موسسه شعایر احوال و شرایط راهیان پیاده به سمت امام رضا علیه السلام را جویا شد

موسسه شعایر احوال و شرایط راهیان پیاده به سمت امام رضا علیه السلام را جویا شد
۱۳۹۶/۱۲/۱۷

هیئتی از موسسه شعایر و با حمایت دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی سید محمد سعید حکیم (مدظله) ، جهت مشارکت و جویا شدن شرایط و احوال راهیان پیاده به زیارت امام علی بن موسی الرضا (علیه السلام) به جمهوری اسلامی ایران سفر کردند. در این حین اعضای هیئت سلام و توجیهات مرجع عالقیدر را به آنان ابلاغ نمودند . این زیارت در جزو برنامه ها و فعالیتهای موسسه شعایر جهت احیای شعایر اهل بیت علیهم السلام تلقی میشود. فرد اعزامی از ( الحکمه ) با بیان اینکه هیئت موسسه شعایر از مرز ایران و عراق تا خراسان به مواکب و هیئتها سرکشی کرده و با کمکهای مادی و معنوی ، سلام مرجعیت دینی به زائران محترم ، دعا جهت موفقیت و سلامت آنان و همچنین توصیه ایشان به دعای زائرین برای مومنین ، مجاهدین ، سلامت دین و حفظ کشورها از شر اشرار ، را ابلاغ کردند.
از سوی دیگر نیز زائران محترم هیئت اعزامی خواستار رساندن سلام و دعای مستمر آنان به حضرت آیت الله العظمی حکیم ، شدند.
قابل ذکر است که برخی از مواکب و هیئتها شروع حرکت خویش به سوی امام رضا علیه السلام را با زیارت امام حسین علیه السلام مزین نموده و از کربلا راهی خراسان شده اند.
اعضای هیئت اعزامی دفتر را آقایان حجج الاسلام سید امجد العذاری ، شیخ باسم روضه ، سید حسن حکیم و سید هادی حکیم دامت توفیقاتهم ، شامل می شد.
نکته قابل توجه اینکه با افزایش سالیانه تعداد زائران پیاده امام رضا علیه السلام و اهتمام ایرانیان به مواکب و هیئتها ، مسافت تقریبی طی شده حدود دوهزار کیلومتر تخمین زده میشود که با توجه به شرایط اقلیمی ایران از مناطق کوهستانی سرد در زمستان و بیابانهای وسیع عبور میکنند.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

حكم حقوقى كه داده مى شود آيا با گذشت سال خمس بر آن واجب مى شود؟

اگر ملك باشد به آنكه داده شده مانند زكات و سهم سادات خمس واجب مى شود و امّا آنكه ملك نمى شود (همانطورى كه بيشتر در مال امام آن طور است) خمس بر آن واجب نيست.

به لحاظ آنكه پروردگار عالميان بر گناه كردن و فسق و فجور راضى نيست و به هر چيزى كه انسان را بر اطاعت نكردن از خدا و به بدخلقى سوق دهد راضى نمى شود. ولى در نتيجه شرّ و بدى بيشتر از خير و نيكى مى باشد. پس چرا اين جريان را از دوران اوّل خلقت در بشر قرار داده است؟

