توصیه به پایبندی به دین و عقیده در برابر تهدیدها

توصیه به پایبندی به دین و عقیده در برابر تهدیدها
۱۳۹۵/۱۰/۰۲

مرجع عالیقدر جهان تشیع حضرت آیت الله العظمی سید محمد سعید حکیم (مدظله) ، روز جمعه سوم ربیع الثانی 1439هـ ، در استقبال جمعی از دانشجویان دانشگاه های بصره و ذی قار در جنوب عراق ، دانشجویان را به تمسک و پایبندی به عقیده و دین جهت مواجه چالشهایی که جوانان مقید به دین را هدف قرار داده تا آنان را از مسیر حق و درست دور سازند توصیه نمودند ، با توجه به پیروزی این روزهای نیروهای داوطلب که جهانیان را به بهت فروبرده ، همانا نشانه پایبندی مردم عراق به عقیده و ارزشی است که تمامی نقشه های خسمانه علیه کشور را ، به شکست رسانید .
ایشان با اشاره به این جوانان شایسته و اینکه در عنفوان جوانی اهتمام به فرائض دینی و اخلاق نیکو را سرلوحه خود قرار داده ، آنان را به عدم پیروی از دشمنان به دلیل فشارها و برنامه های اغوا کننده زودگذر که خواهان سلب و از دست دادن هویت و فرهنگ اصیل است توصیه نموده و انجام این مهم را با یادآوری تاریخ نمادهای دینی و بزرگان اهل بیت علیهم السلام ، عنوان داشتند.
حضرت آیت الله العظمی حکیم (مدظله) در پایان دیدار از خداوند متعال توفیق و پیروزی را همراه با دعوت به سوی حقانیت به شیوه و کرداری نیک خواستار شدند .

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

آيا دادن كليه جايز است؟

براى نجات دادن مؤمن جايز است بشرط اينكه خود كليه دهنده با خطر مواجه نشود.

آنكه متعارف نزد مردم در اين زمان است آيا در سقوط خيار مجلس كافى مى باشد؟

آنكه از متعارف يقينى است اين است كه با خيار مجلس فسخ نمى كنند و بعيد نيست كه بواسطه ندانستن اينكه او را حق فسخ كردن معامله در مجلس هست بوده باشد و لذا فسخ نمى كنند و يا موجب نشده كه فسخ نمايند اما متعارف اين باشد كه با وجود ملتفت بودن به اين حق ساقط مى كنند و اين قرينه عمومى باشد كه ساقط شدن اختيار فسخ در ضمن عقد شرط شده باشد ( كه آن معيار سقوط است ) ثابت نشده است بلكه ظاهر نبود آن است.

در اين ايّام شايع شده بعضى از تقليدها و رسمهاى عشايرى ( قبيله اى ) كه هر عشيره ( قبيله ) تقسيم مى شود به چند شاخه گوناگون و هر شاخه جمعيتى از مردم مى باشد و در ميان اين شاخه ها قراردادى ( سانية ) بسته مى شود كه به چيزهايى متعهد مى شوند و پيمان مى بندند، كه از جمله آن اينست كه هر قتلى كه در يك شاخه اتفاق بيافتد شاخه هاى ديگر بايستى متحمل خسارت آن بشوند ( در دادن ديه سهيم باشند ) و اين امر الزامى است و براى هر شخص لازم است كه در نوبه خودش در اين خصوص سهيم باشد خواه دارا باشد و يا نادار باشد و اگر فقير باشد كه نتواند مخارج زندگى خودش و خانواده اش را تأمين نمايد، بر او لازم مى شود كه قرض كند و يا از اثاث خانه اش بفروشد و سهم خود را بدهد ، آيا نظر شرع مقدس در اين قرارداد و پيمان عشيره اى چيست؟

بر اهل قبيله ( عشيره ) واجب نيست كه جنايت ديگران را تحمل كنند ( ديه آن را پرداخت نمايند ) مگر در قتل خطايى محض، كه در اين صورت هم فقط به پسران قاتل و پدر و برادران و عموها و فرزندان آن پرداخت ديه لازم مى شود و آن هم با شرايطى، و از جمله آنها بالغ بودن و عاقل بودن است ( مكلف باشد ) و يكى از شرايط اين است كه آن شخص توانايى بر مشاركت داشته باشد و بتواند سهم خود را از ديه پرداخت نمايد، و شرطهاى ديگرى كه در جاى خودش ذكر شده است و به غير از اينها واجب نمى باشد و وادار كردن آنها به پرداخت چيزى به غير از اين حرام است مگر اينكه خودش با رضايت خودش چيزى بدهد.

اگر زن موهايش را قطع كند و يا لباسش را پاره كند حكمش چيست؟

اگر موهايش را قطع كند كفّاره روزه خوردن ماه رمضان كه آزاد كردن بنده يا سير كردن شصت مسكين و يا روزه دو ماه متوالى است بر او واجب مى شود و اگر لباسش را پاره كند كفّاره ندارد بايستى استغفار نمايد.

آرشیو اخبار