بازدید نماینده دفتر از خانواده شهدای حشد الشعبی در استان بصره

بازدید نماینده دفتر از خانواده شهدای حشد الشعبی در استان بصره
۱۳۹۷/۰۱/۱۹

حضرت حجت الاسلام والمسلمين سید عزالدین حکیم (حفظه الله) به نمایندگی از دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی سید محمد سعید حکیم (مدظله) با حضور در کنار خانواده شهدای حشد الشعبی استان بصره ، سلام و همدردی مرجعیت دینی را به آنان ابلاغ نمود.
وی به اهمیت حفظ و نگهداری پیروزیهای بدست آمده توسط قهرمانان نیروهای مردمی ، به خصوص موفقیت هایی که با خون شهیدان به دست آمده اشاره کرد و ثبات و حفاظت از ارزشهای اهل بیت علیهم السلام که نعمتی بزرگ از سوی پروردگار است را مورد تاکید قرار داد.
این دیدار که با همراهی جمعی از مومنین انجام شده بود ، سبب خشنودی و شادمانی بازماندگان شهیدان شده ، تقدیر و تشکر فراوان آنان را به همراه داشته و سلام و دعای خالصشان را به مرجعیت دینی (مدظله) ارسال نمودند.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

زنى كه نزد حاكم شرعى طلاق داده شده و حملش آشكار بوده ولى حمل خود را از حاكم شرع پنهان نمود، و صيغه طلاق خوانده شد و طلاق داده شد آيا اين طلاق صحيح است يا نه؟

پنهان نمودن حمل خودش را بر صحيح بودن طلاق ضرر نمى رسانده پس اگر طلاق با تمامى شرايطش انجام گردد صحيح مى باشد اگر چه آبستن باشد و با وضع حمل از عدّه خارج مى شود.

و اگر اين راه ( المورغج ) جايز نباشد آيا ممكن است كه با بانك تفاهم كرد كه سود وامى را سود معامله قرار بدهد بطورى كه بانك اين خانه را بگيرد به قيمت نازلترى و بعد كارمند آن را به قيمت بالاترى كه معادل سود بانكى باشد بگيرد و پول آن را به اقساط پرداخت نمايد.

بلى اينطور تفاهم كردن ممكن است. بلى اگر صاحب خانه مسلمان باشد گرفتن بانك صحيح نيست مگر اينكه بانك شخصى باشد، و به عهده كارمند است كه از مالك آن طلب رضايت و حلالى نمايد اگر بانك دولتى باشد.

آيا براى خانواده دادن حق شرعى اموال آنكه حافظه خود را از دست داده است يا بيهوش شده است واجب است؟

براى خانواده تصرف در مال آن جايز نيست مگر پس از مراجعه به ولىّ صاحب مال و براى ولىّ هم جايز نيست كه اجازه اى تصرف به آنها بدهد مگر پس از دادن حق شرعى اموال.

بسيارى از برادران شيعه در بيشتر كارهايشان مخصوصاً به هنگام پا شدن به كارى نام على (عليه السلام) را ذكر مى كنند و مى گويند (يا على) و اين مسئله برادران اهل سنّت را وادار به اعتراض مى كند، و مى گويند شما نام امام را جلوتر از خدا و پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) مى گوئيد و اين را عيب مى شمارند، آيا نام بردن بدين طريقه جايز است؟ و علّت آن چيست؟

آرى جايز است، زيرا كه كمك خواستن از غير خداوند در صورتى كه انسان اعتقاد داشته باشد كه همانا خداوند آفريدگار و تدبير كننده هست، و تمامى نيرو و قدرتها از او سرچشمه گرفته و به طرف او باز مى گردد، و آنكه از او كمك خواسته شده يارى نمى كند مگر به اذن پروردگار مانعى ندارد همانطورى كه انسان به هنگاميكه در مشكله اى مى افتد كه احتياج به كمك ديگران دارد آنوقت از برادرش و فاميلش و ديگران طلب كمك مى نمايد.

بعضى از خانواده ها عادت كردند كه جشنهائى به مناسبت تولد پسران و دخترانشان تشكيل مى دهند، و اين جشنها نوعاً از قاطى شدن مرد و زن بيگانه و خرج كردن اموالى كه برخى از خانواده هاى فقير به آن احتياج دارند بدور نمى باشد، اميدوارم كه حضرتعالى در اين خصوص كه عادت طبيعى در بعضى خانواده ها شده است توضيح بدهيد؟

عادت ياد شده از عادتهائى است كه از اجتماعات مادّى و كافر بسوى ما آمده است، پس سزاوار است كه مؤمنين از آن اعراض نمايند و آن را ترك كنند، و آن را با زنده كردن مناسبتهاى دينى كه در طول سال مى باشد همانند سالروز ولادت پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) و ميلادهاى امامان (عليهم السلام) و عيد غدير و همانند آن عوض نمايند، زيرا كه در زنده كردن آنها زنده كردن ايمان و دين است، در عين اينكه در آن خوشحالى و راحتى و اجتماع مؤمنين و معارفه ميان آنها مى باشد، و در اين نحو شخصيّت و هويّت و كيان ما زنده مى شود و از ضايع شدن و متروك شدن محفوظ مى گردد.

آرشیو اخبار