دعوت جوانان به مسلح شدن به فرهنگ اسلامی برگرفته از سیره معصومین علیهم السلام

دعوت جوانان به مسلح شدن به فرهنگ اسلامی برگرفته از سیره معصومین علیهم السلام
۱۳۹۶/۰۶/۰۲

مرجع عالیقدر جهان تشیع حضرت آیت الله العظمی سید محمد سعید حکیم (مدظله) ، در استقبال جمعی از دانشجویان آنان را به مسلح شدن به فرهنگ اسلامی برگرفته از قرآن و سیره معصومین علیهم السلام دعوت نموده و از آنان خواستند که خود را در بین همسالان خویش و درجامعه با حسن رفتار و دوری از شتاب ، عجله و درگیری که به جز ضرر منفعتی به همراه ندارد ، اثبات کرده و خدمت به مردم در راه رضای خداوند متعال را مورد توجه قرار دهند ، این دیدار با حضور جمعی از دانشجویان شهر الشامیه از استان دیوانیه روز چهارشنبه اول ذیحجه 1438هـ ، برگزار گردید.
ایشان از خداوند متعال قبولی زیارت و اعمال حضار را خواستار و خواهان پیروزی ، خیر ، سعادت و التزام به دین و عقیده برای آنان شدند ، در پایان نیز اهمیت بنیان نهادن شخصیت انسان ، با التزام به حسن رفتار و راستگویی و انجام فرائض به وقت خود را یادآوری نمودند.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

آيا جايز است فروختن كليه و همانند آن از اعضاء بدن خواه انسان احتياج مالى داشته باشد يا نه و قاعده عمومى در صحت و جواز فروختن اعضاء بدن چيست؟

احتياط وجوبى اينست كه اعضاء بدن را نفروشند خصوصاً آن اعضائى كه در معرض وابستگى زندگى انسان (همانند كليه) به آن باشد، بلكه اگر از برداشتن آن بترسد كه سلامتى آن به خطر بيافتد آن وقت حرام مى شود.

اسپرم و اُوُل از شوهر و زنش اگر در شيشه هاى طبّى گذاشته شود اين عمل جايز است؟

بلى جايز است ولى از آن لازم مى آيد كشف عورت و لمس آن ولذا حكم مسئله گذشته به آن جارى مى شود.

اميدوارم كه آلات قمار را بطور كامل بيان فرمائيد؟

آلات قمار از تعريف خود اسباب بازى قمار معلوم مى شود و آن هر نوع اسباب بازى است كه براى برد باخت ساخته شده و فقط براى بدست آوردن مال با آن بازى مى كنند، نه براى غرض و مقصود ديگر مثل حلّ كردن مسائل علمى كه مقصود از آن بالا بردن سطح معلومات باشد و يا وزنه اى سنگينى را بر دارد كه عضلاتش نيرومند گردد، ولى اينها با صرف نظر نمودن از اسباب بازيهاى قديم مانند شطرنج و نرد مى باشد زيرا كه آنها در هر حال بدون نظر به اختراع آنها كه به چه غرض ساخته شده است حرام است.

معروف است كه خون بستن عشايرى در ديه نفس براى آن اصل شرعى هست، زيرا كه معلوم است كه كشته شده را شرعاً در بعضى موقع ها ديه هست ولى چه كسى مستحق ديه مى باشد، و به چه كسى ديه بايد پرداخت بشود، و آيا جايز است يك قسمت از ديه را به افراد قبيله داد و يا در مجلس فاتحه صرف كرد؟ و اگر چنانچه به برخى از افراد قبيله سهمى از ديه داده شد، آيا گرفتن آن جايز است مخصوصاً در جايى كه برخى از اولاد ميّت قاصر ( صغير و مجنون ) باشند؟

ديه از آن ورثه ميّت است به غير از برادر و خواهر مادرى كه آنها از ديه ارث نمى برند، و در اين صورت افراد قبيله نمى توانند از وى چيزى بگيرند مگر با رضايت ورثه اى كه ذكر شد، و اگر چنانچه در ميان آنها قاصر ( صغير و مجنون ) باشد رضايت آن كافى نمى باشد، بلكه لازم است كه سهم آن را كنار گذاشت، و جايز است از حصّه و سهم ديگران با رضايت آنها اخذ نمود. و اميد از مؤمنين اين است كه به احكام خداوند متعال پاى بند باشند، و از آنها روگردان نشوند و بسوى حكمهاى جاهليّت بى محتوا رو نياورند كه خداوند عزوجل فرموده است: ( افحكم الجاهلية يبغون و من احسن من الله حكما لقوم يوقنون ) آيا حكم جاهليت را از تو مى خواهند، و چه كسى بهتر از خدا براى قومى كه اهل يقين هستند حكم مى كند. ( و من لم يحكم بما انزل الله فاولئك هم الفاسقون ) و كسانى كه بر طبق آنچه خدا نازل كرده حكم نمى كنند فاسقند. ( و من لم يحكم بما انزل الله فاولئك هم الظالمون ) و كسانى كه بر طبق آنچه خدا نازل كرده حكم نمى كنند ستمگرند. ( و من لم يحكم بما انزل الله فاولئك هم الكافرون ) و آنها كه به احكامى كه خدا نازل كرده حكم نمى كنند كافرند. ( فليحذر الذين يخالفون عن امره ان تصيبهم فتنة او يصيبهم عذاب اليم ) پس آنان كه امر او را مخالفت مى كنند بايد بترسند كه فتنه اى دامنشان را بگيرد يا عذاب دردناك به آنها برسد و از لحاظ تهديد خداوند متعال كفايت مى كند كه مؤمنين را باز دارد اينكه فرموده است: ( ان الله لايغير ما لقوم حتّى يغير و اما بانفسهم و اذا اراد الله بقوم سوءًا فلا مردله و ما لهم من دونه من وال ) اما خداوند سرنوشت هيچ قومى ( و ملّتى ) را تغيير نمى دهد مگر آنكه آنان آنچه را در خودشان هست تغيير دهند، و هنگامى كه اراده سوئى به قومى ( بخاطر اعمالشان ) كند هيچ چيز مانع آن نخواهد شد، و جز خدا سرپرستى نخواهند داشت. و از خداوند متعال خواستاريم كه توفيق عمل بدانچه او دوست دارد و رضايتش در آنست مرحمت فرمايد و او ارحم الراحمين است.

حكم زنى كه لباسهايش را در وفات برادرش پاره مى كند چيست؟

كفّاره بر او نيست و بهتر است كه لباسش را پاره نكند، و خود را به صبر آراسته كند، بلى براى مرد حرام است كه لباسش را براى فوت پسرش و يا زنش پاره كند و در آن كفّاره قسم است، و آن سير كردن ده مسكين و يا لباس دادن به آنها، و اگر عاجز شد سه روز روزه پى در پى بايد بگيرد.

آرشیو اخبار