دعوت به تحمل مسوؤلیت و هشدار دادن به همسالان

دعوت به تحمل مسوؤلیت و هشدار دادن به همسالان
۱۳۹۶/۰۱/۰۵

ایشان در خلال صحبت ، دانشجویان را به تحمل مسئولیتی که آن را هشدار دادن در راه و مسیر حق به دوستان ، همسالان و بستگان با رویکردی صادقانه و نیکو دانستند ،  تاکید کردند.
مرجع عالیقدر جهان تشیع در پایان دیدار نیز از خداوند متعال توفیق ، قبولی زیارت و تحقق آرزوها را خواستار شده و از حاضرین خواهان رعایت واجبات و وظایف دینی ـ عقیدتی بر اساس و مبدا اخلاص به خداوند متعال شدند .

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

در ميان مردم و عرف عشايرى اصطلاح ( نهوة ) معروف است و معناى آن اين است كه اگر بيگانه خواستگارى دخترى را بنمايد و يكى از خويشان آن را نهى كند و خودش خواستگار باشد بايستى دختر را به آن بدهند، و به اين جريان عشاير اهميت خاصّى قائلند و آن حرام است از نظر شرعى ولى مردم عوام بر آن تشريفات و قانونهايى مى گذارند و اگر يك نفر از خويشان جلو بيايد و نهى كند اگر چه آن شخص ديوانه و يا سفيه و يا عقب مانده و يا شرابخوار و... باشد بايستى كه دختر قبول نمايد آيا عمل آن شخص شرعاً جايز است، و آيا عقد ازدواج با فاميل اگر چه دختر مجبور به اين عمل باشد صحيح است ، به لحاظ اينكه خواستگار ثروتمند و يا صاحب مقام و... مى باشد؟

ازدواج بدون رضايت دختر باطل و حرام است و با اين ازدواج نزديكى كردن زنا و سفاح است، و اما با رضايت دختر ازدواج در تمامى حالات صحيح است و ( نهوة ) اثر ندارد بلكه آن حرام است شرعاً بلى در حالت ياد شده اگر دختر را از بيگانه كسى خواستگارى كند كه دلش نمى خواهد با آن ازدواج نمايد، براى فاميل آن جايز است كه پيشقدم شود به خواستگارى آن و دختر هم به آن راضى باشد آن وقت ازدواج اينها صحيح است، و اگر به آن هم راضى نباشد آن فاميل بايستى دست بردارد و امر ازدواج را به خود دختر و پدرش بگذارد كه هر كس را انتخاب كردند ازدواج نمايند و اين داخل در عنوان ( نهوة ) نمى باشد.

بيش از پنجاه سال است قرارداد ميان ما و يك نفر از صاحب باغ و زمين بياض منعقد گرديده است و ما به كشت و آبيارى و كارهاى زراعى آنجا مشغوليم و تا اين زمان و با بودن آن اجازه داده بود كه در آنجا سكونت نماييم و در زمان بودن آن در آنجا نشيمن مى كرديم و حتّى او خودش هم با ما مدتّى سكونت نمود، و نزد ما زمين و جايگاه ديگرى هم بود كه پس از مدّتى به آنجا منتقل شديم و ميان ما با او اختلافى در قرارداد كشتكارى نشد تا اينكه او با تمامى اهل و عيالش مسافرت كرد و از آنان كسى در اينجا باقى نمانده است و ما اكنون مى خواهيم كه خانه تازه كه بتواند افراد خانواده ما كه زيادتر شده است اداره كند در آن زمين بسازيم، و خاطرنشان كنم كه ما حق او را مادامى كه زمين در اختيار ما هست انكار نمى كنيم، آيا براى ما سكونت در آنجا و ساختن منزل جايز است؟

تصرف كردن در زمين و منزل ديگر درست كردن در آنجا جايز نيست مگر اينكه به مالك مراجعه نمايى و او هم اجازه دهد، و يا اينكه به راضى بودن آن اگر چنانچه اكنون بداند يقين نمايى اما بدون اجازه گرفتن و با شك كردن در رضايت آن به تصرّف شما ديگر تصرفتان جايز نمى باشد.

آيا اختيار داشتن مسافر ميان تمام خواندن نماز و قصر كردن آن در منطقه هاى قديمى مكه اى مكرمه و مدينه اى منوره است و يا اينكه شامل منطقه هائى هم هست كه تازه احداث شده است؟

مخصوص است به آن منطقه هائى كه در زمان پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) و ائمه اى هُدى صلوات الله عليهم تا زمان حضرت جواد (عليه السلام) در حرمين بود.