عمل دعوت کنندگان به احکام شرع دلیل احساس مردم به صداقت مبلّغ است

عمل دعوت کنندگان به احکام شرع دلیل احساس مردم به صداقت مبلّغ است
۱۳۹۶/۰۸/۱۴

مرجع عالیقدر جهان تشیع حضرت آیت الله العظمی سید محمد سعید حکیم (مدظله) ، شب 15 صفر 1439هـ ، در استقبال جمعی از طلاب علوم دینی از ملیتهای مختلف شاغل در حوزه علمیه قم ، مبلغین محترم را به اخلاص در عمل و دعوت به خداوند متعال و احکام شرعی توصیه نموده تا مردم صداقت را در دعوت کننده و هدف از آن را احساس نمایند.
همچنین ایشان (مدظله) ، حفظ میراث و فرهنگ گرانبهای اهل بیت علیهم السلام را که با اخلاص ، صداقت و از خودگذشتگیشان و به دور از هرگونه مصلحت اندیشی دنیوی و زودگذر ، بلکه با تکیه بر حق و با هدف دعوت به حقانیت به ما رسیده را مورد تاکید قرار دادند.
حضرت آیت الله العظمی حکیم (مدظله) با بیان اهمیت زیارت اربعین حسینی که میزبان مومنان محترم از اقصی نقاط جهان است ، یادآور شدند که با پایبندی به دین و عقیده ، تحکیم روابط و مهرورزی پس از کنارگذاشتن فاصله ها می توان از این رویداد سرمایه گذارینمود .
ایشان در پایان سخنان خویش ، صداقت ، اخلاص و توفیق را برای حاضرین خواستار شدند.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

و در پرسش گذشته اگر شروع به ساختن خانه نمايد و تا سر سال تمام نشود آيا وجهى كه براى ساختن خرج كرده است خمس دارد يا نه؟

بلى واجب است خمس آنكه خرج كرده است بدهد بلكه واجب است بر آن خمس زمين اگر آباد كرده باشد آن را با ساختن به قيمت آن به هنگام دادن خمس بلى حق دارد وجهى را كه به هنگام متروكه و غير آباد بودن داده است و مخارجى كه موقع خريدن كرده است كسر نمايد.

آيا غيبت كننده را رد كردن موقع شنيدن واجب است يا نه؟

بلى ردّ كردن واجب است مگر اينكه با محذور شرعى مواجه شوى. بطورى كه در رساله اى خودمان در آخر امر به معروف و نهى از منكر از منهاج الصالحين گفته ايم.

حكم گوسفندى كه به خانه انسان مى آيد و صاحبش شناخته نمى شود چيست؟

احتياط واجب اينست كه تعريف كند آن را تا اينكه از پيدا شدن صاحبش مأيوس گردد و يكسال بر آن بگذرد سپس آن را تصدق ( احسان ) نمايد، و اگر احتياج به آذوقه داشت و بستگى به خرج مال داشت دادن آذوقه جايز بلكه واجب مى شود و در اين هنگام به حاكم شرعى رجوع مى كند و در فروش آن اجازه مى خواهد تا از زيان دورى نمايد، و اگر مراجعه ممكن نشد جايز است كه آن را بفروشد و حكم گذشته به پول آن جارى مى گردد.

شخصى زن سنّى را به صحيح بودن عقد غير دائمى قانع كرده و عقد ميان آنها جارى شده و پس از مدتى پيش از اينكه زمان عقد مزبور تمام شود، يكى ديگر او را قانع كرده كه عقد مذكور صحيح نيست و آن فسخ شده است و مخالف شرع و فتواى علماى سنّى هست پس او قانع شد به باطل بودن آن عقد، آيا بر او جايز و صحيح است كه عقد دائمى نمايد و يا اينكه عقد دومى باطل مى شود؟

عقد نمودن آن صحيح نيست مگر پس از تمام شدن مدت و يا بذل كردن مدت بر آن، زيرا كه عقد غير دائمى بر آن صحيح بوده بعد از آنكه بودن آن را بدان سانى كه معناى شرعى آن مى باشد قصد كرده است، و تنها منصرف شدن او از قانع شدن به آن آن را باطل نمى كند، و با آن موضوع قاعده الزام درست نمى شود.