ایت الله حکیم (مدّ ظله) از روحانیون و مبلیغن افریقایی درخواست کرد که برای تبلیغ رسالت اهل بیت (علیهم السلام) در آفریقا و عمل به موازین شرعی تلاش کنند

ایت الله حکیم (مدّ ظله) از روحانیون و مبلیغن افریقایی درخواست کرد که برای تبلیغ رسالت اهل بیت (علیهم السلام) در آفریقا و عمل به موازین شرعی تلاش کنند
۱۳۹۷/۰۲/۱۹

مرجع عالیقدر آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله)  در روز چهارشنبه هشتم شعبان 1439هـ ق با گروهی از روحانیون و مبلغین افریقایی دیدار کردند.
در این دیدار از انان خواستند به هنگام بازگشت به آفریقا برای دعوت به دین حق و رسالت اهل بیت (علیهم السلام) بسیار تلاش کنند.
ایشان همچنین خواستار عمل به احکام و موازین شرعی از طریق تعامل با مردم با مهربانی، محبت، راستی، فروتنی و عدم غرور، شدند.
معظم له به همزیستی، خوش اخلاقی، پذیرش دیگران، توجه به محبت و احترام و دوری از منافع آنی مادی و سیاسی توصیه کردند و گفتند: هنگامی که با هجمه کفر و الحاد مواجه شدید، پیامبر اکرم و اهل بیت ایشان (علیهم السلام) بهترین الگو برای شماست.

در پایان آیت الله حکیم (مدّ ظله) برای قبولی زیارت آنان دعا کردند و از آنان خواستند که سلام ایشان را به تمامی پیروان اهل بیت (ع) در کشورشان برسانند.

استقبال طلبات التسجيل في الدورة الصيفية العاشرة للشباب المغترب وغيرهم

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

پدر مرحومم در حال زنده بودنش ثلث ( يك سوم ) تمامى دارائى خودش را وقف مجالس تعزيه و اطعام براى چهارده معصوم (عليهم السلام) به مناسبت وفاتشان نمود و موقوفه نخلستانى در منطقه احساء بود ولى بيشتر نخلها عمرشان از شصت سال مى گذرد لذا ثمره ( خرماى ) آنها به كمتر از يك چهارم رسيده است و همچنين زمين هم قابليّت كشت را ندارد و ممكن نيست جوانه ها را در آن كاشت، و معلوم باشد كه قيمت باغ اكنون خيلى بالا است همانند زمين ترقى نموده است، با اين وضع آيا براى ما ممكن است كه باغ را بفروشيم و باغ بزرگتر و پرمحصول تر از آن به همان قيمت بگيريم يا نه؟

تغيير وقف از آنچه واقف وقف نموده به جهت كم بودن منفعتش و جايگزين نمودن به آنچه منفعتش بيشتر است جايز نيست، بلى اگر منفعت باقيمانده در نظر مردم از جهت كم بودنش معتنابه نباشد ( بى ارزش باشد ) آن وقت جايز است كه تبديل به بهتر ( اصلح ) نمود. و باز در اين موقع اگر اجاره دادن آنجا به مدت طولانى و آباد كردن آن با وجه اجاره ممكن باشد آن مقدّم است مانند اينكه بيست سال به اجاره دهند تا اينكه آنجا ساختمانى و يا بازارى با وجه اجاره درست كند و عايدات آن را پس از تمام شدن مدت اجاره در آنچه منظور و واقف بود خرج نمايند و اگر اين هم ممكن نبود اگر ممكن باشد كه يك قسمت از آن را بفروشند تا باقيمانده را آباد نمايند آن مقدّم است و نمى شود كه همه اش را فروخت و ديگرى را گرفت مگر اينكه هر دو قسم مزبور ممكن نباشد، و اگر كار به عوض كردن رسيد واجب نيست كه آن را به نخلستان تبديل نمايند بلكه جايز است در صورتى كه متولّى وقف مصلحت بداند به ساختمان و يا چيز ديگرى تبديل نمايد.

استعمال دخانيات در مجلس كه مؤمنين ناراحت مى شوند بدون اجازه آنها چطور است؟

اگر براى آنها پا شدن از آن مجلس ممكن باشد بر آن چيزى نيست و همچنين اگر پا شدن از آن مجلس متعذر باشد ولى اذيّت خيلى سخت نيست باز هم مانعى ندارد اما اگر آزار سختى بدهد احتياط وجوبى آن است استعمال دخانيات نكنند.

اينجا زمينى هست كه مردم منطقه شهادت مى دهند كه اين زمين در گذشته باغ بود و وقف به حضرت زهرا (عليها السلام) و سادات كرام بود ولى دولت دست گذاشت بر آن و مدرسه ساخت، و در اين مدرسه از مدرسين مؤمنين خوب هستند كه مى خواهند تكليف شرعى خود را در اين مدرسه بدانند در صورتى كه نمى توانند به مدرسه ديگرى انتقال يابند زيرا كه دستور آنها با وزارت مى باشد؟ الف: حكم وضو و نماز در اين مدرسه چگونه است؟ ب: حكم بودن آنها و درس دادن آنها در آن مدرسه با اينكه چگونگى وقف را نمى دانند چيست؟

الف ـ وضو و نمازشان صحيح است به شرط اينكه به آنچه بعداً خواهيم گفت عمل نمايند. ب ـ چونكه ظاهر جريان اين است كه زمين وقف شده كه منفعتهاى آن در راه حضرت زهراء (عليها السلام) و سادات معصومين (عليهم السلام) خرج شود احتياط وجوبى اين است كه به اندازه چگونگى منفعت بردن آنها از زمين و مدت منفعت بردنشان با توافق حاكم شرع و يا نايب آن اجرت معين مى كنند و سپس آن را در بزرگداشت امر آنان : خرج مى نمايند كه روشنترين آن برپا نمودن مجالس عزاى آنهاست، و با اين مال همّت آنان با عملشان منفعت رساندن بر مؤمنين باشد تا اينكه اشغال كردن آنها زمينى را كه صدقه است از منفعتهاى صدقه هاى عمومى كه معلوم نيست براى چه چيز خاصّى وقف شده است بوده باشد.

پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود ( انما اقضى بينكم بالبينات والأيمان و بعضكم الحن بحجته من بعض، فايّما رجل قطعت له من مال اخيه شيئاً فانما قطعت له به قطعة من النار ) الوسائل باب: من ابواب كيفية الحكم و احكام الدعوى) همانا من ميان شما بوسيله شاهدها و سوگندها قضاوت مى كنم و برخى از شما زيركتر از بعض ديگر است، پس هر آنكسى كه از مال برادرش بريده (داده) شود همانند آنست كه قطعه اى از آتش به او بريده (داده) شده است، آيا ما از اين حديث استفاده مى كنيم پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) كه آراسته با وحى و عصمت بود امكان دارد كه در جريانى كه به آن شاهد اقامه شده، ولى مخالف با واقع است بر خلاف واقع حكم كند همانند اينكه چهار شاهد عادل به زنا نمودن شهادت بدهند در صورتى كه شاهدها اشتباه نموده اند؟

بلى ممكن است اين، و آن با عصمت منافات ندارد، زيرا كه وظيفه اى واقعى همانا حكم كردن به طريقه اى ياد شده است، بلى خداوند سبحان گاهى مصلحت را در اظهار حق مى بيند روزنه اى باز مى كند كه خطاى شاهدها پيش از صدور حكم معلوم شود.

آرشیو اخبار