دیدار آیت الله العظمی حکیم (مدظله) با جمعی از فعالان نشر فرهنگ زیارت امام حسین (علیه السلام) از قاره های مختلف جهان.

دیدار آیت الله العظمی حکیم (مدظله) با جمعی از فعالان نشر فرهنگ زیارت امام حسین (علیه السلام) از قاره های مختلف جهان.
۱۳۹۶/۰۹/۰۷

مرجع عالیقدر جهان تشیع حضرت آیت الله العظمی سید محمد سعید حکیم (مدظله) ، شب شانزدهم صفر 1439هـ ، در استقبال جمعی از فعالان نشر فرهنگ زیارت امام حسین (علیه السلام) از قاره های مختلف جهان به بیان تاریخ باشکوه تشیع و شیعه پرداخته و شب دهم محرم الحرام سال 61 هجری قمری را یادآورد شدند که در آن سید الشهداء علیه السلام زمانی که در محاصره شدید قرار گرفت و شهادت تنها مسیر برای او بود به اصحاب و یاران خویش اجازه خروج داد ، لیکن آنان نپذیرفته و برای جنگ و شهادت در کنار امام خود آماده شدند ، چرا که دلبسته به اهل بیت بوده و حقانیت و مظلومیتشان را به درستی واز نزدیک درک کرده بودند.
ایشان همچنین به پایبندی شیعیان اهل بیت علیهم السلام و از خودگذشتگی آنان به دلیل همین ارتباط ، به ظلم و تهمتای ناروایی که در طول تاریخ به شیعیان روا داشته شده و روز به روز نیز برآن افزوده میشود اشاره نمود ، و دلیل آن را همین گره های عاطفی ، انسانی و ولایت مداری خالصانه و ثابت آنان دانستند.
حضرت آیت الله العظمی حکیم (مدظله) به مهروزیهایی که صادقانه و خالصانه در راه و مسیر به کربلاء دیده میشود اشاره و آن را از بین برنده تمام فاصله ها و فرق ها و امتیازات بین افراد و راهیان زیارت اربعین توصیف نمودند ، و تمام این رفتارها را نیز مدیون مهر و محبت و ارتباط با اهل بیت علیهم السلام و حرکت در مسیر و روش برگرفته از صفات نیک و پسندیده آنان برشمردند.
در پایان دیدار نیز از مهمانان خواستند که هر کس در جایگاه و نقش خبر و اطلاع رسانی خویش ، سعی در نشر این تصاویر واقعی از زیارت اربعین حسینی را به گونه ای داشته باشد که جهانیان آن را با چهره صادقانه و صحیحی که شایسته است به نظاره بنشینند.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

در انگلستان بازيچه اى هست كه آن را بليط بخت آزمائى (اللوترى) گفته مى شود كه آن را شركت سهامى چاپ مى كند و در آن صورت چهارده رقم شماره هست و بليط بخت آزمائى را به مبلغ ارزان مى فروشد كه اختيار مى كند شركت كننده در آن بازى عدد شش رقمى را، و اگر آن عدد با شماره هاى پنهانى كه در نظر گرفته شده است مطابق آمد آنوقت شركت كننده به جايزه اى بزرگى كه اى بسا به ميليون ها تومان برسد دست خواهد يافت در صورتى كه شركت اعلان مى كند كه برخى از منفعت هاى مسابقه در كارهاى خيريّه كه نزد آنها هست صرف مى شود، آيا جايز است كه مسلمان يك بليط اين چنينى را بخرد به نيّت اينكه شايد برنده باشد و متعهد مى شود كه اگر برنده شدم قسمتى از آن و يا كلّ آن را در نيكوكاريهاى اسلامى خرج خواهد كرد و اين مال را از دست اينها بدر خواهد آورد؟

ظاهر اينست كه معامله صحيح است و آن از برد و باخت حرام نمى باشد زيرا كه برد و باخت حرام آنست كه به مال مالك نمى شود مگر با برنده بودن همانطورى كه بخت آزمائى اين چنين است اما معامله در اينجا عبارت است از اينكه شركت بليط را به پول كمى مى فروشد و خريدار آن را به پول كم مى گيرد به شرط اينكه اگر شماره اش مطابق آن عدد پنهانى شد كه شركت در نظر گرفته است آنوقت جايزه را بدهند.

شخصى در حدود دو سال پيش وفات كرده و دو تا همسر داشت كه يكى پيش از مرد وفات نموده است و آن شخص را از هر دو همسر دو تا دختر هست و به چيزى وصيت نكرده است و از او تنها يك ماشين باقى مانده و در آن وقت قيمتش نزديك به شش ميليون دينار عراقى بود، يكى از ورثه ها با آن ماشين كار مى كرد و راضى نشد كه به ديگرى فروخته شود، و خودش هم قادر نبود كه به قيمت روز و بلكه به كمتر از آن بخرد، و پس از آن زمانى گذشت قيمتها پايين آمد تا به يك ميليون و نيم رسيد، و در اين موقع خواست به اين نرخ جديد بخرد: 1 ـ آيا شخص مذكور تفاوت قيمتها را بايستى پرداخت نمايد، معلوم است كه او باعث تأخير بود. 2 ـ يكى از دختران آن ادّعا مى كند كه پدرش يك چيزى از مورد احتياجش را بخشيده است و آن اكنون از آن بهره بردارى مى نمايد، آيا سخن او را بايد تصديق نمود.

1 ـ شخص مذكور تفاوت قيمتها را تحمّل نمى كند، ولى كرايه ماشين را در آن مدّتى كه نگهداشته است بايستى به ورثه بدهد. ج ـ 2 ـ اگر آن چيز مورد احتياج در زمان زنده بودن پدرش در دست دخترش بود، و آن را همانند مالكها بهره بردارى مى نمود و تنها او استفاده مى كرد آن وقت راست گفته است، و اگر آن چيز در زمان زنده بودن پدر در اختيار و تحت تصرف پدرش بود، و دختر هم از آن بهره بردارى مى كرد همانطورى كه اهل خانه در رفع احتياج پدرشان از آن استفاده مى كردند، و او تنها استفاده كننده از آن چيز در زمان زنده بودن پدرش نبود، بلكه پس از وفات پدرش از آن به تنهايى بهره بردارى كرد و به آن مسلط شد، آن وقت سخن او تصديق نمى شود، مگر اينكه ادعايش را با وجه شرعى ثابت نمايد.

اگر حيوانى شكم كودكى را پاره كند و يا سرش را بشكند و اين منجر به مردن آن كودك شود آيا صاحب حيوان بايد ديه پرداخت نمايد؟

به صاحب حيوان ديه واجب نيست مگر مقصّر باشد بدين سان كه بداند حيوان به جوش و خروش آمده و عصبانى شده است و آن را نگه نداشته ( حبس نكرده ) و نبسته باشد در اين وقت ديه را ضامن مى شود.