عمل دعوت کنندگان به احکام شرع دلیل احساس مردم به صداقت مبلّغ است

عمل دعوت کنندگان به احکام شرع دلیل احساس مردم به صداقت مبلّغ است
۱۳۹۶/۰۸/۱۴

مرجع عالیقدر جهان تشیع حضرت آیت الله العظمی سید محمد سعید حکیم (مدظله) ، شب 15 صفر 1439هـ ، در استقبال جمعی از طلاب علوم دینی از ملیتهای مختلف شاغل در حوزه علمیه قم ، مبلغین محترم را به اخلاص در عمل و دعوت به خداوند متعال و احکام شرعی توصیه نموده تا مردم صداقت را در دعوت کننده و هدف از آن را احساس نمایند.
همچنین ایشان (مدظله) ، حفظ میراث و فرهنگ گرانبهای اهل بیت علیهم السلام را که با اخلاص ، صداقت و از خودگذشتگیشان و به دور از هرگونه مصلحت اندیشی دنیوی و زودگذر ، بلکه با تکیه بر حق و با هدف دعوت به حقانیت به ما رسیده را مورد تاکید قرار دادند.
حضرت آیت الله العظمی حکیم (مدظله) با بیان اهمیت زیارت اربعین حسینی که میزبان مومنان محترم از اقصی نقاط جهان است ، یادآور شدند که با پایبندی به دین و عقیده ، تحکیم روابط و مهرورزی پس از کنارگذاشتن فاصله ها می توان از این رویداد سرمایه گذارینمود .
ایشان در پایان سخنان خویش ، صداقت ، اخلاص و توفیق را برای حاضرین خواستار شدند.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

حكم كف خوانى و فنجان از نظر شرعى چيست؟

جايز است اگر بنا بر يقين بودن و خبر قطعى بودن آن نباشد بلكه تنها به حساب گمان و تخمين باشد اما اگر به حساب يقين و خبر قطعى باشد آن حرام است و تصديق كردن آن هم حرام است.

آيا در حلال بودن ماهى مردن آن در تور شكار كافى است؟

لازم است كه از آب زنده بيرون بيايد، و كفايت مى كند كه آن را در تور نگهدارى تا آبش بريزد در صورتى كه آن زنده است بطورى كه در بيرون از آب آن بميرد حلال مى شود.

زيد در خرج كردن مالش سفيه (ولخرج) است مالش را در محلش صرف نمى كند و يا اينكه زياده از شأن خود خرج مى كند و يا به بعضى اشخاص قرض مى دهد، در آخر ماه كه مى آيد در صورتى كه چيزى ندارد كه به زن و فرزندش خرج نمايد، زن او مى گويد كه وضع او را كه اين چنين ديدم من كارى براى مصلحت شوهرم و فرزندش و خانه اش كردم، و آن اينست كه هر مرتبه از جيب او مبلغى را بدون اينكه به او بگويم برداشتم و براى روز تنگى معيشت نگه داشتم آيا اين عمل براى من جايز است يا نه و آيا اين احتياج به اجازه حاكم شرع و يا وكيلش دارد يا نه؟ زيرا كه او سفيه است ؟

ظاهر در سفيه بودن اينست كه در سفاهت لازم است كه حفظ نكردن مالش در نظر عرف از كمى درك آن سرچشمه بگيرد، به طورى كه تصرف او به سبب كمى دركش خوب نباشد، امّا اگر ولخرجى كردن او از كم فهمى او ناشى نباشد بلكه به خاطر منظورهائى كه اختصاص بخودش دارد باشد سفاهت با آن محقق نمى شود، علاوه بر اين اگر سفيه هم بوده باشد، براى زن ولايتى بر او نمى باشد بلكه ولايت از آن حاكم شرعى و ولىّ عرفى او است، و ولىّ عرفى نزديكترين فاميل نسبى او بنابر احتياط وجوبى هست، بلى اگر زن بداند كه او رضايت دارد از او چيزى براى روز مبادا بر دارد بر او جايز مى باشد بدون اينكه از او اجازه بخواهد، ولى براى او باز هم خرج كردن به خوراكى خانه و مثل آن جايز نيست، و تصرّف او صحيح نمى باشد مگر اينكه اذن بدهد، و يا بعد از تصرف اجازه بدهد.

آرشیو اخبار