استقبال آیت الله سید ریاض حکیم از مجمع طلاب شمال افغانستان

استقبال آیت الله سید ریاض حکیم از مجمع طلاب شمال افغانستان
۱۳۹۶/۰۲/۰۱

جمعی ازمبلغان در شمال افغانستان ، در دفتر مرجع عالیقدر جهان تشیع حضرت آیت الله العظمی سید محمد سعید حکیم (مدظله) در شهر مقدس قم حضور یافتند.

در این دیدار که با استقبال آیت الله سید ریاض حکیم (دام عزه) همراه بوده ، وی پس از خوش آمد گویی در مورد موضوع کیفیت تبلیغ و نقش مبلغان در این برهه از زمان صحبت نمود.
 تلاش و کوشش آنان در اهتمام به نشر معارف اهل بیت علیهم السلام را ارزشمند دانسته ، اظهار مهر ، محبت و یکدلی با مومنان و گشوده رویی در برابر جوانان مومن را مورد تاکید قرار داد.
در پایان دیدار نیز میهمانان محترم از تلاشهای دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی سید محمد سعید حکیم (مد ظله) در افغانستان و حمایتهایی که در زمینه های مختلف انجام میشود ، تشکر خالصانه خویش را ابراز نمودند.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

شخصى برادر شلق (بد اخلاق) خودش را بدون اجازه پدرش به خاطر كمتر بودن احترام و ادبش مى زند و پدرش از اين تأديب خوشش نمى آيد، آيا اين عمل آن موجب عاقّ بودن نمى شود؟

جايز نيست بر او كه بدون اجازه پدرش برادرش را بزند، زيرا كه براى او ولايت بر آن نيست، و در صورتى كه اجازه دهد لازم است كه بر زدنهاى كمى اكتفاء كند مگر اينكه احتياج به زياد باشد.

محصّل حوزه مثلا گاهى برخى از كتابها را كه اكنون و يا در آينده مورد استفاده اش قرار مى گيرد مى خرد ولى در مدت يكسال آن را نخواند و يا يك جزء از آن را بخواند آيا خمس به آن واجب مى شود؟

اگر نخواند و منفعت مطلوب از آنها نبرد خمس بر آن واجب مى شود و اگر از بعض آن منفعت مطلوب ببرد اگر بعض آن به برخى ديگر از نظر خريد و فروش مربوط باشد به طورى كه به تمامى آن رغبت مى شود و به جزو آن اعتنا نمى گردد خمس واجب نمى شود و گرنه در آنهائى كه مورد استفاده قرار نگرفته است خمس واجب مى شود.

آيا برداشتن عضوى از اعضاء ميّت به جهت وصل كردن آن به مؤمن كه او را از مرگ نجات دهد جايز است؟ و آيا در اين خصوص اجازه دادن و وصيّت كردن او قبل از وفاتش با اجازه ندادنش تفاوتى دارد يا نه؟

اگر نجات مؤمن منحصر به آن ميّت مذكور باشد برداشتن عضوى از آن جايز است خواه وصيّت بنمايد و يا ننمايد و خواه ولىّ ميّت راضى بشود يا نشود آرى بواسطه اين كار مستحق ديه مى باشد.

آيا در داخل حرمها و عتبات مقدّسه صلوات بر محمّد و آل محمّد (عليهم السلام)را بلند گفتن همانطورى كه عوامها در حرم حضرت امام حسين (عليه السلام) و غير از آن صلوات بلندى مى فرستند جايز است؟ و آيا آن مصداق به قول خداوند متعال نمى شود كه فرمود: ( لاترفعوا اصواتكم فوق صوت النبى و لاتجهر واله... )( ) صداهاى خودتان را فراتر از صداى پيامبر نكنيد و در برابر او سخن مگوييد (و داد و فرياد نزنيد)؟

مستحب است كه در فرستادن صلوات بر پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) صدايش را بلند نمايد همانطورى كه در حديث صحيح از ابى عبدالله الصادق (عليه السلام) آمده است كه فرمود (قال رسول الله (صلى الله عليه وآله وسلم) ارفعوا اصواتكم باالصّلاة علّى فانها تذهب بالنفاق) پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)فرمود صداهايتان را هنگام صلوات فرستادن بر من بلند كنيد كه آن نفاق را از بين مى برد، امّا آيه كريمه همانا آن در خصوص بلند كردن صدائى كه با ادب منافات دارد، و به مبناى اهانت است وارد شده است، همانطورى كه روايت شده از بعض اهل جفاء كه آنها آمدند حضرت را صدا مى كردند در حالى كه او در خانه و اينها در بيرون بودند، مى گفتند: يا محمّد بيرون شو پيش ما بيا، و اين پيامبر خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) را ناراحت مى كرد آيه نازل شد تا آنها را از اين كار باز دارد و آيه به آنجائى كه احترام كردن به او است و بزرگداشت از خداوند متعال است، و يا مى خواهد واجبى را انجام دهد را شامل نمى شود، همانطورى كه در حضور پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)صبح و شام صدا را با اذان گفتن بلند مى كردند، و شاعران و گويندگان در مجالس با حضور پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) در مدح او شعر مى گفتند و سخنرانى مى كردند، و صدايشان را در موقع جنگ و همانند آن از مناسباتى كه مقتضى بر آن بود بلند مى كردند، پس آنكه در مشاهد مشرفه صداهايشان را با صلوات فرستادن بر او بلند مى نمايند از افضل نزديكى ها (قربات) است، مگر اينكه از رسيدن ضرر به گوينده و يا به ديگرى از مؤمنين بترسند آنوقت به خاطر اين زيان حرام مى شود، نه به جهت بلند كردن صدا.

آرشیو اخبار