خداوند متعال اين جريان را در بشر بطوريكه مجبور باشد قرار نداده است. و فقط در بشر توانائى بر آن گذاشته و او را صاحب اختيار كردن او را قرار داده است و اگر اختيار در بشر نباشد نيكوكار نيكوكار نمى شود و گنهكار گنهكار نمى گردد، و چنانچه نبود وجود اختيار كننده شرّ و بدى و دعوت كننده به راه بد و كوشش كننده براى تحقق آن و تلاش كننده به فراگيرى و عمومى بودن بدى، براى نيكوكاران و دعوت كنندگان به نيكوكارى فضيلتى نمى بوده و هم چنين براى شكيبائى و استقامت برترى نمى بود و جهادگران و از جان گذشتگان در راه خدا را منقبتى ظاهر نمى شد، و هم چنين فضيلت اخلاص و از خود گذشتگى به خاطر او برملاء نمى گشت، و از خود گذشتگى بدانجا كشيد كه خونهاى پاك ريخته شد تا درخت دين آبيارى گردد و توانائيهاى جالبى براى دعوت به خير از خود نشان دادند، و بدين جهت آنان در دنيا مستحق مدح و ثنا و تقدير و تشكر گرديدند، و در آخرت به ثواب فراوانى نايل آمدند، و بهترين درجه هاى مقربين و اعلاى منازل مقربين را حيازت نمودند و به رضوان از خداوند اكبر فايز شدند. اين آنيستكه براى ما شناخت فائده آن ميسور گرديده، گرچه به تمامى اطراف حكمت افعال خداوند جل شانه نمى توانيم پى ببريم ( و اذ قال ربك للملائكة انى جاهل فى الأرض خليفة قالوا اتجعل فيها من يفسد فيها و يسفك الدّماء و نحن نسبح بحمدك و نقدس لك قال انى اعلم ما لاتعلمون ). (به خاطر بيار) هنگامى را كه پروردگارت به فرشتگان گفت: من در روى زمين جانشينى (نماينده اى) قرار خواهم داد (فرشتگان) گفتند (پروردگارا) آيا كسى را در آن قرار مى دهى كه فساد و خونريزى كند؟ ما تسبيح و حمد تو را به جا مى آوريم، و ترا تقديس مى كنيم، پروردگار فرمود: من حقايقى را ميدانم كه شما نمى دانيد. پس منزه است آنكه از افعال آن به خاطر كمال حكمتش سئوال نمى شود، ولى آنان مسؤولند و حمد براى خدائيست كه پرورش دهنده عالميان است ( والحمد لله رب العالمين ) .

خداوند متعال فرموده ( ادعونى استجب لكم )( ) مرا بخوانيد تا (دعاى) شما را بپذيرم راست مى فرمايد خداوند على و عظيم من در بيشتر اوقات زندگيم، و در آن زمان با خودم مى گويم كه ( عسى ان تكرهوا شيئاً و هو خيرلكم )( ) چه بسا چيزى را دوست نداشته باشيد حال آن كه خير شما در آن است ولكن در برخى از وقتها به من حالت نااميدى رخ مى دهد و قول خداوند را به ياد مى آورم ( و ما دعا الكافرين الا فى ضلال )( ) و دعاى كافران جز در ضلال (گمراهى) نيست و از خدا طلب مغفرت مى كنم ومى گويم: ( ولا يياس من روح الله الا القوم الكافرون )( ) تنها گروه كافران از رحمت خدا مأيوس مى شوند. و با خود مى گويم ما مسلمانيم واجبات را به غير از (خمس) انجام مى دهيم، و تصميم جدّى گرفته بودم آن را هم بدهم ولى وفات مادرم آن را به تأخير انداخت، عرض مى كنم كه تمامى دعاها را تقريباً مى دانم شرط قبولى دعا نزد خداوندى از بنده اى مسلمان چيست؟ و آيا با نبودن يك شرط از شرايط، دعا و توسّل باطل مى شود، و آيا شرايط دعا در نيّت محقق مى شود، همانطورى كه از داستانهائى كه از بعضى مشايخ ما مى شود ما را در شك مى اندازد كه نيّت هاى ما خالص نيست با اينكه علم داريم و حمد مى كنيم كه نيّت ما تنها خداوند عزّوجل است و آيا سحر دعا را حبس مى كند كه به درجه اى اجابت خداوند متعال نرسد؟

براى سحر اثرى در دعا نمى باشد، و دعا گاهى كه به درجه اى اجابت نمى رسد بخاطر فراهم نشدن شرطهاى قبولى دعا است، و گاهى قبول نمى شود چون مصلحت در قبول شدن دعا نمى باشد، پس براى مؤمن لازم است كه دعا را بيشتر نمايد و شرايط قبول شدن دعا را فراهم كند، و سزاوار نيست كه به جهت تأخير افتادن قبولى دعايش دعا را ترك نمايد.

آرشیو اخبار