تحقیق و بررسی در نقل روایات و جمع آوری دقیق معلومات برای استفاده جامعه

تحقیق و بررسی در نقل روایات و جمع آوری دقیق معلومات برای استفاده جامعه
۱۳۹۶/۰۷/۲۶

مرجع عالیقدر جهان تشیع حضرت آیت الله العظمی سید محمد سعید حکیم (مدظله) ، روز سه شنبه 21 ذیحجه 1438هـ ، در استقبال جمعی از خطبای منبر حسینی و مبلغان حوزه علمیه نجف اشرف ، تحقیق و بررسی دقیق در نقل روایات جهت دور ماندن از شبهه افکنی دجالانی که در کمین مدرسه اهل بیت علیهم السلام قرارگرفته و از مضامین والای رسیده از معصومین محرومند ، را مورد تاکید قرار دادند.
همچنین ایشان اهمیت تبلیغ را استمرار در یادآوری مومنان و مرتبط ساختن آنها با میراث و سیره ائمه اطهار علیهم السلام عنوان نمودند.
در پایان دیدار نیز توفیق و سربلندی را در وظیفه ای که نیاز به تلاش ، کوشش و تمرکز بر تشويق مردم برای حرکت به سمت پروردگار متعال ، تمسک و پیروی از دین مبین اسلام را از خداوند متعال خواهان و با اشاره به ایام محرم و دهه عاشورا ، خصوصاٌ که مومنان با اهتمام به این موضوع به برپایی مجالس عزا می پردازند ، علوم و معارف اسلامی برگرفته از قرآن کریم و سیره مطهر نبی اکرم و معصومین علیهم السلام را توصیه نموده ، ازپروردگار منان قبولی اعمال را خواستار شدند .

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

همانا بيشتر جوانان مؤمن ما ريشهايشان را به جهت ديندارى و گردن نهادن به دليلهاى شرعى نمى تراشند اما بيشتر بزرگان و پيران مؤمن ما ريشهايشان را بدون ضرورت و عذر شرعى مى تراشند رأى شريفتان در ين باره چيست؟ تا آن رأى مباركتان كه وزين مى باشد تأثير در نفوس نمايد خداوند جزاى خير به حضرتعالى بدهد؟

ريش تراشيدن بر جوانان و پيران حرام است و اى بسا بر بزرگان و پير مردان مسئوليت سنگين تر مى شود چون آنان از احتمالهاى ترس و همانند آن از عذرها بر كنار مى باشند به علاوه كه بزرگان مسئوليت راهنمايى فرزندانشان را به راه نيك و صلاح به عهده دارند و شايد بعضى ها را عذرى باشد كه نمى دانيم.

آيا حضرتعالى به مقلدينتان اجازه مى دهيد كه خمس خودش را به يكى از مجتهدين هم عصر شما بدهند؟

در مسأله اى (79) در رساله اى خودمان (منهاج الصالحين) از كتاب خمس قاعده اى كلى آنكه بايستى خمس به او داده شود توضيح داده ايم و آن را منحصر به شخص خودمان و يا به شخص معينّى ننموده ايم با رعايت همان قاعده ذمّه برئ مى شود و احتياج به مراجعه نمودن به ما ندارد و بدون رعايت آن قاعده چگونه ممكن مى شود به ما كه اجازه اى دادن آن را بدهيم، و لازم است كه به يك امر مهم توجّه شود و آن اين است كه مراجعه نمودن به حاكم شرع آنوقت برائت ذمّه مى آورد كه مكلّف احراز كند مناسب بودن جائى كه صرف حق در آن امام (عجل اله فرجه الشريف) را راضى مى نمايد و به اين موضوع توانائى قيام داشته باشد، چون حق از آن امام (عليه السلام) و مالك امانت دار آن است و متولّى حق مالك و حاكم شرع است و هر يك از آنها مكلّف است كه حق را در آنچه امام (عليه السلام) راضى باشد صرف نمايند پس مالك نمى تواند كه حق را به حاكم شرع بدهد و او را وكيل در صرف آن كند مگر اينكه اعتماد به خوبى تصّرف آن بنمايد به طورى كه مورد رضايت امام (عليه السلام) باشد و با اختلاف حاكمان شرع در شناخت و خوبى تصرّف لازم است كه آنكه مورد وثوق بيشتر و آشناتر به طرز صرف كردن آن و تواناتر بر رساندن حق و مصرف كردن آن در محلّش به مقتضاى امانت مى باشد رجوع نمايد و اگر انتخاب آن بدين اساس نباشد افراط كننده و خيانتكار بوده و بازخواست خواهد شد. و در اين باره توضيح بيشتر و سخن زيادترى در رساله مان (منهاج الصالحين) مى باشد و از خداوند سبحان خواستار كمك و توفيق هستيم.

معلوم است در پيشگاه حضرتعالى كه دادن خمس از اموال آنكه بالغ نشده و از اموال ديوانه در ميان مجتهدين (خداوند آنان را حفظ نمايد و از آنان راضى باشد) محل اشكال است، آيا بر ولىّ طفل و ديوانه واجب است كه به طبق فتواى مجتهد خودش عمل نمايد يا نه؟

بلى لازم است طبق فتواى مجتهد خودش عمل نمايد، ولى اگر مجتهدش به واجب نبودن خمس فتوا مى دهد و او خمس ندهد و بچّه بزرگ شود و ديوانه صحت يابد و از كسى تقليد نمايند كه خمس را واجب مى داند بر آنها واجب است كه تدارك نمايند و خمس مالى را كه نداده است بدهند.