آیت الله العظمی حکیم (مدظله) سفیر جدید فرانسه در بغداد را به حضور پذیرفت

آیت الله العظمی حکیم (مدظله) سفیر جدید فرانسه در بغداد را به حضور پذیرفت
۱۳۹۶/۰۸/۲۹

مرجع عالیقدر جهان تشیع حضرت آیت الله العظمی سید محمد سعید حکیم (مدظله) ، روز دوشنبه اول ربیع الاول 1439هـ ، در استقبال آقای برنو اوبیرت سفیر جدید فرانسه در بغداد ، با اشاره به نقش مرجعیت دینی و حوزه در مثمر واقع شدن مفاهیم دینی ، انسانی ، فرهنگی با از خودگذشتگی و بحث و تبادل نظر ، اعتدال و احترام به دیگران و توجیه جامعه به ورود در مسیر فرهنگ غنی برگرفته از قرآن کریم و سیره معصومین علیهم السلام و ارزشهای انسانی والا ، آن را مورد تاکید قرار دادند .
همچنین اهمیت ارتباط با سایر جوامع مختلف انسانی جهت آشنایی با نحوه زندگی و ارتباط دیگران به شکل مستقیم و بدون واسطه ؛ تزویر و سیاه نماییهای کاذب را یادآور شدند ، چرا که دیدارها و گفتگوهای رودر روی هم فواید زیادی برای همزیستی مسالمت آمیز در بین جوامع و نقش مهمی در علوم و معرفت انسانی ایفا میکینند.
از سوی دیگر میهمان ویژه ، خوشبختی و خرسندی خویش را از این فرصت پرفایده و سازنده ابراز نموده ، تشکر و قدردانی کرد.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

آيا جايز است در عروسيها رقص و غنائى كه متعارف در نزد اهل فسق است بكند؟

اگر نامحرم صدايش را نشنود و موسيقى نواخته نشود غناء نمودن در خصوص حال زفاف جايز است، و امّا رقص حكم آن در گذشته بيان شد.

اگر شخصى وفات كند و براى او اموالى باشد و وصيت نمايد كه ثلث را اخراج نمايند و برذمه او نماز و روزه واجبى بوده باشد آيا ولىّ مى تواند اينها را از ثلث استخراج نمايد و يا واجب است خودش نماز و روزه را قضاء نمايد و يا اجير بگيرد در صورتى كه چگونگى خرج ثلث را بيان ننموده است؟

اگر وصيت مطلق باشد و با ظاهر در اين باشد كه ذمّه او را بريئى و فارغ نمايد و بيشتر هم همين طور مى باشد آنوقت نماز و روزه را از ثلث مى توان اخراج نمود، و اگر قرينه باشد بر اينكه ثلث را خرج در آن چيز نمايند كه بر عهده اى ديگران نمى باشد كه آن را بجا آورند ـ مانند قرضهائى كه از اصل تركه اخراج مى شود آنوقت نماز و روزه را واجب نيست از ثلث اخراج نمايند.

بعضى از خانواده ها عادت كردند كه جشنهائى به مناسبت تولد پسران و دخترانشان تشكيل مى دهند، و اين جشنها نوعاً از قاطى شدن مرد و زن بيگانه و خرج كردن اموالى كه برخى از خانواده هاى فقير به آن احتياج دارند بدور نمى باشد، اميدوارم كه حضرتعالى در اين خصوص كه عادت طبيعى در بعضى خانواده ها شده است توضيح بدهيد؟

عادت ياد شده از عادتهائى است كه از اجتماعات مادّى و كافر بسوى ما آمده است، پس سزاوار است كه مؤمنين از آن اعراض نمايند و آن را ترك كنند، و آن را با زنده كردن مناسبتهاى دينى كه در طول سال مى باشد همانند سالروز ولادت پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) و ميلادهاى امامان (عليهم السلام) و عيد غدير و همانند آن عوض نمايند، زيرا كه در زنده كردن آنها زنده كردن ايمان و دين است، در عين اينكه در آن خوشحالى و راحتى و اجتماع مؤمنين و معارفه ميان آنها مى باشد، و در اين نحو شخصيّت و هويّت و كيان ما زنده مى شود و از ضايع شدن و متروك شدن محفوظ مى گردد.

آرشیو اخبار