یادآوری مردم به گذشته روشن ، نهضت سید الشهداء (ع) ، شخصیت ، فکر و محاسبات پس از شهادت ایشان

یادآوری مردم به گذشته روشن ، نهضت سید الشهداء (ع) ، شخصیت ، فکر و محاسبات پس از شهادت ایشان
۱۳۹۶/۰۸/۰۱

مرجع عالیقدر جهان تشیع حضرت آیت الله العظمی سید محمد سعید حکیم (مدظله) ، در استقبال جمعی از دانشگاهیان و پزشکان شهر الحله ، یادآور وقایع نهضت حسینی در بخش های مختلف ایمانی ـ دینی که به دست امام حسین علیه السلام و نهضتش به همراه خانواده و اصحاب خاص ایشان (رضوان الله تعالی علیهم ) نقش بست ، شدند. هدفی والا که با یقین به آن قدم در مسیر از خودگذشتگی نهاد ، تا شیعیان خویش را در دریافت درسهای این نهضت که زنده نگهدارنده اسلام بوده و هدف 14 قرن نسلهای مختلف بوده است، باشد.
همچنین ایشان (مدظله) ، نخبگان آگاه و فرهیخته در جامعه را به استفاده از نقش خویش در تعریف و توصیف واقعیتها به جامعه در مورد اهمیت از خودگذشتگی ، شخصیت و جایگاه امام حسین علیه السلام نزد خداوند متعال ، پیامبر گرامی (صلی الله علیه و آله) ،  مسلمانان و تبیین افکارش ، جدای از گستره و حجم از خودگذشتی ها توصیه نموده و محاسبات صورت گرفته جهت اثر بخشی این حادثه از سال 61 هجری قمری تا به امروز که فزونی داشته و خواهد داشت را مورد تاکید قرار دادند ، که تاثیر آن بر رهروان اهل بیت علیهم السلام در استقامت و پایداری نمایان شده است.
حضرت آیت الله العظمی حکیم (مدظله) اهمیت بیان این از خودگذشتگی و تاثیر بخشی آن در صیانت از اسلام را در بازگو نمودن آن ، تعاملات و رفتارهای برگرفته و سرشار از سیره سید الشهداء علیه السلام دانسته و حرکت در مسیر مستقیمی که توسط امام علیه السلام ترسیم گشته را یادآور شدند ، همانا که این تنها بخش ناچیزی از حق سید الشهداء علیه السلام و حق خونهای پاک ریخته شده در راه خداوند متعال است.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

اگر كارمندى در محلى كه از وطنش به اندازه اى مسافت شرعى دور مى باشد به مدت يك سال و يا بيشتر در آنجا كار مى كند و در روزهاى پنجشنبه و جمعه و يا در هر روز به وطنش مسافرت مى كند، آيا حكم نماز و روزه اش چگونه مى باشد؟

اگر طول مسافت هشت فرسخ باشد و در هفته دو بار مسافرت به وطنش نمايد همانطورى كه در فرض اول آمده است آنوقت نمازش را در راه شكسته مى خواند و در محل كار و وطنش تمام مى خواند. اما اگر هر روز مسافرت به وطنش نمايد همانطورى كه فرض دوم اين چنين است نمازش را در راه و محل كار و وطنش تمام مى خواند، ولى اگر ده روز در وطن و يا محل اقامتش بماند گرچه از پيش قصد ماندن نداشته باشد بايد در مسافرت اول در راه قصر نمايد سپس حكمش در راه و وطن و محل كارش تمام است.

مؤمن ذكر شده در مسأله هاى پيشين او را برادرى هست كه در سالهاى هشتاد (1980 ميلادى) در يكى از ادارات دولتى كار مى كرد و مزد خودش را از دولت مى گرفت بدون اينكه از حاكم شرعى اجازه بگيرد (و خودش هم متوجه اين مسئله نبود) و دولت به خرج خودش او را به خارج فرستاده تا اينكه معلومات خود را در رشته اى خودش تكميل نمايد، و اين برادر از اين اعزام به خارج استفاده اى مادى از اموال و لباسها براى خود و خانواده اش نموده است و نه او و نه افراد خانواده اش به اموالشان خمس نمى دهند و براى آنان سر سال نيست و از خمس غير از نامش چيزى ديگرى نمى دانند، ولى اكنون مؤمن مزبور به مسأله اى خمس متوجه شده است آيا راهى پيدا مى شود كه لباسهائى را كه برادرش خريده است لباسهاى شرعى باشد تا اينكه آنها را در نماز و غير نماز مورد استفاده قرار دهند، (و او در اين زمان احتياج به آنها دارد) زيرا كه آن اموال كه خريده شده بدون اجازه اى حاكم شرع بوده و از لحاظ اينكه خمس آنها داده نشده است، آيا بر مؤمن نامبرده لازم است كه نمازهايش را كه در اين لباسها در گذشته خوانده است اعاده نمايد؟ در صورتى كه مى دانيم اين لباسها ملك تمام برادران است و ملك شخص خاصّى نمى باشد؟

نماز صحيح است و اعاده اش واجب نيست و لباسها هم ملك او است كه تصرف كردن در آنها جايز است و گرفتن مال گذشته بدون اذن حاكم شرع حكمش همانطورى است كه در جواب مسئله اى پيشين گفته شد.

زمانى كه عقيل به امام على (عليه السلام) اصرار كرد كه صاعى از گندم به او بدهد، آهن گرم شده را نزد او برد، آيا امام (عليه السلام) مقيد است كه اموال را طبق قانون الهى تقسيم نمايد؟

اشكال در اين موضوع نيست كه او مقيد است طبق قانون الهى عمل نمايد، آرى در خود قانون استثناهائى هست، و حضرتش حصول آن را در جريان عقيل مشاهده نكرد تا اينكه بتواند از حكم عمومى خارج شود.

آرشیو اخبار