و روزه اى آن نسبت به عمل دومش چگونه است؟

اما در قسم اول، پس سفر دوم در حكم سفر اول نمى شود مگر اينكه مثل آن كار باز هم براى آن شخص كارش شمرده شود همانند راننده در ميان دو شهر كه براى كرايه كشى به شهر سومى مى رود و اگر اينطور نباشد به سفر اوليش لاحق نمى شود. و اما قسم دوم، پس سفر دوم حكم آن قصر كردن و افطار نمودن است همانند نظامى كه كارش در غير شهر خودش هست كه آن شهر را براى خود جايگاه قرار داده است پس از آنجا بيرون مى رود براى انجام دادن خدمات نظاميش به شهر سومى (در اين سفر دوم بايد قصر و افطار نمايد)

وقتى كه جمعى از مخالفين با نماز جماعت ما نماز مى خوانند و آنها واسطه اى اتصال اقتداء كنندگان به امام مى باشند آيا بودن آنان از جهت فاصله شدن ميان مأموم و امام اشكال مى كنيد؟ و اگر محل اتصال ميان مأموم و امام شخصى باشد كه ما باطل بودن نماز آن را مى دانيم آيا اتصال بوسيله اى آن قطع مى شود؟

اگر نماز خواندن با آنان از موارد تقيه باشد هر چند كه براى بدست آوردن قلبهاى آنان و براى نيكو رفتار نمودن كه به آن امر شده ايم بوده باشد فاصله بودن آنان اشكال نمى رساند، و ظاهر سؤال فرض مذكور را مى رساند، و فاصله بودن يك نفر ميان نمازگزار و ميان آنكه نمازش صحيح است از اندازه اى مجاز تجاوز نكند عيب نمى رساند همانطورى كه در مسأله اى اول از فصل سوم شرايط انعقاد جماعت گفته ايم (كه بايد فاصله از يك متر و ربع زيادتر نباشد)

آرشیو اخبار