دوستی ، همکاری بین مومنان و استفاده حداکثری از ولایتمداری به اهل بیت علیهم السلام

دوستی ، همکاری بین مومنان و استفاده حداکثری از ولایتمداری به اهل بیت علیهم السلام
۱۳۹۶/۱۲/۲۰

مرجع عالیقدر جهان تشیع حضرت آیت الله العظمی سید محمد سعید حکیم (مدظله) ، روز شنبه سی ام جمادی الاولی 1439هـ ، در استقبال جمعی از اهالی منطقه المبروکه در بخش المجر از استان میسان عراق ، مومنان محترم را به استفاده حداکثری از ولایت مداری و ارتباط با اهل بیت علیهم السلام جهت التزام به احکام دینی و همچنین دوری از عادت ها و رفتارهای جاهلانه توصیه نمودند .
ایشان عشایر محترم را به توجه به دین با همکاری ، تعاون ، دوستی و همیاری متقابل دعوت کرده و بر کاشت مهربانی ، رفتار نیک و اخلاق پسندیده با خانواده ، همسایه و جامعه بر اساس و مبدأ اهل بیت علیهم السلام تاکید داشتند .
حضرت آیت الله العظمی حکیم (مدظله) در پایان دیدار با تقدیر از اهتمام به احیاء و اقامه شعایر ، از خداوند متعال توفیق در امور خیر و برکت در زیارت مرقد امیر مومنان علی علیه السلام را برای آنان خواستار شدند .

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

وقتى كه اقتداء كنندگان دانستند كه آنكه آنها را به پيشنماز وصل مى كند نمازش باطل است بواسطه نقصانى كه در مقدمات نماز و يا در خود نماز دارد آيا واجب است بر آنان كه قصد انفراد بكنند و اگر نكردند با علم به باطل بودن نماز آن نماز اينها هم باطل مى شود؟

اگر شخص مزبور يك نفر باشد آن در صحيح بودن نماز بقيّه اثر ندارد و امّا اگر بيشتر از يك نفر باشد به طورى كه فاصله ميان اقتداء كنندگان و ميان آن زيادتر از يك متر و ربع باشد جماعت باطل مى شود اگر قرائت دو ركعت اول را نخوانند در صورتى كه به باطل بودن جماعتشان ملتفت باشند.

يكى از مؤمنين پس از جستجو و پرس و جو از اعلم مجتهدين بر او يقين حاصل شد كه يكى از مجتهدين اعلم است و حقوق شرعى خود را به او داد پس از آن بر او يقين حاصل شد كه يكى ديگر اعلم است آيا عمل اوّلش صحيح و مجزى است؟

اگر در بدست آوردن اعلم سعى خود را كرده و تقصير ننموده و مسامحه و شتابزدگى نكرده است آنكه انجام داده صحيح و مجزى است انشاءالله تعالى و اگر شتابزدگى كرده و سعى خود را در جستجو كردن به كمال نرسانده است لازم است به آن كسى كه ميزان شرعى در حق آن از مجتهدين نزد او ثابت شده است رجوع نمايد و جريان خود را به او بگويد پس اگر صرف مال در محل باشد آنوقت مجتهد مزبور كافى بودن آن را اعلان مى كند ولى اگر صرف مال را در محلش احراز نكرد لازم است كه آن را دوباره پرداخت نمايد و به آنكه قبلا داده كفايت نكند.

اگر شخصى اسباب زينتى را با اموالى كه خمس آنها داده نشده بخرد و آنها را هديه به شخص ديگرى بدهد آيا واجب است كه خمس آنها را بدهد؟

واجب نيست خمس آن را پس از اهداء كردن بدهند بلكه خمس دادن آن آنوقت واجب مى شود كه تا سر سالش استعمال نشود، اما اگر بطور متعارف استعمال بشود خمس واجب نمى شود.

در منطقه عويريج بغداد سه سال پيش محلّى را براى ساختن شيشه هاى ماشين اجاره كردم، و صاحب محلّ را در جريان امر گذاشتم و توافق به وجه اجاره كه ( 11000 ) دينار است نموديم و وجه اجاره يك سال را پرداخت نمودم و او نوشته به من داد سپس من براى آماده كردن آنجا براى شيشه سازى مخارج زيادى نمود، معلوم است كه شيشه سازى ساختن چيزهايى را ايجاب مى كند از قبيل تنورها و... كه مبالغ زيادى بايد خرج كرد و پس از گذشتن زيادتر از يك سال اجاره دهنده خواست كه اجاره را زياد كنيم و توافق كرديم به زيادى وجه اجاره به ( 90000 ) دينار و پس از توافق بر زيادى خواستيم كه وجه اجاره را پرداخت نماييم قبول نكرد و از ما خواست كه تخليه كنيم، و جاى شك نيست كه قبول كردن سخن او زيانهاى زيادى را به بار مى آورد كه تحملش سخت است همانند ويران كردن ساخته شده ها و تلف شدن زيادى از مواد را لازم گرفته است، آيا مالك مى تواند از لحاظ شرعى از ما بخواهد كه تخليه نماييم پس از آنى كه توافق كرديم به عوض كردن به اجاره جديد و در صورتى كه او از اول به نحوه كار ما آگاه بود، و آيا ما مى توانيم شرعاً عوض خسارتهايمان را در صورت اصرارش به تخليه از او بخواهيم و قراردادمان را فسخ نماييم؟ و در صورتى كه او حق نداشته باشد كه از ما تخليه كردن را بخواهد و از آن طرف وجه اجاره را نگيرد آيا بر ما جايز است كه آن را در نزد شخص سومى بگذاريم و اجبار كنيم كه بگيرد؟

اگر ميان شما و ميان صاحب زمين به اجاره كردن زمين در سال دوم تنها توافق باشد و عقد اجاره جارى نشود آن وقت شما حق نداريد آن را الزام به باقيماندنتان نماييد، و اما اگر در توافقتان اجراء صيغه عقد اجاره را نموده باشيد آن وقت صاحب ملك حق ندارد شما را بيرون كند و پس از پايان سال دوم باز هم شما حق نداريد كه آنجا باقى بمانيد مگر اينكه در عقد اجاره شرط كرده باشيد و يا مصالحه كرده باشيد بر اولويت شما بر محل مانند عقد سرقفلى كه شايع است در اين روزها و بدون اينها شما نمى توانيد او را وادار به باقيماندنتان و يا به اجاره دادن به شما نماييد، بلى او حق ندارد كه شما را ضرر رساند بلكه او اختيار دارد كه در محلّ آن بمانيد و به كارتان ادامه دهيد و وجه اجاره به قيمت متعارف امروز بگيرد، و يا اينكه شما را وادار به تخليه نمايد با عهده دار شدن زيانهايى كه به شما از جهت تخليه عايد مى شود بعد از آن كه شما غرض خود را از اجاره به او گفته بوديد و او هم در حالى كه غرض شما را مى دانست اقدام به اجاره دادن نموده است، و اگر از دادن زيان شما خوددارى كرد پيشنهاد مراجعه به حاكم شرع را مى نماييد اگر باز هم قبول نكرد مى توانيد از راههاى ديگرى كه حق شما بدستتان بيايد اقدام كنيد و خداوند سبحان عالم است.

آرشیو اخبار