بيانات دفتر ايت الله حكيم (مدظله) به مناسبت فرا رسیدن ماه مبارك رمضان

بيانات دفتر ايت الله حكيم (مدظله) به مناسبت فرا رسیدن ماه مبارك رمضان
۱۳۹۵/۰۳/۱۸

بيانات دفتر ايت الله حكيم (مدظله) به مناسبت فرا رسیدن ماه مبارك رمضان

استقبال طلبات التسجيل في الدورة الصيفية العاشرة للشباب المغترب وغيرهم

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

آيا دروغ در مزاح و شوخى جايز است؟

دروغ جايز نيست آرى اگر به قصد خبر دادن به خلاف واقع نباشد بلكه به نيّت مزاح باشد آنوقت دروغ گفته نمى شود و حرام نمى باشد.

زمانى كه عقيل به امام على (عليه السلام) اصرار كرد كه صاعى از گندم به او بدهد، آهن گرم شده را نزد او برد، آيا امام (عليه السلام) مقيد است كه اموال را طبق قانون الهى تقسيم نمايد؟

اشكال در اين موضوع نيست كه او مقيد است طبق قانون الهى عمل نمايد، آرى در خود قانون استثناهائى هست، و حضرتش حصول آن را در جريان عقيل مشاهده نكرد تا اينكه بتواند از حكم عمومى خارج شود.

يكى از خويشان ما گرفتار وسوسه شده است بطوريكه كارهاى متعارف اجتماعى را ترك نموده و در پى بدست آوردن روزى و معاش قدم بر نمى دارد، و به حدّى رسيده است كه تمامى اوقاتش در پاك نمودن و نماز خواندن سپرى مى شود و وقتش كه بكلّى تلف مى گردد با اين حال او باز هم از صحيح بودن عملش اطمينان ندارد، با اينكه او به احكام شرعى آشنائى دارد و وضع حال خودش را خوب مى داند، بطوريكه از كار خودش بطور جدّى ناراحت است، با اين حال او خانه نشين شده و بدنش خيلى ضعيف گشته، و او سخت مريض حال است، و او از اين وضعش از ته دل ناراحت است، ولى نمى تواند خودش را اصلاح نمايد، و ناتوانى او باعث ضعف خانواده اش گرديده است، و خانواده اش از اينكه پدرشان به آن حال مشاهده مى كنند به شدت رنج مى برند و چون در سخنان حضرتعالى كه خداوند سايه شما را پايدار نمايد شفاى كلّى مى باشد، لذا از آن مقام شامخ اميد اين هست كه راه حلّ اين مسئله را مرقوم فرمائيد تا ما پيروى كنيم، و با آن بسوى حكم شرعى رو آوريم؟

سفارش ما بر او اينست كه او در خصوص جان خودش از خدا بترسد زيرا كه خداوند به مؤمنين مهربان و رحم كننده است و براى آنها در دين سختى قرار نداده و از آنها آسان را مى خواهد و دشوار را نمى خواهد، و پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) و امامان (عليهم السلام) و مؤمنين بااخلاص وضو مى گرفتند و نماز مى خواندند و پاكى و نظافت مى كردند بدون اينكه خود را به مشقت بياندازند و يا به خوانواده هايشان اذيت نمايند، و پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) نمازش كوتاهتر از نماز مردم بود و اين به جهت رحم به مؤمنين بود، و آنكه از شيعه شناخته شده به خاطر پيروى از امامان خودشان اينست كه تخفيف در وضو مى نمايند، و در روايت آمده است كه در وضو سه كف آب كفايت مى كند و به هر جا كه آب جارى مى شود طهارت آنجا حاصل مى شود، پس آنكه بر مؤمنين لازم است اينست كه به پيامبرشان (صلى الله عليه وآله وسلم) و امامانشان (عليهم السلام)و نياكان صالحشان پيروى نمايند، و آن كسى كه از اين رو گردان باشد و خود را از آنچه خدا به آن امر نكرده مكلف بداند، او از شيطان پيروى نموده و از او تبعيت كرده است، و چه چيزى شيطان را خوشحال تر كننده از اين است كه ببيند كه مؤمن را به جهت دينش خود و خانواده اش و دوستانش را به زحمت و مشقت انداخته است پس لازم است كه به طور كلى و جدّى از وسوسه ها و فريبهاى شيطانى روگردان شده و بطور طبيعى و متعارف عمل هايش را انجام دهد، و من مسؤوليت آن را به عهده مى گيرم، زيرا كه خداوند بيشتر از اين از او نمى خواهد و به اين وسوسه ها تكليف نمى نمايد، و بايد از شيطان دورى گزيند و از او بترسد و الاّ او را به مهلكه ها و بدبختى ها مى اندازد، و ما از خداوند سبحان براى او شفا و عافيت از آنچه به آن گرفتار است مى خواهيم و او ارحم الراحمين است.

بانكهايى كه معامله ربوى انجام مى دهند ( بانك شخصى و دولتى و كافر ) آيا جايز است كه وديعه بگذارى و معروف است كه فقهاء مى گويند كه اگر شرط زيادى كنى حرام است و در معامله با بانك شرط زياد دادن نمى شود بلكه معامله بر اساس مقررات بانك است كه الزام به دادن زيادى به وديعه گذاران مى نمايد حتّى مردم آن بانك را اختيار مى كنند كه بيشتر منفعت مى دهد بدون اينكه با آن شرط خاصّى در وسط معامله بنمايند آيا اين جايز است يا نه؟

در شرط نمودن زيادى كفايت مى كند كه انسان مال را در بانك بر روال مقرراتش بدهد، و در اين وقت وديعه گذاردن در بانكهاى غير مسلمان جايز است زيرا كه ربا ميان مسلمان و كافر حرام نيست اگر سود گيرنده مسلمان باشد ، همانطورى كه جايز است در بانكهاى دولتى پس انداز گذاشتن نه به قصد اينكه زيادى بگيرد زيرا كه به قصد حكومت اعتناء نمى كند و در اين صورت گرفتن زيادى به عنوان استحقاق نمى شود بلكه از بابت رهانيدن از دست آنها مى باشد همانند ساير چيزهايى كه از عطاياى دولت مى گيرد كه حلال مى شود با اجراء حكم مجهول المالك به آن اما اگر بانك شخصى اسلامى باشد پس انداز در آن بر اساس مقررات آن جايز نيست زيرا كه رباى حرام را لازم گرفته است، و چه بهتر بود كه بانكهاى نامبرده خودشان اين مشكل را حلّ مى كردند با اينكه اعلان مى كردند كه هر كه از شرط كردن زيادى جهت ترس از ربا پرهيز مى كند زيادى كه ما مى دهيم بخشش محض بدون شرط است و به وعده اش وفا مى كرد كه زيادى را به عنوان هبه مى داد، گرچه از نظر شرعى بر او لازم نبود كه به وعده اش وفا نمايد.

آرشیو اخبار